Użytkownik:Vilén/Słownik:Rodzki

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Objaśnienia:

  • nom. – rzeczownik
  • adj. – przymiotnik
  • vb. – czasownik

  • m – rodzaj męski
  • f – rodzaj żeński
  • n – rodzaj nijaki

  • I, Ia, Ib, II, IIa, IIb, III, IV, Va, Vb, Vc – numer wzorca deklinacji/koniugacji
  • irr. – czasownik nieregularny
  • pl. – plurale tantum
  • pf. – forma dokonana
  • (v) – słowo, w którym zachodzi w odmianie mutacja udźwięcznienia
  • (d) – słowo, w którym w odmianie wypada ostatnie å bądź e
  • (p) – słowo, które w odmianie traci przegłos

A

  • abecenik nom. m I — alfabet

B

  • baba nom. f III — babcia
  • becela nom. f III — pszczoła
  • biluk nom. m I — czosnek
  • bilu adj. — biały
  • bišit vb. III — biegać
  • bit vb. Va — bić
  • bolvu adj. — jasnoniebieski
  • bog nom. m I — bóg
  • boguslyšeba nom. f III — nabożeństwo (słowa)
  • böj nom. m I — bitwa
  • böjevos nom. m I(v) — czołg
  • bratår nom. m I(d) — brat
  • brät (bera-) vb. Ia — brać
  • bråv nom. f IV — brew
  • brev nom. m I — list
  • brunu adj. — brązowy

C

  • cånåk nom. m I(d) — członek
  • celvik nom. m I — człowiek
  • cernu adj. — czarny
  • cikät vb. IIa — czekać
  • cis nom. m I — czas
  • cisnika nom. f III — kalendarz
  • cität vb. IIa — czytać

CH

  • chiru adj. — szary
  • chölpek nom. m I — chłopak

D

  • dåkter nom. f IV — córka
  • dåboku adj. — głęboki
  • dåg nom. m I — dług
  • dågu adj. — długi
  • dåšnik nom. m I — dłużnik
  • den nom. m I — dzień
  • deškerva nom. f III — dżdżownica
  • devät vb. Ia — robić
  • did nom. m I — dziadek
  • ditenåk nom. m I(d) — dziecko
  • diva nom. f III — dziewczyna
  • dom nom. m I — dom
    • doma — w domu
  • dorga nom. f III — droga
  • dräšit vb. III — denerwować
  • dryšnika nom. f III — satelita
  • duch nom. m I — duch
  • dver nom. f IV — drzwi

G

  • gogär nom. m I — nie-Rodriak, obcokrajowiec
  • golva nom. f III — głowa
  • gord nom. m I — gród
  • gödeba nom. f III — muzyka
  • gödeboznastvo nom. f III — muzykologia
  • gränika nom. f III — granica
  • grom nom. m I — grom
  • grözit vb. III — grozić
  • gukävika nom. f III — kukułka
  • gvisda nom. f III — gwiazda

J

  • jablo nom. n II — jabłko
  • jakol nom. m I — rekin
  • jater nom. m I — ojciec
  • jegrät vb. IIa — bawić się
  • jemät vb. IIa — mieć
  • jemene nom. n II — imię
  • jemenuvät vb. IIa — nazywać się
  • jesbävit vb. III — zbawić
  • jeskyšene nom. n II — pokuszenie
  • jezämenu adj. — wzajemny
  • jett vb. IV(v) — iść
    • ~ jes [neceg] — pochodzić od [czegoś]
  • jezuk nom. m I — język
  • jo — tak
  • jögla nom. f III — jaszczurka
  • jögo nom. n II — jajko
  • jölk nom. m I — łoś
  • jöške — jeszcze

K

  • kal nom. m I – kapusta
  • kirka nom. f III — kościół
  • knega nom. f III — książka
  • kolkan nom. m I — indyk
  • kön nom. m I – koń
  • köncitel nom. m I — absolwent
  • kösnika nom. f III — kometa
  • kräj nom. m I — kraj
  • kräjöstvo nom. n II — polityka
  • kräsnu adj. — czerwony / piękny
  • kråv nom. f IV — krew
  • krona nom. f III — korona
  • kröšek nom. m I(d) — pierścień
  • kung nom. m I — król
  • kungestvo nom. n II — królestwo
  • kvit nom. m I — kwiat

L

  • lagåv nom. f IV(d) — butelka
  • låšika nom. f III — łyżka
  • letniške nom. n II — lotnisko
  • levovik nom. m I — sfinks
  • lib nom. m I — chleb
  • lito nom. n II — lato
  • litomyš nom. f IV — nietoperz
  • livogord nom. m I — stodoła
  • luk nom. m I — cebula
  • lybit vb. III — kochać
  • lydztvo nom. n II — republika

