Język liburnijski

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Język liburnijski
Naχvā līburīnā
Typologia: Fleksyjny
SVO
Faktycznie
Utworzenie: Henryk Pruthenia w 2018
W Adnacie
Używany w : brak
Klasyfikacja: j. indoeuropejskie
  • j. liburnijski
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Język liburnijski - język używany w Adnacie.

Dźwięki

Samogłoski

  • i iː u uː (i ī u ū)
  • ɛ eː oː (e ē ō)
  • a aː (a ā)
  • ai̯ aːi̯ au̯ aːu̯ (ai āi au āu)
  • ɛi̯ eːi̯ (ei ēi)

Spółgłoski

  • m n (m n)
  • p b t d k ɡ kʷ ɡʷ (p b t d k g qu gu)
  • v s χ h (w s χ h)
  • r l j (r l i)

Spółgłoska <h> w większości dialektów jest niema, mimo to jest ona etymologicznie konsekwentnie zapisywana.

Akcent

Akcent pada na przedostatnią sylabę; jeżeli jednak przedprzedostatnia sylaba jest ciężka, to jest jest zamknięta lub tworzy ją długa samogłoska, to akcent przenosi się na nią.

Zmiany dźwiękowe

  • h₁e, eh₁ > *e, ē
  • h₂e, eh₂ > *a, ā
  • h₃e, eh₃ > *o ō
  • VHC > V̄
  • CRHC, CHRC > CaRaC
  • CHC > CC
  • H > ∅
  • ḱ, ǵ, ǵʰ > k, g, gʰ
  • gʷ- > w-
  • p...kʷ... > *kʷ...kʷ
  • CʷC > CC
  • bʰ, dʰ, gʰ, gʷʰ > β, ð, ɣ, ɣʷ
  • β, ð, ɣ, ɣʷ > f-, f-, h-, w-
  • β, ð, ɣ, ɣʷ > b, d, χ, χʷ
  • χʷ > χ
  • h- > ∅
  • f- > h-
  • sr > str
  • kl, gl > tl, dl
  • w > v
  • l̥, r̥ > al, ar
  • m̥, n̥ > ma, na
  • VjV > V̄
  • VjV > VhV
  • nd, mb > n, m
  • -ms-, -ns- > -md-, -nd-
  • VNCR > VCR
  • ou, ōu > au, āu
  • o > a
  • ōV > āV
  • dt, tt > ss
  • kT, gT > sk, sg
  • -ps- > -s-
  • eu > u
  • -l- > r
  • ll > l
  • -rr- > dr
  • CC > C
  • dv, tv, sv > d, t, s
  • vC- > C
  • ĕCC > iCC

Gramatyka

Zaimek

I i II osoba
Cas. I II Refl.
Sg Pl Sg Pl
Nom. ēom vei iūs
Gen. mene nas tue ius sue
Dat. mege nasnei tebe iusnei sebe
Acc. me ne te ie se
Abl. nasnē tuē iusnē suē
Poss. menas nasas tuas iusas suas
Trzecia osoba
Formy długie
Cas. Sg. Pl.
m f n m f n
Nom. īs
ī
tai sāi
Gen. tasa āsāis tasa tasām ām tasām
Dat. tasnāi āsiēi tasnāi tabas ābas tabas
Acc. īm ām ī tanda īnda
Abl. tasā āsniē tasā tiēs āiēs tiēs
Trzecia osoba
Formy krótkie
Cas. Sg Pl
m f n m f n
Nom. īs
ī
tai sāi
Gen. sa sāis sa sām ām sām
Dat. snāi siēi snāi bas ābas bas
Acc. īm ām ī da īnda
Abl. niē tiēs iēs tiēs

Rzeczownik

Deklinacja Rzeczowna
Sg.
Cas. a ia ā i u C
m n m n f f f m n m f n
Nom. as am ias iam ā ī
īia
is us u s
Gen. ais ieis āis īias eis es s as es
Dat. āi iēi āi īiai ēi ei ei as ei
Acc. am am im iam ām īiam im um u ma
Abl. ā āi īiai es e e es
Voc. e am ie iam e ī
īia
e u u
Pl.
Cas. a ia ā i u C
m n m n f f f m n m f n
Nom. ās ā iēs āis īiais ēis ēs ewā ēs ās ā
Gen. ām iēm ām īiam ēm ēm ēm ām ām
Dat. abas iabas ābas īiabas ibas umas mas mas mas
Acc. anda ā ianda ānda īianda inda unda ewā mes mes ā
Abl. abas iabas ābas īiabas ibas umas mas mas mas
Voc. ās ā iēs āis īiais ēis ēs ewā ēs ās ā

