Język zachodniomewacki: Różnice pomiędzy wersjami

Wersja z 01:59, 22 lut 2026

Język zachodniomewacki (zachodniomewacki: pâl gò mebhá [pal˧˥˩ ɠo˥˩ mebʱa˩˥], lec. arand Mefattokci, sur. hean Mevatgen) – wymarły na ok. 75 kyonolat przed rokiem wspólnym język należący do grupy jalniockich II, używany dawniej na znacznej, zachodniej części Mewatu. Wraz z ekspansją Lecajów na wschód jego obszar stopniowo zmniejszał się na rzecz języka leckiego (patrz Skap hosir ze), powodując stopniowe zanikanie. Był bardzo podobny do istniejącego nadal w roku wspólnym języka wschodniomewackiego. Pod koniec życia zainteresowali się nim surandralscy gjõowie, którzy w efekcie udokumentowali jego wymarcie w bardzo dobrym jak na owe czasy wymiarze.

Podobnie jak wschodniomewacki, zachodniomewacki różnił się od reszty języków jalniockich tworzeniem słów dwusylabowych w ramach utrwalonych złożeń, jednak szedł w tym bardziej dalej niż żyjący bliski krewny. Przykładem jest słowo regionu Mewatu, które miało zuniwerbizowaną formę Mebhá [mebʱa˩˥], podczas gdy wschodniomewacki ma nadal złożoną formę Mē Bhǿ [me˩ bʱø˩˥], oznaczającą tyle co „kraina drzew”.

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-'''Język zachodniomewacki''' (zachodniomewacki: ''pâl gò mebhá'' [pal˧˥˩ ɠo˥˩ mebʱa˩˥], [[język lecki|lec.]] ''arand Mefattokci'', [[Język surandralski|sur.]] ''hean Mevatgen'') – wymarły na ok. 150 kyonolat przed rokiem wspólnym język należący do grupy [[Języki jalniockie II|jalniockich II]], używany dawniej na znacznej, zachodniej części [[Mewat|Mewatu]]. Wraz z ekspansją Lecajów na wschód jego obszar stopniowo zmniejszał się na rzecz [[język lecki|języka leckiego]] (patrz ''Skap hosir ze''), powodując stopniowe zanikanie. Był bardzo podobny do istniejącego nadal w roku wspólnym [[język wschodniomewacki|języka wschodniomewackiego]]. Pod koniec życia zainteresowali się nim surandralscy gjõowie, którzy w efekcie udokumentowali jego wymarcie w bardzo dobrym jak na owe czasy wymiarze.
+'''Język zachodniomewacki''' (zachodniomewacki: ''pâl gò mebhá'' [pal˧˥˩ ɠo˥˩ mebʱa˩˥], [[język lecki|lec.]] ''arand Mefattokci'', [[Język surandralski|sur.]] ''hean Mevatgen'') – wymarły na ok. 75 kyonolat przed rokiem wspólnym język należący do grupy [[Języki jalniockie II|jalniockich II]], używany dawniej na znacznej, zachodniej części [[Mewat|Mewatu]]. Wraz z ekspansją Lecajów na wschód jego obszar stopniowo zmniejszał się na rzecz [[język lecki|języka leckiego]] (patrz ''Skap hosir ze''), powodując stopniowe zanikanie. Był bardzo podobny do istniejącego nadal w roku wspólnym [[język wschodniomewacki|języka wschodniomewackiego]]. Pod koniec życia zainteresowali się nim surandralscy gjõowie, którzy w efekcie udokumentowali jego wymarcie w bardzo dobrym jak na owe czasy wymiarze.
 Podobnie jak wschodniomewacki, zachodniomewacki różnił się od reszty języków jalniockich tworzeniem słów dwusylabowych w ramach utrwalonych złożeń, jednak szedł w tym bardziej dalej niż żyjący bliski krewny. Przykładem jest słowo regionu Mewatu, które miało zuniwerbizowaną formę ''Mebhá'' [mebʱa˩˥], podczas gdy wschodniomewacki ma nadal złożoną formę ''Mē Bhǿ'' [me˩ bʱø˩˥], oznaczającą tyle co „kraina drzew”.
 [[Kategoria:Użytkownik:Emil]] [[Kategoria:Kyon]] [[Kategoria:Języki Kyonu|Wschodniomewacki]] [[Kategoria:Języki jalniockie II]] [[Kategoria:Języki sztuczne a priori]]