M

  • malu adj. — mały
  • mark nom. m I — znak
  • mäter nom. f IV — matka
  • månoj — wiele / bardzo
  • mårkåv nom. f IV(d) — marchew
  • medzu — między
  • merät vb. IIa — umierać
  • merku adj. — ciemny
  • mertvu adj. — martwy
  • mesa nom. f III — msza (katolicka), nabożeństwo spowiednio-komunijne
  • miloserde nom. n II — miłosierdzie
  • mirövina nom. f III — emerytura
  • misec nom. m I — księżyc
  • misto nom. n II — miasto
  • modru adj. — ciemnoniebieski
  • molda nom. f III — panna młoda
  • moldošen nom. m I — pan młody
  • moldu adj. — młody
  • motorvega nom. f III — autostrada
  • möglit se vb. III — modlić się
  • mögliteba nom. f III — modlitwa
  • mökt (mog-) vb. IV(v) — móc
  • möre nom. n II — morze
  • mörekrad nom. m I — pirat
  • mörva nom. f III — mrówka
  • mosg nom. m I — mózg
  • möš nom. m I — mąż
  • möšbi — (być) może
  • möškina nom. m III — mężczyzna
    • rzeczownik posiada nieregularną odmianę określoną: Nsing. möškinat, Gsing. möškinitoj, Dsing. möškinitom, Asing. möškinot.
  • myslit vb. III — myśleć

N

  • najet vb. Vc — najmować
  • najmovos nom. m I(v) — taksówka
  • naräšät vb. IIa — zakażać
    • pf.: naräzit vb. III
  • narice nom. n II — dialekt
  • narod nom. m I — naród
  • našil — niestety
  • näzim nom. m I — jesień
  • nebo nom. n II — niebo
  • neš — niż (w porównaniach)
  • nökt nom. f IV — noc
  • novu adj. — nowy
  • növinär nom. m I — dziennikarz
  • növinik nom. m I — gazeta, dziennik

O

  • ogo nom. n II — oko
  • ojmig nom. m I — chwila
  • ol nom. m I — piwo
  • ombisgnika nom. f III — obwodnica
  • ombišnika nom. f III — planeta
  • omcinät vb. IIa — zaczynać
  • omkröšoväne nom. n II — rondo
  • omyslit vb. III — lubić
  • orbotät vb. IIa — pracować
  • orzum nom. m I — rozum
  • orzymet vb. IIb — rozumieć
  • osprava nom. f III — dyskusja
  • ostävät vb. IIa — porzucać
    • pf.: ostävit vb. III
  • otåv nom. f IV(d) — kaczka
  • ozric nom. f III — rozmowa
  • ozricnika nom. f III — forum
  • ozrikät vb. Ia — rozmawiać

Ö

  • örmene nom. n II — ramię
  • örvenobišnu adj. — równoległy

P

  • pacina nom. f III — ocean
  • pavok nom. m I — pająk
  • pånu adj. — pełny
  • påtåk nom. m I(d) — ptak
  • pocistit vb. III — sprzątać
  • pekärika nom. f III – pielęgniarka
  • pekål nom. m I — piekło
  • peret vb. Vc — przejąć
  • perkryšoväne nom. n II — skrzyżowanie
  • permet nom. m I — temat
  • persidnik nom. m I — prezydent
  • pertegät vb. IIa — woleć, preferować
  • pervödnik nom. m I — tłumacz
  • pervödit vb. III — tłumaczyć
  • pervölit vb. III — przepraszać
  • pes nom. m I — pies
  • pinegi nom. f IV pl. — pieniądze
  • pisät vb. Ia — pisać
  • pisät vb. IIa — szczać
  • pit (pe-) vb. III — pić
  • plesät vb. IIa — tańczyć
  • pomors nom. m I(v) — wiosna
  • pomökt nom. f IV — pomoc
  • pöredåk nom. m I(d) — porządek
  • pörsenåk nom. m I(d) — prosiak
  • povyšene nom. n II — promocja
  • prirögnöst nom. f IV — przyroda, natura
  • prodavät vb. IIa — odpuszczać
    • pf.: prodät vb. Iarr.
  • prošekt nom. m I — projekt
  • pröti — przeciw
  • prötinik nom. m I — wróg

R

  • redir nom. m I — renifer
  • rikät vb. Ia — mówić
  • roka nom. f III — ręka
  • roša nom. f III — róża
  • rotåv nom. f IV(d) — szczur
  • rudu adj. — czerwony

