Język starowertyński: Różnice pomiędzy wersjami

Wersja z 14:03, 24 sie 2024

Język starowertyński —

W języku starowertyńskim występowało 14 samogłosek, w tym 8 krótkich i 6 długich.

W języku starowertyńskim występowały 4 dwugłoski zakończonych na <-i>, <-u>, oraz 2 dwugłoski zakończone na <-a> i <-ò>, czyli łącznie 6 dwugłosek.

W języku starowertyńskim występowało 37 spółgłosek.

		Wargowe	Zębowo-dziąsłowe		Podniebienne	Miękkopodniebienne	Krtaniowe
Nosowe		m	n			ŋ • ŋ͡m
Zwarte	krótkie	p	t • tʲ		c	k • kʲ	ʔ
Zwarte	długie	pː	tː			kː
Szczelinowe	krótkie	f	θ	s	ç	x • xʲ	h
Szczelinowe	długie		sː			xː
Zwarto-szczelinowe		p͡f	t͡θ • t͡s • t͡ɬ		c͡͡ç	k͡x	ʔ͡h
Drżące		ʙ	r • rʲ
Półotwarte			ɬ • ɬː		j	w

@@ Linia 25: / Linia 25: @@
 ===Samogłoski===
 <hr>
-W języku starowertyńskim występowało 13 samogłosek, w tym 7 krótkich i 6 długich.
+W języku starowertyńskim występowało 14 samogłosek, w tym 8 krótkich i 6 długich.
 {| class=wikitable style=text-align:center
 ! rowspan="2" |