Žoini

Lokalizacja Žoini na wizualizacji Surandralu w roku wspólnym.

Žoini (sur. झोहीन्ई Žoini) — region historyczny w Górach Żelaznych (w Surandralu). Ciepły obszar o wyjątkowym jak na ten obszar klimacie umiarkowanym, będąc płynnym przejściem z górskich terenów Surandralu do dżungiel medeńskich. Potencjał nie jest jednak w pełni wykorzystywany przez Surandral w roku wspólnym ze względu na odległość od Tomkodu oraz kresowy charakter obszaru. Zamieszkują go głównie w roku wspólnym Ołłuchowie, mówiący językiem ołłuch.

Warunki klimatyczne są bardzo dobre, chociaż zmienne. Na północy znajduje się żywy las liściasty. Im dalej na południe, tym rośnie udział drzew iglastych, a maleje liściastych. Rodzaj drzew jest bardzo ważną różnicą z Mewatem, drugą jest jakość gleb – w Mewacie dominują marne dla rolnictwa gleby bielicowe, zaś Žoini to oaza gleb co najmniej poprawnych, a większości dobrych i bardzo dobrych. Dlatego rozwinięte tu jest rolnictwo, można tu uprawiać rzeczy, których nie można w reszcie Surandralu.

Na terenie krainy znajduje się Brama Habecka – jedyne szerokie przejście z Gór Żelaznych do Medengii. Jest ono kluczowe nie tylko w handlu i polityce, ale przede wszystkim dla klimatu – to dzięki niej część ciepłego, wilgotnego powietrza równikowego wpada do Kotliny Surandralskiej, pozwalając na rozwój tam większych społeczności i względną żyzność obszaru (razem z aktywnością wulkaniczną oraz napływem powietrza z Ajdyniriany przez Ferdię).

Dawniej obszar był zamieszkiwany przez ludność proto-habecko-ngorską. Świadkiem tego są liczne nazwy ngorskie na terenie Žoini, są to (po surandralsku) np. Potoñga, Trošlab, Soñgrweda, Tilga, Tuziweda, Bardó, Traxo, Koslau, a prawdopodobnie też nazwa samego regionu.

Stanowi razem z Tomkodem oraz Mewatem część tzw. Pasa Życia Surandralu, obszaru o najlepszych warunkach do życia i największą liczbą ludności.

Zobacz też

• Žoini (rejencja Mejtaku Surandralu)