Fimāš

Współczesne przedstawienie Fimāša.

Fimāš (kit. XXX, fimāš [fiˈmaːʃ] ― okrutnik; Niska Mowa: IXXIX, ’Efmaiš [ʔəfˈmäi̯ʃ]) ― w wierzeniach kitrzańskich jest bogiem i uosobieniem zła — władcą bezdennych czeluści morskich, siewcą zarazy, a także odwiecznym przeciwnikiem Trójcy. Najczęściej uznaje się go za pierwsze, niedoskonałe dzieło Trójcy, przeciw której wystąpił, dlatego strącono go w czeluści morza i spętano trzema pieczęciami, których złamanie ma doprowadzić do końca świata. Jest twórcą i bezwzględnym panem wszystkich złych duchów i nietoperzy, które według wierzeń zwiastują śmierć i choroby, roznosząc je wszędzie, gdzie się pojawią. Przedstawia się go jako rogatego nietoperza z ogonem zakończonym głową węża.

Wzmianki o Fimāšu można znaleźć w wielu starożytnych księgach kitrzańskich z okresu istnienia Państwa Kitrzan oraz w pismach ludów sąsiednich, na przykład Ajniadów, u których imię Fimāša stało się ogólnym określeniem nadprzyrodzonej istoty nieprzychylnej ludziom. Najwięcej o Fimāšu wiadomo z kitrzańskiej Księgi Cieni oraz z poświęconej mu, w większości zachowanej Księdze Morza, która nie wlicza się do głównego zbioru kitrzańskich świętych ksiąg.