Język komum

Zobacz też słownik tego języka.

Język komum - to konlang stwarzany przez Pingijna. Posługuje się na razie alfabetem łacińskim, swoje pismo nie zostało jeszcze wymyślone. Owego języka używa się na Pangahi, przez osób z plemienia Ara Ssan i Ssan; głównie na półwyspie Kesido. Komum jest językiem fleksyjnym, odmienia się przez dużą liczbę (21) przypadków. Ma też 7 liczb. Warto dodać też, że każde rzeczowniki w przypadkach odmieniają się w każdej liczbie.

Spółgłoski

	dwu- wargowe	wargowo- zębowe	zębowe	dziąsłowe	dziąsł.- podnieb.	zadziąsł.	retrofl.	podnieb.	warg.- miękkopodn.	miękkopodn.	języczkowe	gardłowe	krt.
nosowe	m						ɳ			ŋ
zwarte	p b			t d	ʥ		ʈʂ	c		k g	q		ʔ
szczelinowe	ɸ			s z	ɕ		ʂ ʐ	ʝ		ɣ	ʁ	ħ	h
drżące	ʙ̥ ʙ										ʀ
uderzeniowe				ɾ
boczne szczelinowe				ɬ
boczne półotwarte				l					ʟʷ
półotwarte		ʋ						j	w
ejektywne/ inektywne	p' ɓ			t' ɗ s'						k'	(q')
mlaski	ʘ		ǀ			ǃ gǃ

Samogłoski

Przypadki występujące w języku komum

Mianownik (kto, co; sshe sso)
Illatyw (w kogo, w co; u sshu,u ussu)
Dopełniacz (kogo, czego; ssho, ssa)
Sublatyw (na kogo, na co; pfo sseh, pfo ses)
Instrumental ( z kim z czym; sshi, ss'e)
Komitatyw (z kim, z czym; tre sshio, tre ssia)
Celownik (komu, czemu; sshite, ssat)
Biernik (kogo, co; sshoa, ssa)
Posesyw (czyj, czego; sshey, ssoy)
Causalis-finalis (dla kogo; dla czego; vim sshime, vim ssam)
Miejscownik (gdzie, o kim, o czym; mlide, ne sshuu, ne ssii)
Instruktyw (po czyjemu, w jaki sposób; sshode, ssede)
Formalis (jako to, jako co; sshi, ssi)
Komparatyw (jak kto, jak co; ssho, sso)
Latyw (do kogo, do czego)
Ablatyw (od kogo, od czego)
Elatyw (z [wnętrza] kogo; z czego)
Delatyw (z [powierzchni] kogo; z czego)
Obliquus ([dowolny przypadek prócz mianownika])
Vialis (poprzez kogo, poprzez co, używając kogo, używając czego)
Wołacz