Aer/Kiant

Z Conlanger
< Aer
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karlbax d̗o Kjant
Królestwo Kiantu
Kiant-flaga.png Kiant-godło.png
"Us an suj an u's an"
(Ludzie, z ludźmi, dla ludzi)
Map-Kjant.png
Położenie na mapie Aeru.
Język urzędowy: essat
Języki używane: essat, kamalski
Stolica Dzjenping  
Ustrój monarchia konstytucyjna
Król Junit II
Premier Beka Kor
Powierzchnia
- całkowita
-% wody

522 900 km²
ok. 4%
Ludność 799
- całkowita

81 142 332
Waluta gwiazda kiancka (KIA)
Strefa czasowa +7
Powstanie: 20 gahāng 721 przez odłączenie się od Najtalu
Hymn D̗us'ej Kjant
Przynależność do organizacji Traktat Jeziora Najtalskiego
Domena internetowa .kj
Kod telefoniczny +55

Kiant, a właściwie Królestwo Kiantu (ess. Kjant, Karlbax d̗o Kjant) to państwo w Aerze, na kontynencie Dasunne. Powstało 20 gahānga 721 odzyskując niepodległość od sąsiedniego Najtalu. Jego ustrojem jest monarchia konstytucyjna, obecnie panuje Junit II, syn Junita I. Premierem jest za to Beka Kor.

Kontynentalna część państwa ma powierzchnię ok. 522 900 km2, a według spisu ludności z roku 799 zamieszkują ją 81 142 332 osoby. Daje to gęstość zaludnienia ok. 155 os./km2.

Od 13 stycznia 754 do Kiantu należy także wyspa Ziela (ess. Graje). Niedostępne są dane na temat jej powierzchni, ponieważ większość zajmuje puszcza, która to znacznie utrudnia. Niewiele też wiadomo o liczbie ludności, bo większość mieszkańców wciąż koczuje w dżungli. Na wyspie są tylko dwa miasta - Pjat i Glen. Mimo to są to główne źródła dochodu dla całego państwa, który pochodzi z eksportu drewna oraz ryb żyjących w tamtejszym morzu.

Spis treści

Mieszkańcy

Kiańczycy żyli na tym terenie od zawsze, dlatego od IV wieku, kiedy Najtal zajął między innymi te tereny, regularnie pojawiały się powstania i ruchy niepodległościowe. Sytuacja poprawiła się dopiero w VIII wieku, kiedy po zmianie ustroju nowe władze przyznały najpierw autonomię (w 712), aż w końcu uznały niepodległość Kiantu (w 721).

W Kiańcie mieszkają też inne narodowości, głównie Najtalczycy (ok. 4% ludności) oraz Kamalczycy (ok. 1,5%).

Język

W Kiańcie mówi się językiem essat. Sama nazwa oryginalnie znaczy mieszać, mieszanka. Nie wiadomo, dlaczego jest ona taka, istnieją jedynie przypuszczenia, że Kiańczycy to w rzeczywistości dwa pradawne plemiona, które z jakiegoś powodu się złączyły. Jest to tak zwana essat paraf - teoria mieszania.

Essat jest językiem natywnym dla 96% ludzi, reszta obowiązkowo uczy się go w szkole. Poza tym większość obywateli, zwłaszcza starszych, mówi językiem najtalskim. Obecnie jednak jego nauczanie jest negatywnie odbierane ze względu na stosunki między tymi państwami (podobnie jak polski-rosyjski w Polsce).

Religia

Podstawą religii kianckiej jest Dwadzieścia Punktów Zła (ess. us Lasjen Wejdzū d̗o Lās), czyli lista czynów niemoralnych. Każdy Kiańczyk ma obowiązek codziennie zaznaczać w swojej tabeli popełnienie danego czynu oraz jego natężenie - od czarnego koloru, przez brązowy, czerwony, pomarańczowy, aż do żółtego i białego, jeżeli danego grzechu się nie popełniło. Celem jest jak najszybsze osiągnięcie białego koloru we wszystkich punktach. Boga jako takiego nie ma, jednak wierzy się, że po śmierci jest się rozliczanym z tej tabeli przez Świat (moment ten jest określany Jēka S̗enūd e Lys̗ing - Ostatnia Rozmowa ze Światem).

Religię tę wyznaje ok. 97% populacji, Kamalczycy (1,5%) wyznają swoją, reszta to rozmaite religie popularne dookoła.

Galeria

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Języki i światy
Obsługa
Narzędzia