Mokucja
| ||||||||||||||||||||||||||||
Mokucja (mok. Mõkutaruoḱo [mɔ̰kutaɹuˈɔkʼɔ]), właśc. Arcykrólestwo Mokucji (mok. Caŋarwat Mõkutaruoḱo [caŋˈaɹʷat mɔ̰kutaɹuˈɔkʼɔ]) – państwo położone w środkowym Kyonie nad Morzem Słonym pomiędzy dwiema rzekami mającymi swe źródła w Górach Żelaznych: Þ́omaruoḱi (isz. Qxìbeúlan [ʇi˥˩bʲu˩˥lən]) oraz T́urtaruoḱi.
De facto składa się ono z dziesięciu królestw, które są ze sobą połączone unią personalną osobą arcykróla. W granicach państwa znajduje się także Okręg Stołeczny Aþwaŋaranu oraz Autonomiczne Księstwo Talenu.
Tereny obecnej Mokucji były od dawna zamieszkane przez rozproszone plemiona Tarytów, prowadzących ze sobą nieustanne walki. Po częściowym zjednoczeniu podbijali oni ziemie kolejnych plemion, jednak w chwili obecnej Arcykrólestwo trwa w stagnacji od ponad stu lat.
Państwo Mokutów znane jest przede wszystkim z eksportu ryżu, a także kakao i kauczuku. Na uwagę zasługują także duże złoża złota położone niedaleko stolicy. Ziemie te charakteryzuje także ogromna bioróżnorodność z racji tego, iż znaczna większość kraju pokryta jest lasem równikowym. Z kolei nad rzeką Þ́omaruoḱi położony jest jeden z największych kompleksów świątynnych w tej części Kyonu.
Etymologia
Nazwa państwa jest tworem stosunkowo młodym datowanym na okres sprzed zaledwie dwustu lat ziemskich. Pochodzi ona od słów mõkuti – „pomiędzy” oraz aruoḱi (w l. mn. aruoḱo) – „rzeka”. Nazwę tę można zatem tłumaczyć na język polski jako Międzyrzecze.
Ze starszych źródeł możemy wnioskować, że niegdyś używane były nazwy Suarikũtu oraz Tarətau, jednak pochodzenie tej pierwszej jest niejasne.
Polityka
Ustrój
Oficjalny ustrój Arcykrólestwa Mokucji jest określany jako monarchia federacyjna. Państwo składa się bowiem z Okręgu Stołecznego Aþwaŋaranu, pełniącego rolę reprezentacyjną i centrum dyplomatycznego, oraz dziesięciu królestw związkowych złączonych ze sobą Świętym Aktem Przymierza (Ŋasta Kiwata Kwakəse). Głową państwa jest Arcykról (Caŋarwo), który jest wybierany dożywotnio przez Radę Regencyjną (lub też Elektorską; As’uparãjar), składającą się z czterech elektorów (as’upi). Wybór dokonywany jest spośród władców dziesięciu królestw. Dokonywany jest on albo przez aklamację, albo drogą głosowania.
Najwyższym organem państwowym w Mokucji jest Wielka Rada, która skupia w swym ręku władzę ustawodawczą, wykonawczą oraz do pewnego stopnia sądowniczą – głównie w sprawach najwyższej wagi, takich jak zdrada stanu, itp. Rada składa się z Arcykróla oraz pozostałych dziewięciu królów. Obradom towarzyszy z reguły także książę Talenu, elektorzy i niekiedy Krąg Dożów Iszarii.[1]
Arcykról
Arcykról jest głową Państwa Mokuckiego i jego głównym reprezentantem na arenie międzynarodowej. Pełni swój urząd w porozumieniu z władcami pozostałych królestw. Jego władza pozornie nie jest ograniczona, jednak musi liczyć się z głosem pozostałych członków Rady, bowiem Święty Akt Przymierza definiuje rację stanu, mówiąc jasno, że Arcykról stoi na straży jedności ziem mokuckich.
Wielka Rada Mokucji
Wielka Rada jest najważniejszym organem. Pełni ona głównie władzę wykonawczą, a także sądowniczą w sprawach najwyższej wagi. Do kompetencji Rady należy też projektowanie uchwał, choć częściej ta rola pozostawiana jest elektorom. Rada jest również najwyższym dowódcą sił zbrojnych Mokucji i decyduje (zazwyczaj poprzez głosowanie większością zwykłą) o wojnie i pokoju.
Król
Mokucja składa się z dziesięciu królestw związanych Świętym Aktem Przymierza i każde z nich ma swego władcę. Ustrój wewnętrzny każdego z nich nie jest jednorodny; w większości panuje monarchia stanowa, w innych królestwach mamy do czynienia z absolutyzmem. Urząd króla (arwo) wszędzie jest dziedziczny, przy czym dziedziczy go dowolny syn.[2] Jednakże obowiązki królów związane z Wielką Radą sprawiają, że częściej urzędują oni w Aþwaŋaranie niż we własnym dworze – władza sprawowana jest w imieniu króla przez namiestnika. Powoduje to również wzrost znaczenia lokalnych rodów arystokratycznych oraz kapłanów.