Język proto-kasycko-ormeoński

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język proto-kasycko-ormeoński (PKO) to wspólny przodek języków: kasyckiego, ormeońskiego, morgijskiego i zemgijskiego. Wiele podanych informacji nie jest możliwe do odtworzenia na podstawie języków potomnych.

Dźwięki

Tak wyglądał/jest rekonstruowany system dźwiękowy PKO-ego.

Spółgłoski

  • m n ( m n )
  • p t k q ( p t k q )
  • b d g ɢ ( b d g qg )
  • pʼ tʼ kʼ qʼ ( p' t' k' q' )
  • s x ( s x )
  • sʼ xʼ ( s' x' )
  • w ɥ j ( w wj j )
  • w̥ ɥ̥ ( wh whj )
  • l ʎ ( l lj )
  • l̥ ʎ̥ ( lh lhj )
  • ts ( c )
  • tsʼ ( c' )
  • ʔ ( ʔ )

Samogłoski

  • i u
  • ə~a

ə~a

Wartość zależna jest od pozycji. "ə" używano w sylabach otwartych, "a" w zamkniętych. Sylaba otwarta akcentowana mogła być realizowana na oba sposoby, choć przed spółgłoskami języczkowymi zawsze była realizowana jako "a" niezależnie od innych czynników.

Zaimek

Zaimek osobowy

Osoba sg pl
1. mud saʔit
2. kən xumə
3. jəli nəli