Słownik utraconych aryjizmów
Wygląd
| Radopolski | Polski | Prasłowiański | Praindoeuropejski | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| człowiek₁ | wier | virъ | wiHrós | |
| człowiek₂ | zmień | zmy, zmene | ǵʰmṓ | |
| dłoń | ziostra | zestra | ǵʰésōr | |
| gwiazda | ścierce | stьrce | sufiks jak w słońce li sierce | |
| i | -cze | -če | -kʷe | |
| klacz | joswa | esva | h₁éḱweh₂ | znaczenie samicy raczej niż samca w oparciu o dane bałtyjskie |
| kolano | zniewo | znevo | ǵnéw-om < ǵónu, ǵnéws | |
| krowa | osa | osa | woḱéh₂ | |
| lub | -wie | -vě | -wē | |
| mąż; pan, władca | poć | potь | pótis | zachowane jako część złożeń: gospodarz i stpol. poćbiega |
| niedźwiedź | jars | jьrsъ | h₂ŕ̥tḱos | przejście aryjskiego sonantu w jь raczej niż w vъ w oparciu o dane bałtyjskie |
| pies | śwień | svy, svene | ḱwṓ | |
| pięta | piarna | pěrna < pěrxna | tpḗrsneh₂ | |
| pole | jazer | azrъ | h₂éǵros | |
| próbować | zuść, zuchę, zuszesz | zusti, zuxǫ, zušeši | ǵéwseti | |
| ryba₁ | pis | pisъ < pissъ | peysḱ-os | |
| ryba₂ | zew ż. | zy, zъve | dʰǵʰu- | |
| srebro | jarzięto | jьrzęto | h₂r̥ǵn̥tóm | |
| stopa | piada | pěda | ped | zachowane w derywacie: pieszy |
| wierzyć | strześć, strzodę | stresti, stredǫ | ḱréddʰh₁eti | |
| ząb | dzięć | dętь | h₃dónts | zachowane w derywacie: dziąsło |