Język prajalniocki II

Język prajalniocki II – wymarły przodek wszystkich języków jalniockich II. Był on aktywnym językiem izolującym.

Fonologia

Najczęściej rekonstruuje się siedem samogłosek, jest to tzw. rekonstrukcja Tiosa.

	Przednie	Tylne
Przymknięte	i <i>	u <u>
Napięte	e <ė>	o <ȯ>
Nienapięte	ɛ <e>	ɔ <o>
Otwarte	a <a>

Inne, mniej popularne propozycje obejmują:

• brak rozróżnień ɛ-ɔ oraz e-o, zamiast tego miały być samogłoski środkowe, a następnie się rozdzieliły pod wpływem sąsiadujących spółgłosek;
• brak rozróżnień ɛ-e oraz ɔ-o;
• dodanie samogłoski æ.

Tony występowały (rosnący, opadający i neutralny), ale nie były fonemiczne, a zależały od następujących po samogłoskach spółgłoskach.

		Wargowe	Przedniojęzykowe	Podniebienne	Welarne
Nosowe		m <m>	n <n>	ɲ <ń>	ŋ <ñ>
Zwarte	ejektywne		tʼ <tt>	kʼʲ <kky>	kʼ <kk>
	bezdźwięczne	p <p>	t <t>	kʲ <ky>	k <k>
	bezdźwięczne przydechowe	pʰ <ph>	tʰ <th>	kʰʲ <khy>	kʰ <kh>
	dźwięczne	b <b>	d <d>	gʲ <gy>	g <g>
	dźwięczne zwarte	bʱ <bh>	dʱ <dh>	gʱʲ <ghy>	gʱ <gh>
Szczelinowe	bezdźwięczne	f <f>	s <s>	xʲ <hy>	x <h>
Sonanty			l <l>	ʎ <ĺ>
Drżące, półsamogłoski		w <w>	r <r>	j <j>

Strukturą sylaby było (C)(R)V(L)(K), gdzie R to r l ĺ j w, L to r l ĺ j w m n ń ñ a K większość spółgłosek prócz przydechowych oraz palatalizowanych (prócz j).

Wybrane rdzenie

• paltt – mowa, język, mówić
• mes – las, leśny, drzewny
• bhat – kraina
• gȯd – zachód, zachodni
• kyemb – wschód, wschodni
• naw – ujście
• ket – spokój, spokojny
• tajm – głos, hałas
• ttow – góra
• duj – rzeka, płynąć
• dhiñ – jezioro
• mėn – niebo
• kyintt – człowiek
• pod – stumień
• ĺėm – jabłko
• kkȯh – wiara, wierny, wierzyć
• soñg – oko, widzieć, widoczny