Przejdź do zawartości

Sadaryn

Z Conlanger
Ἰσκόι Σαδαρινάις
Csugéchej ra Száddarin

Sadaryn
{{{flaga}}} {{{herb}}}
{{{motto}}}
{{{lokalizacja}}}
Język urzędowy: ludżorycki, maszyjski
Języki używane: {{{języki używane}}}
Stolica Νητισκεγα/Nétiszkeg
Ustrój republika
Prezydent
(Moolita/Apfapun)
{{{szef rządu}}} {{{premier}}}
Powierzchnia
- całkowita
-% wody

{{{powierzchnia całkowita}}} km²
{{{procent wody}}}%
Ludność {{{rok}}}
- całkowita

{{{ludność całkowita}}}
Waluta ()
Strefa czasowa {{{czas}}}
Powstanie: {{{utworzenie}}}
Hymn {{{hymn}}}
Przynależność do organizacji
Domena internetowa {{{internet}}}
Kod telefoniczny +{{{kod}}}

Sadaryn (ludż. Σαδαρινα /sadaˈrina/, mas. Száddarin /ˈsaːdarin/), oficjalnie Państwo Sadarynu (ludż. Ἰσκόι Σαδαρινάις /ˈiskɔɪ̯ sadaˈrinaɪ̯s/, mas. Csugéchej ra Száddarin /ˈt͡ʃugeːxɛj ˌra ˈsaːdarin/[1]) - państwo federacyjne na północy Wielkiego Kontynentu Hadżalu. Jest to republika prezydencka składająca się z oficjalnie równoprawnych podmiotów - Ludżorycji (Λυγιορικα) oraz Maszji (Másáp). Jednak ze względu na historię oraz liczne prawa dyskryminujące Maszów to ludność ludżorycka jest główną siłą polityczną w kraju. Prowadzi to bardzo często do konfliktów i buntów. Obecny status tego państwa reguluje Konstytucja Państwa Sadarynu oraz Traktat Krutsomujcki, kończący interwencje Jesiwu w tym państwie.

Nazwa państwa - Sadaryn - pochodzi od miasta Sadaryn (ludż. Σαδαρινα, mas. Száddarinöjk) na południu Ludżorycji, gdzie dawniej podpisano unię realną między Ludżorycją i Maszją. Jednak obecnie pomiędzy tymi dwiema częściami dochodzi do bardzo częstych antagonizmów.

Historia

Po Wielkiej Wojnie

Po przegraniu Wielkiej Wojny, Sadaryn wypadł z wyścigu o bycie hegemonem Hadżalu i musiał się skoncentrować na sprawach wewnętrznych. Za porażkę część ludżorycka powszechnie oskarżyła Maszów.

Dyktatura Lorny Fendy

Masowe mordy Maszów i pozbawienie ich praw, konstytucja istniała tylko na papierze.

Junta wojskowa gen. Palagrűwa Ómaszmása

Dominacja maszyjska

Wojna domowa i interwencja Jechgiwu

Po interwencji Jechgiwu

Niestabilna federacja, stronnictwa polityczne: ultrasi, federaliści, zwolennicy unitaryzmu

Różnice społeczno-polityczne

Ludżorycja (Λυγιορικα) Maszja (Másáp)
Dążenia kulturowe Mieszkańcy Ludżorycji podążają kulturowo w dwóch głównych, sprzecznych kierunkach. Konserwatyści opierają bazę kulturową w większym lub mniejszym na zasadach rodzimego kolosyzmu, narodowego systemu wierzeń i reguł społecznych. Z drugiej stronie, libertarianie, którzy stanowią coraz mniejszą grupę społeczną w tej części, dążą do odrzucenia "zacofanych" zasad i promują indywidualizm społeczny, nie godzą się również na ultrapatriarchat i mizoginię (które obecnie są i tak zjawiskami marginalnymi, występującymi tylko u konserwatywnych ultrasów). Maszowie odrzucają globalizację, niemniej dążą kulturowo do zbliżenia się z państwami latyskimi, w tym Hoczebozem. Przyjmują wiele tamtejszych wzorców kulturowych, często nakładając do tego znaczny rodzimy element. Te dążenia mają już kilkaset lat i objawia się w wielu elementach życia (jesiwska zasada równości płci, panlatyskie carpe diem). Przyjęcie hoczebozkiego pisma kwadratowego do maszyjskiego też jest tego efektem.
Podejście do historii Ludżorycjanie dość luźno podchodzą do swojej historii, bardziej skupiają się na tu i teraz. Obejmuje to kolosyzm i potencjalne skutki podejmowania czynów w chwili obecnej, a nie w przeszłości. Niemniej, naród ten też bardzo dokładnie podchodzi do zbierania źródeł o wydarzeniach przeszłych, przede wszystkim ze względu na kulturę sądownictwa i karania za łamanie praw. Maszowie podchodzą do historii (mas. chúzem) bardzo poważnie, traktują jako źródło wiedzy o swoim narodzie i jego tożsamości. Opierają na tym znaczną część kultury, a także spaja naród w obliczu dominacji ludżoryckiej. Ma też znaczenie jako "poradnik" podejmowania dobrych i złych kroków, oraz źródło przestróg.
Legitymizacja władzy Ludżorycka zasada dominacji powoduje, że powszechne jest uważanie, że władzę powinny mieć osoby najsilniejsze, najsprytniejsze i najinteligentniejsze. Sam naród nie może się sprzeciwić działaniu władcy ze względu na hierarchię społeczną.[2] Tradycyjnie kobiety są wykluczone z sprawowania władzy. Wedle maszyjskiego zwyczaju, władza pochodzi od ludu za pośrednictwem Boga i ten lud ma prawo odsunąć od władzy osoby, które szkodzą narodowi i wprowadzenia nowego przywódcy. Władca powinien być wierny ludowi, niemniej w razie bardzo poważnego zagrożenia dozwolona jest czasowa tyrania, jeśli nie będzie niszczyć narodu maszyjskiego (co wykorzystał gen. Palagrűw Ómaszmás po obaleniu Fendy). Sporadycznie zdarza się, że władcą jest kobieta, jest to w pełni akceptowane w społeczeństwie, chociaż preferuje się mężczyzn.
Układ imion i nazwisk Nazwisko, Imię, (Drugie Imię)
np. Γαμβαυτ Μαρλ Λέιβα
Imię, Imię Odojcowskie, Nazwisko, (Herb (rody szlacheckie)/Miejsce pochodzenia (rody kupieckie))
np. Nokíssir Jémomzd Barows Margz
  1. przed interwencją Republika Sadaryńska (ludż. Σαδαρινες Γετανδραιεν /sadaˈriɲɛs d͡ʒɛtandˈrajɛn/, mas. Zsetandrejenj Száddarinf /ˈʒɛtandrɛjɛɲ ˈsaːdarinf/
  2. Historycznie miało to często katastrofalne skutki, gdyż dochodziły do władzy osoby niekompetentne lub szalone, którym nie można było się legalnie sprzeciwić. Najdrastyczniejszy przypadek dotyczył objęcia władzy przez skrajnie ideologicznego Lornę Fendę, co skończyło się śmiercią 30% ludności maszyjskiej (ok. 15-20% kraju), zniszczeniem gospodarczym kraju i długotrwałą wojną domową, zakończoną dopiero interwencją Jesiwu.