Pieśń Bliźniaczych Bram: Różnice pomiędzy wersjami
mNie podano opisu zmian |
mNie podano opisu zmian |
||
| Linia 2: | Linia 2: | ||
'''Pieśń Bliźniaczych Bram''' — epos tragiczno-heroiczny pochodzący z początku okresu klasycznego (pierwsza połowa [[Państwo Tjewangono|Państwa Tjewangono]]), którego fabuła osadzona jest w [[Pierwsze miasta-państwa Dewii|Atramie]] w czasach przed zjednoczeniem [[Thewowie|Thewów]] przez [[Glatlìukō]]. W kulturze czasów późniejszych to właśnie Pieśń Bliźniaczych Bram była podstawowym źródłem wiedzy o początkach thewańskiej państwowości i to przez jej pryzmat patrzono na mitologizowane korzenie [[Cywilizacja thewańska|najstarszej cywilizacji]] [[Dewia|kontynentu dewijskiego]]. Poemat ten przez długi czas istniał jedynie w wersji ustnej, wykonywanej przez wędrownych bardów i poetów. Dopiero z czasem zaczął być spisywany przez różnych autorów. Z tego powodu istnieje wiele jego wersji, różniących się od siebie pewnymi istotnymi szczegółami, a nawet całymi wątkami opowieści. Główna linia fabularna pozostaje jednak taka sama. | '''Pieśń Bliźniaczych Bram''' — epos tragiczno-heroiczny pochodzący z początku okresu klasycznego (pierwsza połowa [[Państwo Tjewangono|Państwa Tjewangono]]), którego fabuła osadzona jest w [[Pierwsze miasta-państwa Dewii|Atramie]] w czasach przed zjednoczeniem [[Thewowie|Thewów]] przez [[Glatlìukō]]. W kulturze czasów późniejszych to właśnie Pieśń Bliźniaczych Bram była podstawowym źródłem wiedzy o początkach thewańskiej państwowości i to przez jej pryzmat patrzono na mitologizowane korzenie [[Cywilizacja thewańska|najstarszej cywilizacji]] [[Dewia|kontynentu dewijskiego]]. Poemat ten przez długi czas istniał jedynie w wersji ustnej, wykonywanej przez wędrownych bardów i poetów. Dopiero z czasem zaczął być spisywany przez różnych autorów. Z tego powodu istnieje wiele jego wersji, różniących się od siebie pewnymi istotnymi szczegółami, a nawet całymi wątkami opowieści. Główna linia fabularna pozostaje jednak taka sama. | ||
Pieśń Bliźniaczych Bram jest tak naprawdę całym cyklem, czyli zbiorem oddzielnych poematów tworzących wspólny i spójny ciąg. Jest to wielopokoleniowa opowieść, podążająca za dziejami dwóch braci, a następnie ich potomków przez kolejne 10 pokoleń<ref>Co oznacza co najmniej {{RokKyonu|600}} - {{RokKyonu|800}} lat kyońskich, przy założeniu średniej długości trwania pokolenia na {{RokKyonu|60}} do {{RokKyonu|80}} lat. Jednocześnie opowieść zdaje się osadzać zasłonienie miast-państw Yllu i Ȳlta na samym początku [[Pierwsze miasta-państwa Dewii|okresu atramskiego]], podczas gdy ten, według najlepszych dostępnych nam szacunków, trwał około {{RokKyonu|1765}} lat kyońskich.</ref>. Każde postępujące po sobie pokolenie oraz jego losy to oddzielna pieśń lub też kolejny rozdział większej opowieści. Bracia-protoplaści nosili imiona '''Yllu''' ([[Język thewański|tj.]] <font size="4">{{Unicode|ꐾꁘ|Noto Sans Yi}}</font> [{{IPA|xɪˈʎu}}]) i '''Ȳlta''' ([[Język thewański|tj.]] <font size="4">{{Unicode|ꌧ꒐ꃤꁘ|Noto Sans Yi}}</font> [{{IPA|ˈxɨːlta}}]). Byli założycielami dwóch miast położonych na przeciwnych brzegach Jeziora Urkō, które nazwane zostały ich imionami. Nazwa eposu bierze się od dwóch bliźniaczych drewnianych bram rytualnych<ref>Drewniane bramy, zwane w [[Język thewański|klasycznym thewańskim]] | Pieśń Bliźniaczych Bram jest tak naprawdę całym cyklem, czyli zbiorem oddzielnych poematów