Język resyjski

Z Conlanger
Skocz do: nawigacja, szukaj
Język resyjski
Ofol resek
Sposoby zapisu: Łacińskie
Typologia: Fleksyjny
VSO
Faktycznie
Utworzenie: Henryk Pruthenia w 2018
W Adnacie
Używany w : brak
Klasyfikacja: Izolat
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Dźwięki

Samogłoski

  • i u (i u)
  • ɛ ɔ (e o)
  • a (a)

Samogłoski /ɛ/ oraz /ɔ/ występują tylko w sylabach akcentowanych. Wyjątkiem są wyrazy zapożyczone. Dyftongi występują głównie w słowach zapożyczonych. Spółgłoski /r̥/, /l̥/, /f̥/ mogą pełnić funkcję sylabotwórczą, rzadko jednak występują w sylabie akcentowanej.

Spółgłoski

  • m n (m n)
  • p t c k (p t ḱ k)
  • pː tː cː kː (pp tt ḱḱ kk)
  • v f θ s ʃ h (v f θ s š h)
  • sː ʃː (ss šš)
  • l r j (l r j)

W język resyjskim może występować skomplikowane zbitki spółgłoskowe.

Akcent

Akcent pada stale na pierwszą sylabę.

Zmiany dźwiękowe

Zmiany dźwiękowe
Spółgłoski
PN PIE PK PU Resyjski
C_ V_V _I _C C_
/pʼ/ /p/, /b/ /p/, /b/ /p/ p pp f f f
/p/ /p/ /pʼ/-, /p/- /p/-, -pp- -/pː/-, -/p/- p f f f f
/b/ bʰ /bʱ/ /b/ /p/-, -/w/- p v f p p
/m/ /m/ /m/ /m/ m p m m m
/w/ w/u̯ /w/ /w/, /u/ /w/, /u/ v - u
/tʼ/ /d/ /t/ /t/ t tt θ s s
/t/ /t/ /tʼ/ /t/-, -tt- -/tː/-, -/t/- θ θ θ s s
/d/ dʰ /dʱ/ /d/ /t/-, -ð- -/ð/- t t t t t
/tsʼ/ (/tɕʼ/) /sk/-, -/s/- /ts/, /tɕ/ ć /tɕ/ ḱḱ š š
/ts/ (/tɕ/) /sk/-, -/s/- /tsʼ/, /tɕʼ/ ć /tɕ/ ḱḱ š š
/dz/ (/dʑ/) /s/ /dz/, /dʑ/, /z/, /ʑ/ /s/, ś /ɕ/ ḱḱ s s
/s/ (/ɕ/) /s/ /s/, /ɕ/ /s/, ś /ɕ/ s s š s s, š
/n/ /n/ -/n/- /n/ n n n n n
/nʲ/ y-/i̯- /j/-, /n/- ń /nʲ/ n n n n n
/r/ (/rʲ/) /r/ /r/ /r/ r r r r r
/tɬ/ /s/-, -/l/- /l/ j- /j/- s l š l l
/ɬ/ /l/ /l/ -x-? -/ɬ/- s l š l l
/l/ /l/ /l/ /l/ l l j l l
/lʲ/ /l/ /r/, /l/ lˈ /lʲ/ l l j l l
/tʃʼ/ /st/-, /s/- /tʃ/ ć /tɕ/ š tt š š š
/tʃ/ /st/ /tʃʼ/ č, š /tʃ/, /ʃ/ š tt š š š
/dʒ/ /st/ /dʒ/ č /tʃ/ š t š š š
/ʃ/ /s/ /ʃ/ š /ʃ/ s s š s s, š
/j/ y/i̯ /j/ /j/ /j/- j j j j j
/kʼ/ /ɡ/, ǵ /ɡʲ/, gʷ /ɡʷ/ /k/ /k/ k kk k k
/k/ /k/, ḱ /kʲ/, kʷ /kʷ/ /kʼ/ /k/-, -kk- -/kː/-, -/k/- k kk k k
/ɡ/ gʰ /ɡʱ/, ǵʰ /ɡʲʱ/, gʰʷ /ɡʷʱ/ /ɡ/ /k/-, -x- -/ʁ/- k h k k
/ŋ/ -/n/- -/m/-? /ŋ/ n n n n n
/qʼ/ h₂ /χ/ /q/ ∅-, -/k/- k kk k k
/q/ /k/, ḱ /kʲ/, kʷ /kʷ/ /qʼ/-, -/kʼ/- /k/-, -kk- -/kː/- k kk k k
/ɢ/ h₃ /ʁ/ /ʁ/ -x- ∅-, -/ʁ/- k h k k
/χ/ h₂ /χ/ /χ/ ∅-, -x- -/ʁ/-? š š š š š
/ʁ/ h₃ /ʁ/ /ʁ/ ∅-, -x- -/ʁ/-? r r r r r
/ħ/ h₁ /h/ /h/ > ∅ ∅-, -x- -/ʁ/-? ∅, e š ∅, e ∅, e
/ʕ/ h₁ /h/ /h/ > ∅ ∅-, -x- -/ʁ/-? ∅, e š ∅, e ∅, e
/ʔ/ h₁ /ʔ/ /h/ > ∅ ∅, e š ∅, e ∅, e
/h/ h₂? /χ/ /h/ > ∅ ∅-, -x- -/ʁ/-? ∅, e š ∅, e ∅, e
Samogłoski
PN PIE PK PU Resyjski
V VI VH RV -V
/a/ /e/, /a/ /e/ /a/ a, e e e
/e/ /e/, ∅ /e/, ∅ /e/ e i e
/i/ /ai̯/, /e/, /ei̯/, /i/, ∅ /e/, /i/, ∅ /i/ e i a
/o/ /e/, /o/ /we/ ~ /wa/ /o/ a, o u, e u
/u/ /au̯/, /e/, /eu̯/, /u/ /u/ ~ /wa/ /u/ u, o u, e a
/æ/ /e/ /e/, /a/, /aː/ /æ/ e i e
/y/ /e/ /u/ /y/, /ø/ e i a

