Przejdź do zawartości

Język ozarnijski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
← poprzednia edycjanastępna edycja →
Henryk Pruthenia (dyskusja | edycje)
Biurokraci, Administratorzy
6975 edycji
WizualnieWikikod
Linia 27: Linia 27:
!Pl
!Pl
|-
|-
! 1.
| unh
| inmu
|-
! 2.
| zen
| thi
|-
! 3.
| utha
| ilhθel
|}
|}
Przedstawiona forma równa się formie absolutywu. W formie ergatywu, a także w innych przypadkach, zaimki osobowe odmieniają się jak rzeczowniki klasy I i II (w zależności od obecności w wygłosie samogłoski, bądź nie), przy czym w formach przypadków zależnych samogłoska nagłosowa wypada.
== Rzeczownik ==
W język ozarnijskim wystęują trzy liczby i cztery przypadki. Dodatkowo, rozróżnia się kategorię żywotności (obejmuje ona ludzi i wszystkie zwierzęta, z wyjątkiem ryb i bezkręgowców).
=== Przypadki ===
W języku ozarnijskim występują cztery przypadki:
*absolutyw - podmiot zdania nieprzechodniego i dopełnienie zdania przechodniego; podstawowa forma rzeczowników;
*ergatyw - podmiot zdania przechodniego;
*dopełniacz - używany dla wyrażania posiadania; może też zastąpić absolutyw w funkcji dopełnienia w konstrukcji partytywnej;
*miejscownik - używany z przyimkami; be z przyimków wyraża lokatywność.
=== Liczby ===
W języku ozarnijskim występują trzy liczby:
*pojedyncza - pojedyncze przedmioty;
*podwójna - pary przedmiotów;
*mnoga - większa, lub nieokreślona liczba przedmiotów.
=== Deklinacja ===
W języku ozarnijskim występują tylko trzy wzory deklinacyjne.
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan=4| Deklinacja Ia
''θomanh'' "człowiek"
|-
! Przypadek
! Sg.
! Du.
! Pl.
|-
! Abs.
| θomanh
| θomanh'''ithel'''
| θomanh'''un'''
|-
! Erg.
| θomanh'''o'''
| θomanh'''olo'''
| θomanh'''ero'''
|-
! Dop.
| θomanh'''iti'''
|rowspan=2| θomanh'''ulu'''
| θomanh'''enhu'''
|-
! Loc.
| θomanh'''ala'''
| θomanh'''alh'''
|}
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan=4| Deklinacja Ib
''θomanh'' "człowiek"
|-
! Przypadek
! Sg.
! Du.
! Pl.
|-
! Abs.
|
|
|
|-
! Erg.
|
|
|
|-
! Dop.
|
|
|
|-
! Loc.
|
|
|
|}
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan=4| Deklinacja IIa
''θomanh'' "człowiek"
|-
! Przypadek
! Sg.
! Du.
! Pl.
|-
! Abs.
|
|
|
|-
! Erg.
|
|
|
|-
! Dop.
|
|
|
|-
! Loc.
|
|
|
|}
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan=4| Deklinacja IIb
''θomanh'' "człowiek"
|-
! Przypadek
! Sg.
! Du.
! Pl.
|-
! Abs.
|
|
|
|-
! Erg.
|
|
|
|-
! Dop.
|
|
|
|-
! Loc.
|
|
|
|}
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan=4| Deklinacja IIIa
''θomanh'' "człowiek"
|-
! Przypadek
! Sg.
! Du.
! Pl.
|-
! Abs.
|
|
|
|-
! Erg.
|
|
|
|-
! Dop.
|
|
|
|-
! Loc.
|
|
|
|}
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!colspan=4| Deklinacja IIIb
''θomanh'' "człowiek"
|-
! Przypadek
! Sg.
! Du.
! Pl.
|-
! Abs.
|
|
|
|-
! Erg.
|
|
|
|-
! Dop.
|
|
|
|-
! Loc.
|
|
|
|}
[[Kategoria:Użytkownik:Henryk Pruthenia]][[Kategoria:Języki Kyonu|Ozarnijski]]
[[Kategoria:Użytkownik:Henryk Pruthenia]][[Kategoria:Języki Kyonu|Ozarnijski]]

