Hoczeboz
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Hoczeboz (koi. Hotṡboz [ˈhot͡s̱boz]), oficjalnie Imperium Hoczebozu (koi. Lepsor fer Hotṡboz [ˈlepsoɐ̯ ˌfeɐ̯ ˈhot͡s̱boz]) - supermocarstwo na zachodzie Hadżalu, będące jednym z dwóch kandydatów do zostania panem i władcą kąworldu. Jest to monarchia konstytucyjna, mająca długą historię oraz będąca niezwykle zróżnicowana wewnętrznie.
Ze względu na sposób powstania imperium jego podział jest bardzo różnorodny - prócz bezpośrednich prowincji są też księstwa, republiki oraz wolne miasta, które są obdarzone pewną autonomią. Przykładowo, Wolne Miasto Brodogród posiada własny organ wykonawczy - Radę Wszechmiejską oraz ma trzy języki urzędowe - hoczebozki, copcirystauski (dialekt hoczebozkiego) oraz geretogański.
Imperium uchodzi za niepokonane, tzn. jest tak silne militarnie i zarządza dyplomacją tak, żeby Geretogan ani mniejsze państwa nie mogły zaszkodzić jego hegemonii na Wielkim Kontynencie, chociaż nie zawsze tak było.
Historia
Okres przedpisemny
Ślady obecnej cywilizacji latyskiej można datować już na ok. 600 r. pd.z.H.[1] Obfita puszcza Hoczebozka sprzyjała powstaniu nowej cywilizacji, z czasem pojawiły się pierwsze federacje plemienne.
Około 400 r. pd.z.H doszło do zjednoczenia plemion przez wodza, zwanego z mitów, Latislatsę, ze stolicą prawdopodobnie w Dujceuzandzy (Dütseuzanʒę). Obejmowało ono prawdopodobnie Hoczeboz, Jesiw właściwy oraz Szkierszygujn. Hoczeboz tu oznacza krainę między rzekami Przentmeter (Pṡęntmeter) a Nejnejdar ((Meter) Neineidar). Jednak prawdopodobnie za jego prawnuka uległo rozpadowi na dzielnice i niezależne jednostki miejskie, co rozpoczęło okres tzw. Rozbicia Hoczebozu. Według wielu osób, to właśnie wtedy zaczął się różnicować kulturowo od Jesiwu. Nie powrócono jednak, z wyjątkiem innego kulturowo Szkierszygujnu, do systemu plemiennego.
Rozbicie Hoczebozu, Oligarchia Torszy
Rozbite księstewka często rywalizowały ze sobą, ale żadne militarnie nie zyskało przewagi nad resztą, co było odróżnieniem od Jesiwu, gdzie Rybogród narzucił reszcie dzielnic hegemonię. Niektóre państwa wpadły pod orbitę innych, ale większość pozostała niezależnych.
Część państw leżała przy ważnych szlakach handlowych. Dotyczyło to zwłaszcza miejskiej oligarchii miasta Torszy (Torṡi), które leżało nad strategiczną rzeką Przentmeter. Wykorzystując swoje położenie rozwinęło monopol na handlowe przekraczanie rzeki i zgromadzenie majątku, następnie podbiło dwa przygraniczne księstwa postlatyskie (około 250 pd.z.H.), jednak nadal nie było wystarczająco silne by zapanować nad całą krainą. Pomimo to, w ten sposób republika zaczęła być ważnym graczem politycznym oraz miała pewność, że nie straci niezależności, co jeszcze spróbowało dokonać Księstwo Kuczanyso, atakując oligarchię. Próba ta zakończyła się klęską totalną, a państwo Torszy zyskało obszar po drugiej stronie Przentmeteru, co tylko bardziej umocniło władzę.
Państwo to, mimo bycia republiką, było prowadzone w sposób totalitarny - władza należała tylko do wąskiego grona patrycjuszy (Wemwemlyalajh). Jednak około 200 pd.z.H. wemwemlyal Machcin Zgwen (Machcinę Zguęn) pokonał drogą wojny domowej swoich towarzyszy i wprowadził monarchię absolutną, w której, paradoksalnie, zwiększył prawa biedniejszej ludności, a tych z poza miasta zrównał w prawach z Torszanami. Wydarzenie to uważa się za ważny krok w zjednoczeniu Hoczebozu.
Zjednoczenie Hoczebozu
Przez kolejne dwieście lat Torszy zajęło lub wciągnęło w zależność lenną wszystkie niezależne dotąd państewka, umacniając już na stałe swą pozycje. Aneksja ostatniego wolnego księstwa uważane jest za symboliczne zjednoczenie Hoczebozu, co jest oddane w kalendarzu hoczebozkim. W tym czasie rządzili władcy z dynastii Zgwen, kolejno: Jülgúocisę, Nxuinmachtir, Ringie, Kairalatsę oraz Doifmachter. Po bezpotomnej śmierci Dojfmachtera w 85 pd.z.H władzę przejęła dynastia Klembmafterów, której przedstawicielami do 0 pd.z.H byli: Klembmachtir, Locing, Poerv oraz Lågeny, który dokonał zjednoczenia.
Wczesny okres
Przypisy
- ↑ Kalendarz hoczebozki - przed zjednoczeniem Hoczebozu.