Burgonia
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Arcyksięstwo Burgonii to jedno z największych i najludniejsze państwo Ancory, położone w północnej części kontynentu, nad Oceanem Lodowym. Jego stolicą jest od 1116 roku miasto Digo. Kraj posiada ścisłe powiązania dynastyczne z sąsiednimi Cesarstwem Arnoru i Angarnorem, a także z odległym Królestwem Stelefist – wszyscy czterej monarchowie są stosunkowo bliskimi kuzynami – jednak burgońskie interesy rzadko pokrywają się z interesami krewnych. Burgonia jest jedną z wielkich potęg kontynentu i – jako państwo stosunkowo stabilne – dąży i ma możliwość ku poszerzeniu swoich wpływów.
Długa historia Burgonii pełna jest wielkich konfliktów, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Dopiero wprowadzenie na tron w 1004 roku dynastii Stelefist doprowadziło do stabilizacji i rozkwitu kraju. Burgonia słynie z szeroko rozumianej tolerancji rasowej, religijnej i obyczajowej, skłonności mieszkańców do alkoholizmu, coraz rzadszego na świecie poszanowania dla magii i wysokiej jakości wyrobów rzemieślniczych. Specyficzne warunki klimatyczne tego kraju, oddzielonego od oceanu pasmem górskim, pozwalają także na produkcję wina.
Burgonia podzielona jest na dziewiętnaście prowincji. W jej skład wchodzą także cztery księstwa, dziewięć marchii i jedno hrabstwo. W kolejnych latach planowana jest reorganizacja terytorialna kraju w celu usprawnienia zarządzania armią. Nikt jednak nie ma wątpliwości, że Embrèt II planuje w ten sposób nieco zmniejszyć polityczne możliwości książąt i margrabiów. Chociaż brak rozwagi w podobnych działaniach nie raz doprowadził Burgonię do wojny domowej, Arcyksiążę przez ostatnie dziewięć lat swojego panowania wsławił się raczej rozważnym postępowaniem, toteż należy sądzić, że wszelkie posunięcia mające na celu ograniczenie wasalnej samowoli są poparte głębiej przemyślanym planem.
Pierwowzorem Burgonii jest średniowieczna Francja.