Język ozarnijski: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 5: | Linia 5: | ||
*m n ɳ (m n nh) | *m n ɳ (m n nh) | ||
*p t ʈ ( p t th) | *p t ʈ ( p t th) | ||
*f θ s z ʁ (f | *f θ s z ʁ (f θ s z r) | ||
*l ɭ (l lh) | *l ɭ (l lh) | ||
Wersja z 04:24, 31 gru 2017
Język ozarnijski - starożytny język Ozaru. Znany z inskrypcji tamtego okresu. Nie wykazano pokrewieństwa z żadnym innym językiem. Charakteryzował się dużym stopniem analityczności i częstym użyciem słów zależnych (konstrukcji analitycznych, przyimków, czasowników posiłkowych).
Dźwięki
Spółgłoski
- m n ɳ (m n nh)
- p t ʈ ( p t th)
- f θ s z ʁ (f θ s z r)
- l ɭ (l lh)
Samogłoski
- i (i)
- e o (e o)
- a (a)
Akcent
Akcent padał na pierwszą sylabę wyrazu.
Budowa sylaby
Dominującą strukturą sylaby było CV, rzadziej CVN, gdzie C - każda możliwa spółgłoska, V - każda możliwa samogłoska, N - każda spółgłoska sonorna, lub podobna.
Gramatyka
Zaimki
Zaimki osobowe
| Osoba | Sg | Pl |
|---|