Język staroahareński

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Język staroahareński
???
Sposoby zapisu: Ziemia: alfabet łaciński
Typologia: aglutynacyjno-fleksyjny,
OVS / SOV
Faktycznie
Utworzenie: F1req w 2021
Najnowsza wersja: 1.0
Kody
Conlanger–1 sah.
W
Przykład
???
???
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Język staroahareński

Fonologia

Samogłoski


W języku staroahareńskim występuje 5 samogłosek krótkich oraz 4 długie.

Przednie Centralne Tylne
Krótkie Długie Krótkie Długie Krótkie Długie
Przymknięte i (i) (ī/ē) u (u) (ū)
Półprzymknięte e (e)
Półotwarte œ̘ (o) œ̘ː (ō)
Otwarte (ā) ɒ (a)

Dyftongi


W języku staroahareńskim występuje szereg dyftongów zakończonych na -a, -e, -i oraz -u. Niedozwolonymi kombinacjami są dostawienia do samogłosek tożsamych.

Spółgłoski


W języku staroahareńskim występują 24 spółgłoski.

Wargowe Zębowe Dziąsłowe Podniebienne Welarne Uwularne
Nosowe m (m) n (n) ɲ (ny)
Zwarte bezdźwięczne p (p) t (t) k (k) q (q)
dźwięczne b (b) d (d) ɟ (dy)
Szczelinowe bezdźwięczne f (v) θ (s) ʂ (sh) ç (hy) χ (h)
dźwięczne ð (z) ʐ (zh) ɣ (g)
Półotwarte ʋ (w) j (y)
Drżące r (r) ʀ (rh)
Boczne l (l) ʎ (ly)

Struktura sylaby


W języku staroahareńskim maksymalna dopuszczalna sylaba to (K)(C)(R)V(K)(C), gdzie:

  • V – dowolna samogłoska lub dyftong.
  • C – dowolna spółgłoska.
  • R – spółgłoska: /ʂ/, /r/, /ʀ/ lub /ʋ/.
  • K – spółgłoska: /k/, /ç/, /t/, /q/ lub /χ/.

Tak duże sylaby występują jednak stosunkowo rzadko.

Akcent


W języku staroahareńskim akcent pada na pierwszą sylabę, chociaż istnieją wyjątki w postaci niektórych zapożyczeń.

Historia fonologii

Gramatyka

Czasownik


Bezokolicznik


W języku staroahareńskim bezokolicznik tworzy się poprzez dodanie do rdzenia przyrostka -ōh.

Natomiast jeśli samogłoska poprzedzająca jest długa, wtedy ta przyrostkowa się skraca.

  • hsharōh /ˈχʂɑr.œ̘ːχ/ – spotykać (hshar - spotkanie);
  • nreqētoh /ˈnre.qiːt.œ̘χ/ – śpiewać (nreqēt - śpiew, pieśń);

Odmiana przez osoby


W języku staroahareńskim czasowniki regularne odmieniają się poprzez dodanie odpowiedniego przyrostka.

Istnieją dwie koniugacje – krótka oraz długa.

Osoba Liczba pojedyncza Liczba podwójna Liczba mnoga
I. -vā
hshar
-vaz
hsharvaz
-vai
hsharvai
II. -dē
hshar
-dez
hshardez
-dei
hshardei
III. -nū
hshar
-nuz
hsharnuz
-nui
hsharnui

Przykładowy czasownik koniugacji krótkiej.

Osoba Liczba pojedyncza Liczba podwójna Liczba mnoga
I. -ahō
tnēwahō
-ahor
tnēwahor
-ahoe
tnēwahoe
II. -ahī
tnēwahī
-ahir
tnēwahir
-ahie
tnēwahie
III. -ahū
tnēwahū
-ahur
tnēwahur
-ahue
tnēwahue

Przykładowy czasownik koniugacji długiej.

Odmiany

Kontynentalne