S

  • samojisd nom. m I — samochód
  • sådörgnik nom. m I — obywatel
  • sågörene nom. n II — pasmo górskie
  • sånce nom. n II — słońce
  • såpät vb. Ia — spać
  • såsät vb. IIa — ssać
  • såvölsknöst nom. f III — specjalizacja
  • serdce nom. n II — serce
  • sestra nom. f III — siostra
  • sidät vb. IIa — siadać
  • silobräne nom. n II — gwałt
  • simstvo nom. n II — rodzina
  • slobögnu adj. — wolny
  • slovo nom. n II — słowo
  • snecha nom. f III — synowa
  • snilåk nom. m I(d) — ślimak
  • socisnu adj. — współczesny
  • sogörde nom. n II — aglomeracja
  • solöšit vb. III – odbywać stosunek płciowy
  • sozemec nom. m I(d) — rodak
  • staru adj. — stary
  • stälna nom. f III — stajnia
  • steklo nom. n II — szkło
  • stekloga nom. n II pl. — okulary
  • stina nom. f III — ściana
  • strand nom. m I — plaża
  • sträšnu adj. — straszny
  • sun nom. m I — syn
  • svetit vb. III — święcić
  • svet nom. m I — weekend
  • svetu adj. — święty
  • sviklo nom. n II — światło
  • sviklena nom. f III — latarnia
  • sviklenu adj. — jasny
  • svina nom. f III — świnia
  • svinec nom. m I(d) — chlew
  • svit nom. m I — świat

Š

  • šåtu adj. — żółty
  • šena nom. f III — żona
  • šenskina nom. f III — kobieta
  • šiba nom. f III — żaba
  • šilit se vb. III — narzekać
  • šit vb. irr. — żyć
  • škesknu adj. — szczęśliwy
  • šuklad nom. m I — czekolada

T

  • täjenstvo nom. n II — tajemnica
  • tårg nom. m I — plac
  • test nom. m I — teść
  • tessa nom. f III — teściowa
  • teta nom. f III — ciotka
  • tölik — tylko
  • töpit se vb. III — tonąć
  • tusökräsnika nom. f III — stokrotka

U

  • uden — dziś
  • unker nom. m I — wuj

V

  • våsik nom. m I — owad
  • vecer nom. m I — wieczór
  • vechegnu adj. — powszedni
  • vechejisd nom. m I — autobus
  • vechenika nom. f III — uniwersytet
  • vegla — zbyt
  • veliku adj. — wielki
  • venuk nom. m I — wnuk
  • venycka nom. f III — wnuczka
  • vespet — znowu
  • vidät vb. IIa — wiedzieć
  • vidit vb. III — widzieć
  • vik nom. m I — wiek
  • vikt nom. f IV — rzecz
  • vira nom. f III — wiara
  • virit vb. III — wierzyć
  • vitåv nom. f IV(d) — gałąź
  • vlasknu adj. — własny
  • vorbål nom. m I(d) — wróbel
  • vorg nom. m I — wilk
  • vost nom. m I — ogon
  • vyšecis nom. m I — święto

Y

  • ycilna nom. f III — szkoła
  • ycit vb. III — uczyć
  • ylica nom. f III — ulica
  • ymenodanu adj. — sztuczny
  • — już

Z

  • zägnika nom. f III — okolica pośladkowa
  • zålu adj. — zły
  • zåvat vb. Ia — nazywać
  • zelenovikt nom. f IV — warzywo
  • zelenu adj. — zielony
  • zema nom. f III — ziemia
  • zemablåko nom. n II — kartofel
  • zet nom. m I — zięć
  • zima nom. f III — zima
  • znäcene nom. n II — zdanie, znaczenie
  • znänec nom. m I(d) — znawca
  • znänika nom. f III — encyklopedia
  • znät vb. IIa — znać
  • zolto nom. n II — złoto
  • zvon nom. m I — dzwon, zegar

Etymologie pokrętniejszych wyrazów

  • deškerva — kalka z niemieckiego Regenwurm (nie pytajcie się, skąd wziął się niemiecki na Jawii, ale sądząc po substracie w szindadzkim, na pewno istniał), skrócenie od *deždženuj červ > *deždžčerv > *deščerv > deškerva.
  • jezämenu — przekształcenie dawnego vezäjemenu — przejście początkowego vez- w jez- przez analogię do zmieszania dawnych przedrostków ves- i jes-, a następnie uproszczenie trudnego w wymowie wyrazu.