Wersja z 04:40, 31 gru 2017

Język ozarnijski - starożytny język Ozaru. Znany z inskrypcji tamtego okresu. Nie wykazano pokrewieństwa z żadnym innym językiem. Charakteryzował się dużym stopniem analityczności i częstym użyciem słów zależnych (konstrukcji analitycznych, przyimków, czasowników posiłkowych).

Dźwięki

Spółgłoski

  • m n ɳ (m n nh)
  • p t ʈ ( p t th)
  • f θ s z ʁ (f θ s z r)
  • l ɭ (l lh)

Samogłoski

  • i (i)
  • e o (e o)
  • a (a)

Akcent

Akcent padał na pierwszą sylabę wyrazu.

Budowa sylaby

Dominującą strukturą sylaby było CV, rzadziej CVN, gdzie C - każda możliwa spółgłoska, V - każda możliwa samogłoska, N - każda spółgłoska sonorna, lub podobna.

Gramatyka

Zaimki

Zaimki osobowe

Osoba Sg Pl
1. unh inmu
2. zen thi
3. utha ilhθel

Przedstawiona forma równa się formie absolutywu. W formie ergatywu, a także w innych przypadkach, zaimki osobowe odmieniają się jak rzeczowniki klasy I i II (w zależności od obecności w wygłosie samogłoski, bądź nie), przy czym w formach przypadków zależnych samogłoska nagłosowa wypada.

Rzeczownik

W język ozarnijskim wystęują trzy liczby i cztery przypadki. Dodatkowo, rozróżnia się kategorię żywotności (obejmuje ona ludzi i wszystkie zwierzęta, z wyjątkiem ryb i bezkręgowców).

Przypadki

W języku ozarnijskim występują cztery przypadki:

  • absolutyw - podmiot zdania nieprzechodniego i dopełnienie zdania przechodniego; podstawowa forma rzeczowników;
  • ergatyw - podmiot zdania przechodniego;
  • dopełniacz - używany dla wyrażania posiadania; może też zastąpić absolutyw w funkcji dopełnienia w konstrukcji partytywnej;
  • miejscownik - używany z przyimkami; be z przyimków wyraża lokatywność.

Liczby

W języku ozarnijskim występują trzy liczby:

  • pojedyncza - pojedyncze przedmioty;
  • podwójna - pary przedmiotów;
  • mnoga - większa, lub nieokreślona liczba przedmiotów.

Deklinacja

W języku ozarnijskim występują tylko trzy wzory deklinacyjne.

Deklinacja Ia

θomanh "człowiek"

Przypadek Sg. Du. Pl.
Abs. θomanh θomanhithel θomanhun
Erg. θomanho θomanholo θomanhero
Dop. θomanhiti θomanhulu θomanhenhu
Loc. θomanhala θomanhalh
Deklinacja Ib

θomanh "człowiek"

Przypadek Sg. Du. Pl.
Abs.
Erg.
Dop.
Loc.
Deklinacja IIa

θomanh "człowiek"

Przypadek Sg. Du. Pl.
Abs.
Erg.
Dop.
Loc.
Deklinacja IIb

θomanh "człowiek"

Przypadek Sg. Du. Pl.
Abs.
Erg.
Dop.
Loc.
Deklinacja IIIa

θomanh "człowiek"

Przypadek Sg. Du. Pl.
Abs.
Erg.
Dop.
Loc.
Deklinacja IIIb

θomanh "człowiek"

Przypadek Sg. Du. Pl.
Abs.
Erg.
Dop.
Loc.
Źródło: „https://jezykotw.webd.pl/w/index.php?title=Język_ozarnijski&oldid=23086”