Język padoński

Język padoński Inſuku iu Padu
Sposoby zapisu:	łaciński
Typologia:	analityczno-fleksyjny SOV
Faktycznie
Utworzenie:	Henryk Pruthenia w 2013
W Celtoslawii
Używany w :	Padonia
Klasyfikacja:	J. słowiańskie południowosłowiańskie
Lista conlangów

Zobacz też słownik tego języka.

Procesy Fonetyczne

• y > u
• ě > a
• ę, ǫ > in, an
• ъ, ь > u, ė (w wygłosie i)
• tj, dj, pj, bj, bj, lj > t, d, p, b, v, l
• depalatalizacja
• z > s, VsV > VV
• x > ;s, st > t; c > s; dz > s; č, ž > š
• zmiany gramatyczne, ściągnięcia, często dyftongizacje
• lenicja
  • zachodzi w nagłosie wyrazu po n
  • t, d, k, g, p, b > s, n, h, s, pv, v
  • s, s (< *x), š > 0, h, i̯
• –ovu > ū
• –ajan > ān
• –aja > ā (czasami dalej w > au)
• –ugo > uo
• j_{i, e, ė, a} > ž
• g_{i, e, ė, a} > dž
• k_{i, e, ė, a} > s
• r, l sylabotwórcze > ar, al

Zapis

• a [a] „cota” [kɔ'ta]
  • au [aʊ] „au” ['aʊ]
  • au [o] przed sylabą akcentowaną, „au'mi” [o'mi]
• ā [ɑː] „māncan” ['mɑːŋsan]
• b [b] „baluo” ['balʷo]
• c
  • przed o, u, [k] „circu” ['siɾku]
  • przed a, e, ė, i [s] „circu” ['siɾku]
  • przed końcówką bezokolicznika –ti oraz supinum –tu [χ] „pecti” ['pɛχti]
  • ch [χ]~[k] „chėmie” ['χemiː]~['kemiː]
• d [d] „domu” ['dɔmu]
  • przed końcówką bezokolicznika –ti oraz supinum –tu [χ] „idti” [iχ'ti]
• e [ɛ] „ne” [nɛ]
• ē [eː] „mēlco” [meːl'kɔ]
• ė [e] „dėni” ['deni]
  • ėi [iʏ] „ẛėi” ['ʃʲiʏ ]
  • ėo [øʏ] „conėo” ['kɔnøʏ]
• g
  • przed o, u, [g] „govėno” [gɔve'nɔ]
  • przed a, e, ė, i, [ʤʲ] „ganſi” ['ʤʲansi]
  • przed końcówką bezokolicznika –ti oraz supinum –tu [χ] „mogti” ['mɔχti]
• h [h] „hiſtorie” [his'tɔɾiː]
  • [χ] w części wyrazów obcych „Harvasko” [χar'vaskɔ]
• i [i] „ſin” ['sin]
  • [j] „iuſti” [justi]
  • ie [iː] „pvonie” ['fɔniː]
  • iu [jy] „iu” ['jy]
• ī [iː] „novī” [nɔviː]
• j [ʒʲ] „jeti” [ʒʲɛti]
• k [k], w zapożyczeniach, „Krakovu” ['kɾakɔvu]
• l [l] „laſu” ['lasu]
• m [m] „mati” ['mati]
• n [n] „nogan” ['nɔʤʲan]
  • [ŋ] przed c, k, q, g, „rancan” ['ɾaŋsan]
• o [ɔ] „vodan” ['vɔdan]
  • oi [øʏ] „tvoi” ['tvøʏ]
• p [p] „parcu” ['paɾku]
  • pv [f] „pvonie” ['fɔniː]
• q
  • qu [k], przed a, e, ė, i w zapożyczeniach, „ėpoqui” [e'pɔki]
• r [ɾ] „ranan” ['ɾanan]
• ſ [s] „pėſa” [pe'sa]
• ẛ [ʃʲ] „ẛinti” ['ʃʲinti]
• t [t] „cota” [kɔ'ta]
  • przed końcówką bezokolicznika –ti oraz supinum –tu [χ] „pletti” ['plɛχti]
• u [u] „uẛi” ['uʃʲi]
  • ui [y] „cupui” [ku'py]
  • uo [ʷo] „baluo” ['balʷo]
• ū [uː] „cotū” [kɔtuː]
• v [v] „vodan” ['vɔdan]
• x [ks] „voxu” ['vɔksu]
• y [i] „psyqui” ['psiki]
• z [s] „zona” ['sɔna]

Apostrof ' pełni funckję rozdzielającą słowa po etymologii, nie rozdziela dyftongów, dlatego „tu'in” czytamy jako ['tyn] a nie [tu'in]. Akcent pada na etymologicznie akcentowaną drugę sylabę członu. Akcent jest ruchomy i może paść na dowolną sylabę wyrazu. Akcentu się nie zaznacza w pisowni, w kursach dla osób uczących się języka padońskiego zaznacza się go za pomocą kreseczki. Znak makronu jest pomijany - jego użycie ogranicza się jedynie do przypadków, gdy długość samogłoski jest jedyną cechą dystynktywną.

Gramatyka

Zaimek

Zaimek osobowy
Liczba	Sg	Pl
1.	au	mu
2.	tu	vu
3.	nunu m. ż., nu m. nż., na f., no n	ni m, nu f, na n