Język ajniadzki cherynejski ƏNYADĀN īnyadān /i:njada:n/[1], ṮBBAYI têbbayi /tʲɛb:aji/ "nasz język")
WORK IN PROGRESS
Historia
Fonologia
XXX
|
|
Przednie
|
Centralne
|
Tylne
|
| Przymknięte
|
i • i:
|
|
u
|
| Środkowe
|
e • e: • ɛ
|
|
o
|
| Otwarte
|
|
a • a:
|
|
Samogłoski
XXX
|
|
Wargowe
|
Zębowe
|
Dziąsłowe
|
Podniebienne
|
Języczkowo-krtaniowe
|
| zwykłe
|
palatal.
|
zwykłe
|
palatal.
|
zwykłe
|
palatal.
|
labial.
|
| Nosowe
|
m
|
|
n
|
ŋ
|
|
| Zwarte
|
bezdźwięczne
|
p
|
t
|
tʲ
|
|
k
|
kʲ
|
kʷ
|
q
|
| dźwięczne
|
b
|
d
|
dʲ
|
|
g
|
gʲ
|
gʷ
|
|
| ejektywne
|
pʼ
|
tʼ
|
|
kʼ
|
|
kʼʷ
|
(qʼ)
|
| Afrykaty
|
bezdźwięczne
|
|
t͡s
|
t͡ʃ
|
t͡ʃʲ
|
|
|
| dźwięczne
|
|
|
d͡ʒ
|
d͡ʒʲ
|
|
|
| ejektywne
|
|
t͡sʼ
|
t͡ʃʼ
|
|
|
| Szczelinowe
|
f
|
θ • s
|
sʲ
|
ʃ
|
ʃʲ
|
x
|
|
xʷ
|
χ
|
| Drżące
|
|
|
r
|
|
|
| Aproksymanty
|
|
|
l • ɬ • ɬʷ
|
j • w
|
|
Spółgłoski
Geminaty
Struktura sylaby i akcent
Porównanie z ajniadzkim klasycznym
brak w CH występującego w AK dźwięku ḫ /ʜ~ħ/. Na początku i na końcu słowa całkowity zanik, w środku słowa VʜV → χV:, ʜC → C:, Cʜ → C:
samogłoska przed lub po /ʜ/ w AK ma w CH tendencję do obniżenia i/lub otwarcia (/e/ → /ɛ/). Gdy dźwięk z początku lub końca słowa zanika wystąpi też wydłużenie samogłoski.
Przykład tych 2 punktów:
AK têḫb /tʲeʜb/ vs CH têbb /tʲɛb:/ "język"
AK nie zezwalał na rodzime słowa zaczynające się od samogłoski, powszechna była więc zbitka /je/. Tymczasem CH będzie pozwalał na słowa zaczynające się samogłoską, /je/ będzie realizowane jako /e:/ lub /i:/
tam gdzie w AK spółgłoski zwarte bezdźwięczne występują między takimi samymi samogłoskami następuje udźwięcznienie.
Przykład:
AK yeniyata /jenijata/ vs CH ēnyada/īnyada "Ajniad"
W staroajdyniriańskim ē/ī przejdzie w /aj/, stąd nazwa Ajniad(a)
Utrata w CH labializacji w spółgłoskach języczkowo-krtaniowych. /qʷ/, /χʷ/ → /q/, /χ/. o u → ow uw
Dźwięki /ɘ/ i /ɐ/ w AK odpowiadają w CH dźwiękom /i/ oraz /a:/.
Pismo
Zapis łaciński
Zapis cherynejski
Przypisy
- ↑ Możliwa także forma ēnyadān /e:njada:n/.
