hebr. קְרַב k(e)raw "walka" i akad. qarāb(u) "bitwa"

ang. elk i pl. łoś (z przestawką w satemowej postaci), oba od pie. *h₁élḱis "ts"

iracki arab. فگود fāgūd "policjant" i akad. paqūd(u) "nadzorca"

ang. train 'pociąg' i ang. to train 'trenować'

"wybitny mędrzec": iracki arab. أفكال 'afkal i akad. 'apkal(lu)

łac. cavere - pol. chować

hel. χώρα "kraina, ziemia" i pl. kraj

pol. paskudny (*-skǫd-) i pol. oszczędny (*-ščęd-) 

W polszczyźnie:
serce i środek, oba od pie. *ḱerd- "ts."

W sumie to mnie zastanowiło: skoro oba wyrazy od pie. *ḱerd-, to dlaczego tak różnie wyewoluowały, jeśli chodzi o metatezę r? Widać to już na etapie (?bałto-)prasłowiańskim: ps. *sьrdьce (lit. širdis 'serce'), ale *serdь (lit. šerdis 'rdzeń, środek').

gr. μοχθηρία "znój" i pl. zmaganie, oba od pie. *megʰ- "móc, trudzić"