Języki jalniockie II

Języki jalniockie II — kyońska grupa językowa, używana w Górach Żelaznych. W jej skład wchodzi osiem żywych języków:

• bamgański;
• bengtamski;
• kocki;
• tanzyński;
• tāim kam (vel ponski);
• tēm gé;
• waniaemski;
• wschodniomewacki.

Dodatkowo krótko przed rokiem wspólnym wymiera:

• zachodniomewacki (†).

Są klasyfikowane w następujący sposób:

• język prajalniocki II (†)
  • języki mewackie:
    • język wschodniomewacki
    • język zachodniomewacki (†)
  • języki pensamskie:
    • język bamgański
    • język waniaemski
  • języki kulsandzkie:
    • tāim kam (vel ponski)
    • język tanzyński
    • tēm gé
  • języki erutojalniockie (wyodrębniane przez niektórych badaczy, inni łączą je z językami kulsandzkimi):
    • język bengtamski
    • język kocki

Wszystkie te języki są w dużym stopniu izolujące i charakteryzują się monosylabowymi słowami (z pewnymi odstępstwami w grupie mewackiej).

Nazwa grupy pochodzi od surandralskiego określenia Gór Żelaznych (Jál Ňokhën).

Nieznany jest stopień spokrewnienia z językami jalniockimi I, położonymi w Tomkodzie, Mewacie oraz Ankorii, o ile są w ogóle spokrewnione, a ich podobieństwo nie wynika z ligi językowej. Dawniej jednak często grupowano je „w jednym worku” mimo tych różnic, czego pozostałością są stosowane nazwy rodzin: jalniockie I oraz jalniockie II. Teoria zakładająca wspólne pochodzenie obu rodzin to teoria nadjalniocka.