Rzeczowniki rodzaju żeńskiego na w mianowniku oraz wołaczu mogą też przyjąć formę -īia. Ta forma jest dużo bardziej popularna w języku mówionym. Paradygmaty spółgłoskowe mogą być dodatkowo rozszerzone o różne dodatkowe sufiksy, a w mianowniku przyjmować tez i inne końcówki.

Przymiotnik

Przymiotniki odmieniają się tak jak rzeczowniki.

Przysłówek

Przysłówki odprzymiotnikowe tworzy się za pomocą sufiksu .

Przyimek

  • is + ABL - z + GEN
  • ad + ACC - dla + GEN, ku + DAT
  • ani + ABL, + ACC - przed + INS, + ACC
  • in + ABL, + ACC - w + LOC, do + ACC
  • upa + ABL, + ACC - na + LOC, + ACC
  • supa + ABL, + ACC - pod + INS, + ACC
  • dos + ABL - bez + GEN
  • taranda + ACC - przez + ACC

Czasownik

Teraźniejszy
Kon. C V Ē Ā V C
Prs. Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl
I ō amas iamas ēmas amas ō mas ō mas
II es ete ies iate ēs ēte ās ate s te s te
III et an iet ian ēt ean āt en t n st an
Imperfekt
Prs. Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl
I ema ebame ma bame ēma ēbame āma ābame ma bame ma bame
II ebata ebate bata bate ēbata ēbate ābata ābate bata bate bata bate
III eba eban ba ban ēba ēban āba āban ba ban ba ban
Perfekt
Prs. Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl
I am me m me ām āme ām āme m me m me
II is ite s te ās āte iēs iēte ies iete is ite
III i in n ā ān iēn ien in
Przyszły
Prs. Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl
I sam seme sam seme sām sāme sām sāme sam seme sam seme
II ses sete ses sete sēs sēte sās sate ses sete ses sete
III se san se san esan sen se san sest san
Imiesłów
Mod. Acc. Pass. Acc. Pass. Acc. Pass. Acc. Pass. Acc. Pass. Acc. Pass.
Prs. andas amas iandas iamas ēndas ēmas āndas āmas ndas mas andas amas
Imp. ebas ebamas bas bamas ēbas ēbamas ābas ābamas bas bamas bas bamas
Perf. indas iōss ndas ōss āndas aōs iēndas iōs iendas iōs indas iōs
Fut. sendas semas sendas semas sēndas sēmas sāndas sāmas sendas semas sendas semas
V. Nam. etus estus tus stus ētus ēstus ātus āstus tus stus sus stus
Imper.
Prs. Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl Sg Pl
II e ete ie iete ē ēte ā ate te te

Tekst

Owca i konie Avis que equās
Na wzgórzu owca, która nie miała wełny, zobaczyła konie: jeden ciągnął ciężki wóz, drugi dźwigał wielki ładunek, a trzeci wiózł szybko człowieka. Owca rzekła do koni: „Serce mnie boli, widząc, co człowiek nakazuje robić koniom”. Konie odpowiedziały: „Słuchaj, owco, serca nas bolą, kiedy widzimy, jak człowiek, pan, zabiera twoją wełnę na płaszcz dla samego siebie. I owca nie ma wełny”. Usłyszawszy to, owca pobiegła przez równinę. Upa arkāi avis, neēbbā valnām, veidi equanda: ainas tindēba rāhas veχam, dusas vēχeba megam hrōχam, que tistras muba vīram uχtē. Avis ag equabas: „Kenō se in krades, veidandē quī vīras lēdet verstus equabas”. Equās rān: „Tluie, ave, kenamas se in kradmas, quai veidamas, quei vīras, daminas, kapēt tuām valnām ad stegam sōmāi sebe. Que avis ne ēbst valnām”. Tlundē tam, avis kers taranda aiquīiam.