Mokucja
| ||||||||||||||||||||||||||||
Mokucja (mok. Mõkutaruoḱo [mɔ̰kutaɹuˈɔkʼɔ]), właśc. Arcykrólestwo Mokucji (mok. Caŋarwat Mõkutaruoḱo [caŋˈaɹʷat mɔ̰kutaɹuˈɔkʼɔ]) – państwo położone w środkowym Kyonie nad Morzem Słonym pomiędzy dwiema rzekami mającymi swe źródła w Górach Żelaznych: Þ́omaruoḱi (isz. Qxìbeúlan [ʇi˥˩bʲu˩˥lən]) oraz T́urtaruoḱi.
De facto składa się ono z dziesięciu królestw, które są ze sobą połączone unią personalną osobą arcykróla. W granicach państwa znajduje się także Okręg Stołeczny Aþwaŋaranu oraz Autonomiczne Księstwo Talenu.
Tereny obecnej Mokucji były od dawna zamieszkane przez rozproszone plemiona Tarytów, prowadzących ze sobą nieustanne walki. Po częściowym zjednoczeniu podbijali oni ziemie kolejnych plemion, jednak w chwili obecnej Arcykrólestwo trwa w stagnacji od ponad stu lat.
Państwo Mokutów znane jest przede wszystkim z eksportu ryżu, a także kakao i kauczuku. Na uwagę zasługują także duże złoża złota położone niedaleko stolicy. Ziemie te charakteryzuje także ogromna bioróżnorodność z racji tego, iż znaczna większość kraju pokryta jest lasem równikowym. Z kolei nad rzeką Þ́omaruoḱi położony jest jeden z największych kompleksów świątynnych w tej części Kyonu.
Etymologia
Nazwa państwa jest tworem stosunkowo młodym datowanym na okres sprzed zaledwie dwustu lat ziemskich. Pochodzi ona od słów mõkuti – „pomiędzy” oraz aruoḱi (w l. mn. aruoḱo) – „rzeka”. Nazwę tę można zatem tłumaczyć na język polski jako Międzyrzecze.
Ze wcześniejszych źródeł możemy wnioskować, że używane były nazwy Suarikũtu oraz Tarətau, jednak pochodzenie tej pierwszej jest niejasne.