Język stękowy

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Język stękowy – język, którym posługują się stękacze-kwękacze.

Fonologia

Samogłoski Fonacja
skrzypiąca dysząca
Ton wysoki [ə̰˥ ə̰ː˥] e ee [ə̤˥ ə̤ː˥] i ii
Ton średni [ə̰˧ ə̰ː˧] a aa [ə̤˧ ə̤ː˧] y yy
Ton niski [ə̰˩ ə̰ː˩] o oo [ə̤˩ ə̤ː˩] u uu
Ton rosnący wysoki [ə̰˧˥] ae [ə̤˧˥] yi
Ton rosnący niski [ə̰˩˧] oa [ə̤˩˧] uy
Ton opadający wysoki [ə̰˥˧] ea [ə̤˥˧] iy
Ton opadający niski [ə̰˧˩] ao [ə̤˧˩] yu

Samogłoski harmonizują pod względem fonacji.

Spółgłoski Przednie Środkowe Tylne
C. Zwarte [t d] t d [c ɟ] c q [k ɡ] k g
Zw.-szczel. [ts dz] s z [cç ɟʝ] x j [qχ ɢʁ] h r
B. Zw.-szczel. [tɬ dɮ] tl dl [cʎ̥̝ ɟʎ̝] cl ql [kʟ̥̝ ɡʟ̝] kl gl
Szczel. [ɬ ɮ] sl zl [ʎ̥̝ ʎ̝] xl jl [ʟ̥̤ ʟ̥] hl rl

Gramatyka

Główną częścią zdania jest ostrzeżenie, składające się z jednego z rdzeni:

  • jii – wymagane jest bezzwłoczne działanie
  • dliy – wymagane jest działanie w ciągu kilku-kilkudziesięciu minut
  • gy – " " " tego samego dnia
  • qae – " " " w najbliższej przyszłości (kilka dni - kilka miesięcy)
  • taa – być może trzeba coś zrobić

Ostrzeżenie przyjmuje następnie końcówkę, czego dotyczy zagrożenie:

  • slyu/slao – możliwa natychmiastowa utrata życia
  • zii/zee – duże obrażenia, w dłuższej perspektywie śmierć
  • glyi/glae – obrażenia, które jednak nie są śmiertelne
  • huu/hoo – utrata mienia
  • rly/rla – ośmieszenie

... oraz końcówkę wymaganej reakcji:

  • ru/ro – zareagować gwałtownie
  • sii/see – działać spokojnie
  • hlu/hlo – dokładnie obmyślić plan, następnie go powoli wykonywać
  • xiy/xea – unikać pewnego miejsca/rzeczy/czynności
  • cuy/coa – zaprzestać czegokolwiek
  • qy/qa – czynić to, co zawsze

Wszystkie powyższe elementy są wymagane. Dodatkowo w zdaniu może wystąpić:

  • adresat, podmiot omawianej czynności, oznaczany końcówką ti/te;
  • przedmiot zagrożenia, oznaczany końcówką ky/ka;
  • określenie wymaganej czynności, oznaczane końcówką dii/dee (dla xiy i cuy), ji/je (dla ru) lub tuu/too (w pozostałych przypadkach).