Język habecki
| język habecki habêkun kõik హబెకూన్ కాయ్క్ | |
|---|---|
| Typologia: | aktywny aglutynacyjny |
| Utworzenie: | Emil (w 2024) |
| Cel utworzenia: | Kyon |
| Sposoby zapisu: | Pismo habeckie (telugu), łacińskie |
| Klasyfikacja: | języki Gór Żelaznych
|
| Kody | |
| Conlanger–1 | hba. |
| Lista conlangów | |
|
Zobacz też słownik tego języka. |
Język habecki (hba. హబెకూన్ కాయ్క్ habêkun kõik /ˈhàbékùn kɤ̀ɪ̯k/) – język używany w Habecji. Jest on aktywny i aglutynacyjny. Powiązany jest z jężykami ngorskimi Gór Żelaznych, z którymi tworzy rodzinę języków habecko-ngorskich.
Jest on zapisywany pismem habeckim, będącym daleko zepsutą formą pisma surandralskiego i mającym z nim liczne korelacje. Związek ten jest utrzymamy w reprezentacji komputerowej (habeckie jako telugu, surandralskie jako dewanagari).
Fonologia
Samogłoski
| Przednie | Tylne | |||
|---|---|---|---|---|
| Niezaokrąglone | Zaokrąglone | Niezaokrąglone | Zaokrąglone | |
| Przymknięte | i <i> | y <ü> | ɨ <y> | u <u> |
| Średnie | e <e> | ø <ö> | ɤ <õ> | o <o> |
| Otwarte | æ <ä> | ɑ <a> | ||
Spółgłoski
| Wargowe | Przedniojęzykowe | Podniebienne | Welarne | Welarno-wargowe Krtaniowe | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nosowe | m <m> | n <n> | ɲ <nh> | ŋ <ng> | ŋ͡m <ngm> | |
| Zwarte | bezdźwięczne | p <p> | t <t> | c <c> | k <k> | k͡p <kp> |
| dźwięczne | b <b> | d <d> | ɟ <j> | g <g> | g͡b <gb> | |
| Szczelinowe | f <f> | s <s>, (z <s, z>) | ʃ <sh> | x <x> | h <h> | |
| Płynne | l <l> | ʎ <lh> | ||||
| Drżące | r <r> | rʲ <rh> | ||||
| Półsamogłoski | w <u> | j <i> | ||||
Fonem /z/ ma marginalne znaczenie, w słowach rodzimych [z] jest raczej allofonem /s/, a kontrastuje z nim tylko w zapożyczeniach.
Zapis
Znaki, które w transkrypcji są oznaczone w nawiasie nie są używane w słowach rodzimych.
| Forma niezależna | Transkrypcja | Jako diakrytyk na ప | Forma niezależna | Transkrypcja | Jako diakrytyk na ప | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| అ | a | ప | ఆ | õ, y | పా | |
| ఇ | ä / ¨*[1] | పి | ఈ | i | పీ | |
| ఉ | (u/õ) | పు | ఊ | u | పూ | |
| ఎ | e | పె | ఐ | ei | పై | |
| ఒ | o | పొ | ఔ | ou | పౌ |
Znak xa pochodzi z surandralskiego kha, analogicznie fa z pha.
| Bezdźwięczne | Dźwięczne | Nosowe | Płynne | Drżące | Szczelinowe | Krtaniowe | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Welarne | క | ka | గ | ga | ఙ | nga | ఖ | xa | హ | ha | ||||
| Welarne palatalizowane | చ | ca | జ | ja | ఞ | (nha) | య | ia | శ | (sha) | ||||
| Przedniojęzykowe palatalizowane | ట | tsa | డ | (za) | ణ | nha | ళ | lha | ఱ | rha | ష | sha | ||
| Przedniojęzykowe | త | ta | ద | da | న | na | ల | la | ర | ra | స | sa | ||
| Wargowe | ప | pa | బ | ba | మ | ma | వ | ua | ఫ | fa | ||||
| Wargowo-welarne | కఀ | kpa | గఀ | gba | ఙఀ | ngma | ||||||||
- ↑ Znak ten używany jest do zapisu głosek ä, ö, ü. Forma diakrytyczna jest używana dla ä, zaś samodzielna także do oznaczenia ö oraz ü.