Gramatyka

Zaimek

I i II osoba
Cas. I II
Sg Pl Sg Pl
Abs. heš me θe te
Erg. ḱiš men θeš ten
Dat. ḱiθ monθ θenθ tonθ
Loc. ḱin mon θen ton
Abl. ḱim mom θenm tom
All. ḱiš monš θenš tonš
III osoba
Cas. Żyw. Nżyw
Sg Pl Sg Pl
Abs. i ine i
Erg. ineš i
Dat. inθ iθeθ
Loc. in inen in iθen
Abl. im inem im iθem
All. inš iθš

Rzeczownik

Deklinacja
Cas. Żyw. Nżyw.
Sg Pl Sg Pl
Abs. ne θ
Erg. š neš θ
Dat. θ θ θeθ
Loc. n nen n θen
Abl. m nem m θem
All. š š θš

Przyimek

Przyimek łączy się z jednym z trzech przypadków ruchu, w zależności od statyczności czy właśnie ruchu. Przyimki tak naprawdę są sufiksowymi poimkami.

Przymiotnik

Przymiotnik posiada tylko dwie formy:

  • główną, dla absolutywu i ergatywu;
  • zależną, dla reszty przypadków
Deklinacja
Cas. Żyw. Nżyw.
Sg Pl Sg Pl
Główna š n θ
Zależna n n n θ

Przymiotniki pełniące rolę orzecznika posiadają specjalny sufiks.

Prs. Prt. Fut.
-e -er -eš

Czasownik

Koniugacja czasowa
Mod. Prs. Prt. Fut.
Act. r š
Refl. θ šeθ
Pass. s rs šiš
Koniugacja osobowa
Pers. Sg. Pl.
I -ḱi -m
II -θi -t
III -n/-θ

Negacja

Negację tworzy się za pomocą sufiksu -il- stojącego przed końcówkami czasowymi i osobowymi.

Tryb rozkazujący

Tryb rozkazujący tworzy się za pomocą postfiksu -e dodawanego do tematów spółgłoskowych, lub za pomocą bezokolicznika, jeżeli ten kończy się samogłoską.

Tekst

Owca i konie Pnu ḱi mrune
Na wzgórzu owca, która nie miała wełny, zobaczyła konie: jeden ciągnął ciężki wóz, drugi dźwigał wielki ładunek, a trzeci wiózł szybko człowieka. Owca rzekła do koni: „Serce mnie boli, widząc, co człowiek nakazuje robić koniom”. Konie odpowiedziały: „Słuchaj, owco, serca nas bolą, kiedy widzimy, jak człowiek, pan, zabiera twoją wełnę na płaszcz dla samego siebie. I owca nie ma wełny”. Usłyszawszy to, owca pobiegła przez równinę. Elnnuv pnuš, ḱekš θersailr inl, iḱar mrune: orr atš sonk ers, ittir uθkš imt numḱe, ḱi hur sirkš osfr šusr. Far pnuš mrunθ: „Fešθu ḱirtš ḱiš, os iḱaḱi, mek ḱoḱḱa ḱuv šusrš mrunθ”. Mruneš θlilrn: „Šna, pnu, fešθuθ ḱirtšθ men, os iḱam, oš fofa šusrš, eteš, inl θenmhe luhš arš unš. Ḱi pnuš θersail inl”. Os šnar pnuš na, pnu rekker nešlšḱri.