Język retyjski
| Język retyjski ???? | |
|---|---|
| Sposoby zapisu: | Łacińskie |
| Typologia: | Fleksyjny SVO |
| Faktycznie | |
| Utworzenie: | Henryk Pruthenia w 2018 |
| W Adnacie | |
| Używany w : | brak |
| Klasyfikacja: | j. indoeuropejskie
|
| Lista conlangów | |
|
Zobacz też słownik tego języka. |
Język retyjski - jeden z języków górskich używanych w Adnacie. Jest to samodzielny język indoeuropejski, charakteryzuje się aglutynacyjną odmianą oraz podziałem rzeczowników na żywotne i nieżywotne. Posiada też dużą dozę zapożyczeń z języka wandyjskiego, a także alobergeńskiego i windelijskiego. Lwią część leksykonu stanowią słowa o nieokreślonej proweniencji (hehe, etruski USUŃ TO POTEM).
Dźwięki
Samogłoski
- i u (i u)
- e (e)
- a (a)
- ai au (ae au)
- ei eu (ei eu)
- ui (ue)
Spółgłoski
- m n (m n)
- pʰ tʰ kʰ (p t k)
- f s ʃ h (f s š h)
- ts͡ (z)
- ts͡ʰ (zh)
- r l j w (r l j w)
- rʰ lʰ~ɫ (rh lh)
Akcent
Akcent pada na przedostatnią sylabę od końca, za wyjątkiem sytuacji gdy w poprzedzającej sylabie znajduje się dyftong.
Gramatyka
Gramatyka rzeczownika charakteryzuje się daleko posuniętą aglutynacją. Większość dawnych paradygmatów fleksyjnych się uprościło, stając się jedynie podstawą dla form aglutynacyjnych.