tworzących wspólny i spójny ciąg. Jest to wielopokoleniowa opowieść, podążająca za dziejami dwóch braci, a następnie ich potomków przez kolejne 10 pokoleń<ref>Co oznacza co najmniej {{RokKyonu|600}} - {{RokKyonu|800}} lat kyońskich, przy założeniu średniej długości trwania pokolenia na {{RokKyonu|60}} do {{RokKyonu|80}} lat. Jednocześnie opowieść zdaje się osadzać zasłonienie miast-państw Yllu i Ȳlta na samym początku [[Pierwsze miasta-państwa Dewii|okresu atramskiego]], podczas gdy ten, według najlepszych dostępnych nam szacunków, trwał około {{RokKyonu|1765}} lat kyońskich.</ref>. Każde postępujące po sobie pokolenie oraz jego losy to oddzielna pieśń lub też kolejny rozdział większej opowieści. Bracia-protoplaści nosili imiona '''Yllu''' ([[Język thewański|tj.]] <font size="4">{{Unicode|ꐾꁘ|Noto Sans Yi}}</font> [{{IPA|xɪˈʎu}}]) i '''Ȳlta''' ([[Język thewański|tj.]] <font size="4">{{Unicode|ꌧ꒐ꃤꁘ|Noto Sans Yi}}</font> [{{IPA|ˈxɨːlta}}]). Byli założycielami dwóch miast położonych na przeciwnych brzegach Jeziora Urkō, które nazwane zostały ich imionami. Nazwa eposu bierze się od dwóch bliźniaczych drewnianych bram rytualnych<ref>Drewniane bramy, zwane w [[Język thewański|klasycznym thewańskim]] <font size="4">{{Unicode|ꍑꏙ|Noto Sans Yi}}</font> ''gę̄là'' [{{IPA|ˈgɛːlʌ}}], są jednym z najbardziej charakterystycznych widoków okresu klasycznego i czasów późniejszych. Wyznaczają granicę między światem materialnym, czyli obszarem życia codziennego, a świętą przestrzenią rytualną. Co ciekawe, nie ma dowodów na ich występowanie w okresie atramskim. Kluczowa rola, jaką grają w Pieśni Bliźniaczych Bram jest zapewne późniejszym motywem naniesionym na oryginalny trzon opowieści.</ref>, które postawione zostały na przeciwko siebie na dwóch brzegach jeziora podczas zakładania miast. Bramy te stają się świadkami kulminacyjnych wydarzeń w każdym pokoleniu, początkowo bohaterskich, wraz z postępem czasu jednak coraz bardziej smutnych i tragicznych. | ||
Wraz z biegiem opowieści, początkowa przyjaźń miedzy siostrzanymi miastami i rządzącymi nimi odłamami tej samej rodziny zaczyna zmieniać się w nieufność, rywalizację, a wreszcie wzajemną nienawiść. Przez pierwsze pokolenia miasta-państwa były ze sobą w sojuszu, ramię w ramię walczyły przeciwko wspólnym wrogom, razem odprawiały ważne ceremonie religijne, a nawet wspólnie organizowały coroczne zgromadzenia ''tjemìenli''. W wyniku splotu nieszczęśliwych wypadków, nawarstwiających się nieporozumień opartych na dobrych intencjach, a w końcu także i zdrady, braterskie relacje ustępują zaciętej konkurencji. Kolejne pokolenia toczą ze sobą coraz krwawsze bitwy, rośnie rządza wendetty za doznane krzywdy. To błędne koło przerywane jest w kilku pokoleniach jedynie epizodami nieszczęśliwej miłości, tragicznie zakończonych mariaży i krótkotrwałej deeskalacji. | Wraz z biegiem opowieści, początkowa przyjaźń miedzy siostrzanymi miastami i rządzącymi nimi odłamami tej samej rodziny zaczyna zmieniać się w nieufność, rywalizację, a wreszcie wzajemną nienawiść. Przez pierwsze pokolenia miasta-państwa były ze sobą w sojuszu, ramię w ramię walczyły przeciwko wspólnym wrogom, razem odprawiały ważne ceremonie religijne, a nawet wspólnie organizowały coroczne zgromadzenia ''tjemìenli''. W wyniku splotu nieszczęśliwych wypadków, nawarstwiających się nieporozumień opartych na dobrych intencjach, a w końcu także i zdrady, braterskie relacje ustępują zaciętej konkurencji. Kolejne pokolenia toczą ze sobą coraz krwawsze bitwy, rośnie rządza wendetty za doznane krzywdy. To błędne koło przerywane jest w kilku pokoleniach jedynie epizodami nieszczęśliwej miłości, tragicznie zakończonych mariaży i krótkotrwałej deeskalacji. | ||
