Korineryjski
Wygląd
| KORINERYJSKI «コリネロ» | |||
|---|---|---|---|
| a priori > korineryjski | |||
| {{{flaga}}} | {{{terytorium}}} | ||
| ▸ Używany: | {{{w}}} | ||
| ▸ Użytkownicy: | {{{użyt}}} | ||
| ▸ Regulacja: | {{{regu}}} | ||
| ▸ Pismo: | kana | ||
| ▸ Cel: | {{{cel}}} | ||
| ▸ Autor: | {{{autor}}} | ||
| ▸ Słownik: | niedostępny | ||
| ▸ Kody: | {{{kody}}} | ||
| {{{demo}}} | |||
Kody{{{cc}}}
| |||
| |||
Korineryjski (koi. コリネロ kori nero język mgły) - conlang Canisa stworzony z nudów. Charakteryzuje się słabą regulacją z nieostrymi zasadami.
Fonetyka
To, na co pozwala kana, ale bez długich głosek.
Zapis
Używa się katakany jako domyślnego pisma i hiragany dla łączników - w języku japońskim jest odwrotnie (tam jest jeszcze hànzì).
Gramatyka
Słowa nie są odmieniane. Ważne są łączniki (tutaj: jakiekolwiek krótkie, zależne elementy morfologiczne) przy ukazywaniu jakichkolwiek funkcji. Wykonawca czynności na przykład dostaje łącznik も mo, ale nie jest to przypadek gramatyczny, bowiem dostawia się も wyłącznie wtedy, kiedy obiekt faktycznie wykonuje czynność.
| Przykład | ||
„
|
サラも アフェン毛 エケマ, たん スヴゼ毛 オト等 リイ.
Saramo Afenke ekema, tan suvuzeke otora riyi. |
”
|