Przejdź do zawartości

Język pomerański

Z Conlanger
Wersja z dnia 18:56, 20 paź 2012 autorstwa Widsið (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „{{język | kolor = #7851A9 | nazwa = pomerański | nazwa własna = pommeraneis | twórca = Widsið | rok = 2003 | wersja = 7,5 | alfabet = alfabet ...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
pomerański
pommeraneis
Utworzenie: Widsið w 2003
Najnowsza wersja: 7,5
Sposoby zapisu: alfabet łaciński
Typologia: a posteriori
SVO
analityczno-fleksyjny
Klasyfikacja: języki italskie
  romańskie
    zachodnie
      galloiberyjskie
        galloromańskie
          oksytano-romańskie
              pomerański
Kody
Conlanger–3 nat.pom.wid
Przykład
Dedykacja "Małego księcia"
A Leon Werth

Clam perdon a tots sos enfans por dedecar equist llur a un adoll. Caip unas raxions importans por enn far: equist adoll e miu mellor ameic. Altra raxion: equist adoll po comprendre tota cosa, messem sos llurs a sos enfans. Caip allsi tercha raxion: equist adoll tropa's en sa França, u suffre de famna i de freig. I capem que consolar-lle. Si equistas raxions no son assats - dedeco volontares equist llur a un enfan, sequail equist adoll era altraveç. Tots sos adolls eran enfans altraveç. Messem que no molls lle memran. Camm donque mia dedecaxion:

A Leon Werth
quann era un por poll

Lista conlangów

Język pomerański (lengwa pommeranesa [ˈlengʷəpomeraˈnesə], pommeraneis [pomeraˈneɪs]) to naturalistyczny język sztuczny typu a posteriori, opracowywany przez Widsiða od roku 2003. Jest to najstarszy i największy projekt języka sztucznego tego autora. Genetycznie jest to język zachodnioromański, spokrewniony przede wszystkim z oksytańskim, katalońskim i francuskim, oparty na celtyckim substracie i posiadający kilka cech niespotykanych na obszarze romańskojęzycznym: obecność akcentu tonicznego jako pozostałości po nieakcentowanych sylabach, które uległy synkopie, zachowanie labializowanych spółgłosek /kʷ/ i /gʷ/ czy tendencja do unikania peryfraz czasownikowych. Nazwa języka, pierwotnie nawiązująca do regionu pochodzenia autora, przyczyniła się do dobudowania tła historycznego, w którym pomerański mógłby się rozwinąć.

Słownik pomerański liczy ponad 5 000 słów, pozwalających na przeprowadzenie różnego rodzaju konwersacji, język posiada też rozbudowaną składnię. Obecnie autor pracuje nad siatką dialektalną pomerańszczyzny.