Język średniobornholmski

język średniobornholmski Va Apealnsan
Typologia:	SOV, silne V3, język fleksyjny
Utworzenie:	Terrus (w 2021)
Używany w :	Księstwo Bornholmskie
Sposoby zapisu:	łacinka
Klasyfikacja:	Wiwaryjskie praindoeuropejski (†) prawiwaryjski (†) grupa południowowiwaryjska starobornholmski (†) średniobornholmski (†)
Kody
Conlanger–1	mbh.
Lista conlangów

Język średniobornholmski (mbh. Va Apealnsan /ˈva ˈa.pəɫn.sã/) - język z grupy południowej rodziny wiwaryjskiej, stadium języka bornholmskiego , które mniej więcej istniało od drugiej połowy XVI w. do mniej więcej przełomu XVIII i XIX w.

Fonologia

Spółgłoski

	Wargowe	Dziąsłowe	Palatalne	Welarne	Uwularne
Nosowe	m	n		ŋ <ng>
Zwarte	p b	d		k g
Frykatywne	ɸ <f> β <v>	s z	ç <c> ʝ <j>	x*	χ <ch>
Aproksymanty			j	w
Uderzeniowe		ɾ <r>
Lateralne		l

• /x/ występuje jedynie w zbitce /xl/ zapisywanej <ll>