Język mmala

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mmala - ulubiony język stworzony przez jasnysfinksa. Powstał jakiś czas temu pod wpływem inspiracji innym conlangiem. Używany jest na Vedze w Królestwie Mmalskim.

Ortografia

  • č = cz
  • eu = oj
  • ğ = dż
  • ĵ = ż
  • ł = ł kresowe
  • ó = u długie
  • ou = u
  • š = sz
  • w = ł polskie

Gramatyka

Rzeczownik

Język mmala posiada następujące przypadki:

  • Absolutyw: brak, -V
  • Ergatyw: -i
  • Posesyw -ou (czyj?)
  • Ablatyw (od kogo? od czego?)
  • Allatyw (do kogo? do czego?)
  • Abesyw (bez czegoś)
  • Adesyw (przy czymś? u czegoś?)

Rzeczowniki mocne mają oboczności tematyczne w ergatywie i posesywie.

Ablatyw jest tworzony od tematu ergatywu, allatyw i abesyw od tematu posesywu zaś adesyw od tematu absolutywu.

Liczba mnoga jest tworzona za pomocą reduplikacji pierwszej sylaby.

  1. Samogłoska zawsze jest zastępowana przez e
  2. c j reduplikują się jako k g
  3. pr tr kr reduplikują się jako p t k

Czasownik

Mmala nie posiada czasów, a jedynie określenia typu: w południe wczoraj, za dwa dni.

  • Liczba pojedyncza -e
  • Liczba mnoga -a

Aspekt nie dokonany tworzymy za pomocą reduplikacji pierwszej sylaby.

  1. Samogłoska zawsze jest zastępowana przez e
  2. c j reduplikują się jako k g
  3. pr tr kr reduplikują się jako p t k

Aspekt iteratywny tworzymy za pomocą przedrostka re-

Imiesłów

Przymiotnikowy czynny -u

Przymiotnikowy bierny -ą

Przysłówkowy współczesny -i

Przysłówkowy uprzedni -o

Przymiotnik

Przymiotnik zawsze kończy się na -ö

Stopniowanie

Stopień równy -ö

Stopień wyższy -er

Stopień najwyższy -est

Przysłówek

Przysłówek zawsze kończy się na -ü

Stopniowanie


Stopień równy -ü

Stopień wyższy -er

Stopień najwyższy -est

Zaimki

Osobowe

Absolutyw mi vi li ši ği ni ili
Ergatyw mene vene lene sene ğene nene ilene
Posesyw
Ablatyw
Allatyw
Abesyw
Adesyw

Słowotwórstwo

  • -n - dodany do rdzenia czasownika, tworzy nazwę wykonawcy czynności traktowanego w zdaniu jako absolutyw:
  • -ji tworzy nazwę czynności widzianej z punktu widzenia dopełnienia bliższego (działa jak w językach akuzatywnych):
  • infiksacja a (w koniugacji spółgłoskowej sufiks zerowy) tworzy nazwę akcji czynności widzianej z punktu widzenia podmiotu:
  • -odd - dodany do rdzenia czasownika (po zastosowaniu infliksacji a), tworzy nazwę wykonawcy czynności traktowanego w zdaniu jako ergatyw
  • -ten tworzą rzeczowniki abstrakcyjne:
  • -ser tworzą nazwy miejsc
  • -i (po samogłosce -ni) tworzy
  • -ata tworzy nazwy zawodów:
  • Formy z tym przyrostkiem nie dotyczące zawodów mają znaczenie pejoratywne, np.
  • -ačtu tworzy nazwy ideologii i dziedzin wiedzy:
  • -mma tworzy nazwy narzędzi:
  • -ba oznacza rozpoczęcie czynności:
  • -ra oznacza zakończenie czynności:
  • -sa oznacza dążenie do osiągnięcia celu:
  • -go oznacza używanie czegoś

Zobacz też