Wersja z 00:55, 5 wrz 2025
| Rēllinēvl Tjevāngonj! ꒫꒣ꉉ꒐ꇺꁚꎟꋏ ꒣ꇜꇞꏯꍓ Czytasz artykuł z serii: Thewowie. |
Mowa: Języki thewańskie (Thewański archaiczny · Thewański klasyczny · Dialekt północnothewański · Dialekt południowothewański · Słownik · Tłumaczenia) Kultura: · Cywilizacja thewańska · Religia · Miasta (Wionyta · Famiron · Gajuno · Fagewrań) · Pieśń Bliźniaczych Bram Historia: Pierwsze miasta-państwa Dewii (Glatlìukō)· Państwo Tjewangono · Imperium Thewów (Llartlanlō I Wielki) · Siedemnaście Miast (Ljellēj Kālēj) |
ꈼꃱꅡ—ꏧꀨꅊ |
Pieśń Bliźniaczych Bram — epos tragiczno-heroiczny pochodzący z początku okresu klasycznego (pierwsza połowa Państwa Tjewangono), którego fabuła osadzona jest w Atramie w czasach przed zjednoczeniem Thewów przez Glatlìukō. W kulturze czasów późniejszych to właśnie Pieśń Bliźniaczych Bram była podstawowym źródłem wiedzy o początkach thewańskiej państwowości i to przez jej pryzmat patrzono na mitologizowane korzenie najstarszej cywilizacji kontynentu dewijskiego. Poemat ten przez długi czas istniał jedynie w wersji ustnej, wykonywanej przez wędrownych bardów i poetów. Dopiero z czasem zaczął być spisywany przez różnych autorów. Z tego powodu istnieje wiele jego wersji, różniących się od siebie pewnymi istotnymi szczegółami, a nawet całymi wątkami opowieści. Główna linia fabularna pozostaje jednak taka sama.
Pieśń Bliźniaczych Bram jest tak naprawdę całym cyklem, czyli zbiorem oddzielnych poematów tworzących wspólny i spójny ciąg. Jest to wielopokoleniowa opowieść, podążająca za dziejami dwóch braci, a następnie ich potomków przez kolejne 10 pokoleń[1]. Każde postępujące po sobie pokolenie oraz jego losy to oddzielna pieśń lub też kolejny rozdział większej opowieści. Bracia-protoplaści nosili imiona Yllu (tj. ꐾꁘ [xɪˈʎu]) i Ȳlta (tj. ꌧ꒐ꃤꁘ [ˈxɨːlta]). Byli założycielami dwóch miast położonych na przeciwnych brzegach Jeziora Urkō, które nazwane zostały ich imionami. Nazwa eposu bierze się od dwóch bliźniaczych drewnianych bram rytualnych[2], które postawione zostały na przeciwko siebie na dwóch brzegach jeziora podczas zakładania miast. Bramy te stają się świadkami kulminacyjnych wydarzeń w każdym pokoleniu, początkowo bohaterskich, wraz z postępem czasu jednak coraz bardziej smutnych i tragicznych.
Wraz z biegiem opowieści, początkowa przyjaźń miedzy siostrzanymi miastami i rządzącymi nimi odłamami tej samej rodziny zaczyna zmieniać się w nieufność, rywalizację, a wreszcie wzajemną nienawiść. Przez pierwsze pokolenia miasta-państwa były ze sobą w sojuszu, ramię w ramię walczyły przeciwko wspólnym wrogom, razem odprawiały ważne ceremonie religijne, a nawet wspólnie organizowały coroczne zgromadzenia tjemìenli. W wyniku splotu nieszczęśliwych wypadków, nawarstwiających się nieporozumień opartych na dobrych intencjach, a w końcu także i zdrady, braterskie relacje ustępują zaciętej konkurencji. Kolejne pokolenia toczą ze sobą coraz krwawsze bitwy, rośnie rządza wendetty za doznane krzywdy. To błędne koło przerywane jest w kilku pokoleniach jedynie epizodami nieszczęśliwej miłości, tragicznie zakończonych mariaży i krótkotrwałej deeskalacji.
