Język starowertyński
| Język starowertyński Wāròtóŋūroką | |
|---|---|
| Faktycznie | |
| Utworzenie: | Wirczę w 2024 |
| Najnowsza wersja: | 1.0 |
| Kody | |
| Conlanger–1 | stw. |
| W | |
| Lista conlangów | |
|
Zobacz też słownik tego języka. |
Język starowertyński (stw. Wāròtóŋūroką) —
Głosownia
Samogłoski
W języku starowertyńskim występowało 14 samogłosek, w tym 8 krótkich i 6 długich.
| Przednie | Środkowe | Tylne | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Krótkie | Długie | Krótkie | Długie | Krótkie | Długie | |
| Przymknięte | i | iː | ɯ • u | uː | ||
| Prawie przymknięte | ɘ | |||||
| Półotwarte | ɛ | ɛ̃ː | ɞː | ɔ | ɔ̃ː | |
| Otwarte | ä • ã | äː | ||||
- /ɛ/, /ɛ̃ː/, /ɔ/, /ɔ̃ː/ często wymawiane były jako [e̞], [ẽ̞ː], [o̞] oraz [õ̞ː].
Dwugłoski
W języku starowertyńskim występowały 4 dwugłoski zakończonych na <-i>, <-u>, oraz 2 dwugłoski zakończone na <-a> i <-ò>, czyli łącznie 6 dwugłosek.
- ai - [äi̯] jak w...
- òi - [e̞i̯] jak w...
- au - [äu̯] jak w...
- òu - [e̞u̯] jak w...
- ua - [uä̯] jak w...
- uò - [uɛ̯] jak w...
Spółgłoski
W języku starowertyńskim występowało 37 spółgłosek.
| Wargowe | Zębowo-dziąsłowe | Podniebienne | Miękkopodniebienne | Krtaniowe | |||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nosowe | m | n | ŋ • ŋ͡m | ||||
| Zwarte | krótkie | p | t • tʲ | c | k • kʲ | ʔ | |
| długie | pː | tː | kː | ||||
| Szczelinowe | krótkie | f | θ | s | ç | x • xʲ | h |
| długie | sː | xː | |||||
| Zwarto-szczelinowe | p͡f | t͡θ • t͡s • t͡ɬ | c͡͡ç | k͡x | ʔ͡h | ||
| Drżące | ʙ | r • rʲ | |||||
| Półotwarte | ɬ • ɬː | j | w | ||||
Pismo
Zapis łaciński
| a | ā | ã | ą | b | c | cć | ć | f | h | i | ī | j |
| [ä] | [äː] | [õ̞ː] | [ã] | [ʙ] | [c] | [c͡͡ç] | [ç] | [p͡f] | [h] | [i] | [iː] | [j] |
| k | kh | ki | kȝ | l | lh | m | n | ŋ | ŋw | o | ō | õ |
| [k] | [kː] | [kʲ] | [k͡x] | [ɬ] | [ɬː] | [m] | [n] | [ŋ] | [ŋ͡m] | [ʷo̞] | [ɞː] | [ẽ̞ː] |
| ò | ó | p | ph | r | ri | s | sh | t | th | ti | tl | ts |
| [e̞] | [ɘ] | [p] | [pː] | [r] | [rʲ] | [s] | [sː] | [t] | [tː] | [tʲ] | [t͡ɬ] | [t͡s] |
| tþ | þ | u | ū | ù | v | w | ȝ | ȝh | ȝi | y | 'h | |
| [t͡θ] | [θ] | [u] | [uː] | [ɯ] | [f] | [w] | [x] | [xː] | [xʲ] | [ʔ] | [ʔ͡h] |
Mownia
Rzeczowniki
Liczba
W języku starowertyńskim występowały cztery liczby: liczba pojedyncza, podwójna, potrójna oraz mnoga.
| Liczba | Przykłady | |||
|---|---|---|---|---|
| Odmiana I | Odmiana II | Odmiana III | Odmiana IV | |
| Pojedyncza | -ą ŋūroką |
-ai 'hómai |
-ù khãtù |
-ò hwómò |
| Podwójna | -ana ŋūrokana |
-o 'hómo |
-ura khãtura |
-u hwómu |
| Potrójna | -ã ŋūrokã |
-au 'hómau |
-ū khãtū |
-òta hwómòta |
| Mnoga | -anu ŋūrokanu |
-īta 'hómīta |
-ūri khãtūri |
-òu hwómòu |
Przypadki
| Przypadek | Przyrostek | Znaczenie | Przykład | |
|---|---|---|---|---|
| I. | Mianownik | — | kto? co? Ogólny podmiot |
ŋūroką |
| II. | Biernik | a- / -to | kogo? co? Wyraża dopełnienie bliższe |
aŋūrokąto |
| III. | Dopełniacz | -fu | kogo? czego? Wyraża posiadanie |
ŋūrokąfu |
| IV. | Celownik | o- / -ko | komu? czemu? Wyraża dopełnienie dalsze |
oŋūrokąko |
| V. | Narzędnik | -ća | kim? czym? Wyraża narzędzie i sposób wykonania czynności |
ŋūrokąća |
Czasowniki
Odmiana przez osoby
Odmiana czasowników w języku starowertyńskim następuje poprzez dodanie do rdzenia czasownika odpowiedniego przyrostka.
| Odmiana | ||||
|---|---|---|---|---|
| Osoba | Przyrostek | Przykład | ||
| Liczba pojedyncza | ||||
| I. | wāno ja |
-ãsù | ŋūròwãsù mówię | |
| II. | riasą ty |
-oȝā | ŋūròwoȝā mówisz | |
| III. | morò on |
-akią | ŋūròwakią mówi | |
| Liczba podwójna | ||||
| I. | kóna my dwoje |
-óno | ŋūròwóno mówimy | |
| II.-III. | hòtu wy dwoje |
-òiþò | ŋūròwòiþò mówicie | |
| Liczba mnoga | ||||
| I.-III. | tamò my |
-õka | ŋūròwõka mówimy | |