Przejdź do zawartości

Darol: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Nie podano opisu zmian
Linia 82: Linia 82:
* grupa B (ang. '''''B'''ack vowel'') obejmuje rdzenie zaczynające się samogłoską tylną, np. ''ohi'' [{{IPA|oʃi}}], ''ais'' [{{IPA|ɑθ}}], ''ula'' [{{IPA|uɫɑ}}];
* grupa B (ang. '''''B'''ack vowel'') obejmuje rdzenie zaczynające się samogłoską tylną, np. ''ohi'' [{{IPA|oʃi}}], ''ais'' [{{IPA|ɑθ}}], ''ula'' [{{IPA|uɫɑ}}];
* grupa C (ang. '''''C'''onsonant'') obejmuje rdzenie zaczynające się spółgłoską, np. ''pel'' [{{IPA|pʲeɫ}}], ''lıin'' [{{IPA|ɫɯɲ}}], ''cola'' [{{IPA|koɫɑ}}].
* grupa C (ang. '''''C'''onsonant'') obejmuje rdzenie zaczynające się spółgłoską, np. ''pel'' [{{IPA|pʲeɫ}}], ''lıin'' [{{IPA|ɫɯɲ}}], ''cola'' [{{IPA|koɫɑ}}].
Typy:
* typ 1 obejmuje rdzenie zakończone samogłoską, np. ''üpı'' [{{IPA|ʉpɯ}}], ''ohi'' [{{IPA|oʃi}}];
* typ 2 " " " spółgłoską twardą, np. ''pel'' [{{IPA|pʲeɫ}}], ''öl'' [{{IPA|ɵɫ}}];
* typ 3 " " " " miękką, np. ''ais'' [{{IPA|ɑθ}}], ''lıin'' [{{IPA|ɫɯɲ}}].


==Zobacz też==
==Zobacz też==

Wersja z 21:17, 3 lut 2011

Darol [däroɫ] (dosł. język) - język sztuczny tworzony przez Milyamda wiosną 2010 roku. Jedną z jego charakterystycznych cech jest odmiana przodówkowa.

Fonologia

Oryginalną cechą jest dwudzielność fonologii. Występują głoski twarde i miękkie. Norma ortograficzna przyjmuje spółgłoski miękkie za alofony spółgłosek twardych przed samogłoskami przednimi.

Spółgłoski

Wargowe Dziąsłowe Tylnojęz.
Nosowe m n/ɲ
n
Zwarte p t/ts̪
t
k/tʃ
c
b d/dz̪
d
g/dʒ
g
Szczelinowe f s/θ
s
x/ʃ
h
v z/ð
z
Boczne ɫ/ʎ
l
Drżące r/rʲ
r

Dla symboli w parach:

  • pierwszy znak oznacza głoskę przed samogłoskami tylnymi/twardymi;
  • drugi znak oznacza głoskę przed samogłoskami przednimi/miękkimi.

Na oznaczenie spółgłoski miękkiej na końcu wyrazu stosuje się literę -i- przed ostatnią samogłoską, np.:

  • -oz [oz], -oiz [];
  • -il [], -iil [];
  • -ed [ed], -eid [edz̪].

W tabelach symbolizuje to gwiazdka *.

Samogłoski

Przednie i ʉ
ü
ɵ
ö
e ɛ̃
a
ä
Tylne ɯ
ı
u o ʌ̃
ã
ɑ
a

Czasowniki

Czasowniki odmieniają się przez aspekty, osoby i liczby przyłączając końcówki i przodówki. Koniugacja dzieli się na trzy grupy (F, B, C) i trzy typy (1, 2, 3) w zależności od tego, jak zaczyna i kończy się temat.

Grupy:

  • grupa F (ang. Front vowel) obejmuje rdzenie zaczynające się samogłoską przednią, np. iil [], öl [ɵɫ], üpı [ʉpɯ];
  • grupa B (ang. Back vowel) obejmuje rdzenie zaczynające się samogłoską tylną, np. ohi [oʃi], ais [ɑθ], ula [uɫɑ];
  • grupa C (ang. Consonant) obejmuje rdzenie zaczynające się spółgłoską, np. pel [pʲeɫ], lıin [ɫɯɲ], cola [koɫɑ].

Typy:

  • typ 1 obejmuje rdzenie zakończone samogłoską, np. üpı [ʉpɯ], ohi [oʃi];
  • typ 2 " " " spółgłoską twardą, np. pel [pʲeɫ], öl [ɵɫ];
  • typ 3 " " " " miękką, np. ais [ɑθ], lıin [ɫɯɲ].

Zobacz też