Akara

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Akara (aht. акара) - modyfikacja cyrylicy używanej do zapisu języka ahtialańskiego, ortografia i styl graficzny, który pojawił się w czerwcu 2011 roku. Ozdobne ustaw i skoropis staro-cerkiewno-słowiańskie zostały dostosowane do wymowy języka aylláwai i są stosowane do tekstów ozdobnych, czyli takich, które mają zostać wydrukowane i później czytane.

Tokoryu

Sama literatura pisana w akarze nazywana jest tokoryu (токорю) i stanowi odrębny temat, ale ze względu na nieukształtowanie się jeszcze tego gatunku opis zamieszczono w tym artykule. Teksty pisane w akarze rzadko kiedy składają się ze zdań, raczej z ich równoważników, są potokiem myśli oddzielonych za pomocą znaku ∴ i mają czysto praktyczny, informacyjny charakter.

Tokoryu to też pierwszy przykład zastosowania nowoczesnego języka aylláwai w literaturze. Język tej literatury używa odmiennej gramatyki niż nakazywały wnioski Drugiej Wielkiej Reformy pod koniec 2010 roku, to znaczy, mianownik nie jest oznaczany (np. анта), biernik oznaczany jest przez «-e» dla rzeczowników nieżywotnych, «-u»/«-w» dla żywotnych męskich i «-i»/«-j» dla żywotnych żeńskich, używa się też wołacza «e(t)-», poza tym wypadły przypadki typu celownik, latyw, i większość pozostałych, zastąpione konstrukcjami analitycznymi i przyimkowymi. Istnieje też nieśmiała tendencja do kreacji przypadka przyimkowego (np. талєны ю каідап). Nadal nie ma strony biernej ani imiesłowów, choć funkcję tych ostatnich spełnia nowy, stricte asemantyczny zaimek ап, podobny w swoim funkcjonowaniu do angielskiego "it" w konstrukcjach typu "it sometimes rains". Pojawia się też słowo «ѳєн», które również jest asemantyczne i jedynie sygnalizuje okoliczniki czasu lub zastępuje podobne «ѳун» ("jeśli") przy teoretyzowaniu, gdybaniu (ѳун jest używane do realniejszych rozważań oraz zdań warunkowych).

Przykład

Przykład:

Akara.png