Na różnych etapach opowieści do historii śmiertelnych mieszają się też różni bogowie i półboscy herosi. W ostatnich pokoleniach konflikt między miastami staje się ostatecznie rywalizacją między samymi bogami-patronami, co sprawia, że rozpoczęta początkowo przez ludzi walka czyni z nich finalnie aktorów dramatu pisanego boską ręką. W ostatnim, dziesiątym pokoleniu, będącym kulminacyjną częścią całego cyklu, głównymi bohaterami są dwaj młodzieńcy, Kàllūm (tj. ꒣ꈖꐾꌃ [kʌˈʎuːm]) oraz Vrę̄fynē (tj. ꇞꐎꍓ꒐ꂓ [vrɛːfɪˈne:]), którzy za młodu zawarli w sekrecie mało prawdopodobną przyjaźń. Później poróżnieni zostali jednak miłością do tej samej dziewczyny o imieniu Nenjātla (tj. ꅫꎽ꒐ꇺꇞ [neˈŋɣa:θa]), a gdy rozpoczęła się kolejna wojna obaj stali się czempionami bogów-patronów swoich miast. Przyjaciele stanęli więc po przeciwnych stronach barykady.
Pieśń Bliźniaczych Bram kończy się swoim najbardziej dramatycznym epizodem, podczas którego ostatnia bitwa między siłami Yllu i Ȳlty przeradza się w pojedynek między czempionami obu stron. Ma on miejsce pod jedną z bram, położoną na północnym brzegu Jeziora Urkō. W jego wyniku obaj przyjaciele z dzieciństwa giną ze swoich własnych rąk. Pojedynek obserwowany jest z drugiego brzegu jeziora przez wybrankę ich serc, która nie będąc w stanie zmienić biegu wydarzeń klęczy we łzach pod bliźniaczą bramą i lamentuje nad stratą ich obu[3]. Niektóre wersje opowieści umieszczają dziesiąte pokolenie chronologicznie tuż przed podbojami Glatlìukō dodając, że wkrótce po tragicznym pojedynku, gdy ciepłe były jeszcze ciała zmarłych, do Yllu i Ȳlta dotarł posłaniec zapowiadający podboje Lādīgnēja, wzywający do przyjęcia supremacji boga Jallàna, lub wręcz wypowiadający obu miastom wojnę w imieniu miasta-państwa Ryllor. Yllu i Ȳlta, połączone wspólną stratą i zagrożeniem, łączą więc siły przeciwko wspólnemu wrogowi. Tłumaczy to dlaczego w opowieściach z cyklu o Glatlìukō oba miasta-państwa pojawiają się jako sojusznicy i członkowie tej samej koalicji.
Galeria
-
X.
-
X.
-
X.
-
X.
Przypisy
- ↑ Co oznacza co najmniej 600 - 800 lat kyońskich, przy założeniu średniej długości trwania pokolenia na 60 do 80 lat. Jednocześnie opowieść zdaje się osadzać zasłonienie miast-państw Yllu i Ȳlta na samym początku okresu atramskiego, podczas gdy ten, według najlepszych dostępnych nam szacunków, trwał około 1765 lat kyońskich.
- ↑ Drewniane bramy, zwane w klasycznym thewańskim ꍑꏙ gę̄là [ˈgɛːlʌ], są jednym z najbardziej charakterystycznych widoków okresu klasycznego i czasów późniejszych. Wyznaczają granicę między światem materialnym, czyli obszarem życia codziennego, a świętą przestrzenią rytualną. Co ciekawe, nie ma dowodów na ich występowanie w okresie atramskim. Kluczowa rola, jaką grają w Pieśni Bliźniaczych Bram jest zapewne późniejszym motywem naniesionym na oryginalny trzon opowieści.
- ↑ X.