Język naumowski: Różnice pomiędzy wersjami
mNie podano opisu zmian |
|||
| Linia 48: | Linia 48: | ||
Występowanie głoski '''ë''' jest ograniczone do pozycji nieakcentowanej. Na końcu wyrazu zachowuje się specyficznie: zależnie od następnego wyrazu ulega elizji, zachowuje się lub przechodzi w '''e'''. | Występowanie głoski '''ë''' jest ograniczone do pozycji nieakcentowanej. Na końcu wyrazu zachowuje się specyficznie: zależnie od następnego wyrazu ulega elizji, zachowuje się lub przechodzi w '''e'''. | ||
==== Alochwonia ==== | |||
Samogłoski posiadają kilka dodatkowych alochwonów: | |||
*'''a''' - [{{IPA|ä}}] (po welarnej, '''v''' i na początku słowa) | |||
*'''å''' - [{{IPA|ɑ}}] (po welarnej), [{{IPA|œ}}] (przy jocie), [{{IPA|ä}}] (po '''ł'''). | |||
*'''o''' - [{{IPA|ø̞}}] (w grupie '''voP'''), [{{IPA|ɤ̞}}] (po welarnej) | |||
*'''u''' - [{{IPA|ʉ}}] (przy jocie) | |||
=== Spółgłoski === | === Spółgłoski === | ||
Wersja z 17:49, 10 cze 2020
| język naumowski (rår) naumåzås iknaur | |
|---|---|
| Utworzenie: | Emilando (w 2020) |
| Cel utworzenia: | Na potrzeby projektu/konwerldu |
| Klasyfikacja: | Gamajskie
|
| Lista conlangów | |
Język naumowski ((Rår) naumåzås iknaur, /ˈrɔ̞r ˈnäʊ̯mɔ̞zɔ̞s ˈiknäʊ̯r/) jest językiem z rodziny języków gamajskich. Jest to drugi konlang Emila oparty na protogammajskim, stoi w wielu miejscach jako opozycja zongepajszczyzny, zaczynając od tego, że naumowski należy do grupy centralnej (podczas gdy zongepajszczyzna jest peryferyjna), poprzez częstotliwość głoski r (naumowski tworzy kolejne od *z oraz *ħ, zaś zongepajcki zachowuje tylko *rr) kończąc na zachowaniu przedimka i zaniku l. podwójnej. Jednak część zmian jest wspólna dla obu języków.
Fonologja
Samogłoski
| Przednie | Środkowe | Tylne | ||
|---|---|---|---|---|
| Niezaokrąglone | Zaokrąglone | |||
| Przymknięte | i (i) | y (ü) | u (u) | |
| Środkowe | e̞ (e) | ə (ë) | o̞ (o) | |
| Prawie otwarte | æ (a) | ɔ̞ (å) | ||
Ponadto występują dwa dyftongi odziedziczone od protogammajskiego, ai oraz au.
Występowanie głoski ë jest ograniczone do pozycji nieakcentowanej. Na końcu wyrazu zachowuje się specyficznie: zależnie od następnego wyrazu ulega elizji, zachowuje się lub przechodzi w e.
Alochwonia
Samogłoski posiadają kilka dodatkowych alochwonów:
- a - [ä] (po welarnej, v i na początku słowa)
- å - [ɑ] (po welarnej), [œ] (przy jocie), [ä] (po ł).
- o - [ø̞] (w grupie voP), [ɤ̞] (po welarnej)
- u - [ʉ] (przy jocie)
Spółgłoski
| Wargowe | Zębowe | Dziąsłowe | Z retrofleksją | Podniebienne | Welarne | Krtaniowe | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nosowe | m (m) | n (n) | ɲ (ń) | ŋ (ŋ, n) | ||||
| Zwarte | bezdźwięczne | p (p) | t (t) | c (ť) | k (k) | |||
| dźwięczne | b (b) | d (d) | ɟ (ď) | g (g) | ||||
| Afrykaty | bezdźwięczne | ts (c) | tʃ (č) | tɕ (ć) | ||||
| dźwięczne | dʒ (ǧ) | |||||||
| Szczelinowe | bezdźwięczne | f (f) | s (s) | ʃ (š) | ʂ (ş) | ɕ (ś) | x (ch) | h (h) |
| dźwięczne | v (v) | z (z) | ʒ (ž) | ʑ (ź) | ||||
| Drżące | bezdźwięczne | r̥ (hr) | ||||||
| dźwięczne | r (r) | rʲ (ŕ) | ||||||
| Boczne, Półsamogłoski | l (l) | ʎ (ĺ), j (j) | w (ł) | |||||
Język ten należy do grupy centralnej, zatem wykazuje historyczną zmianę [ɣ] na [ŋ]. Jednakże w późniejszej drodze rozwoju, w odróżnieniu od innych języków centralnych, dźwięk ten się nie zachował w jednolitej postaci, w wielu przypadkach zmieniał barwę i obecne wystąpienia jego wychodzą jedynie z geminacji grupy pɣ. ngh > nŋ > ŋŋ, pozycji wygłosowej (jako grupa ŋk, zapisana nk) i zapożyczeń.
Bardzo charakterystycznym fonemem j. naumowskiego jest bezdźwięczne r (MAF: [r̥], transkrypcja: hr). Pochodzi ono z dawnej geminaty *rr na początku słowa i po spółgłosce. Historycznie wszystkie sonoranty (łącznie z ŋ) miały bezdźwięczne odmianki, ale prócz hr wszystkie się udźwięczniły, Samo hr udźwięczniło się również po palatalizacji i spółgłosce dźwięcznej. Przykład słowa z hr: hrau (zwierzę).
Inną charakterystyczną cechą jest poczwórne rozróżnienie s-š-ş-ś, odpowiednio zębowego, zadziąsłowego, retrofleksyjnego i palatalizowanego. Jest to wyjątkowe pośród języków gammajskich.