Język teorski

⚒️	Ten artykuł jest aktywnie rozwijany i autor prosi o cierpliwość. Jest to część projektu Kyon.

Język teorski Þeoržefěm
Utworzenie:	Raceg w 2024
Używany w (Kyon):	jescze nie ustalone
Regiony (Kyon):	Kyon Północny? Harensuran?
Liczba użytkowników (Kyon)	jezcze nie ustalono
Sposoby zapisu:	runy wyodzące się z salladorskiego pisma néttor
Typologia:	aglutynacyjny mianownikowo-biernikowy
Klasyfikacja:	Język prahuryński Język prateoropelski Język teorski
Przykład
Pieśń o rzece i wojownikach Boa boat, boa boat, se bojer’ vauðal. Vauðaued’ vigchě cheirchų žeiðak. Þweien’ lě bužěm natak. Vauðaued’ šenum gurinų šaursur šenak. Vauðaued’ noglě wemakim, šaurumim šenak Vauðaued’ trachě nurþak, þeg šejar ðwapeik salažě
Lista conlangów

Zobacz też słownik tego języka.

Język teorski to język z rodziny języków huryńskich.

Fonologia

Lista głosek

Spółgłoski	Wargowe	Wargowo- zębowe	Zębowe	Dziąsłowe	Zadziąsłowe	Podniebienne	Miękkopodniebienne	Krtaniowe
Nosowe	m	(ɱ)	n	(n̻)	(n̺)	ɲ	(ŋ)
Zwarte	p b		t d				k g
Zwarte zmiękczone	pʲ bʲ		tʲ dʲ			kʲ~c gʲ~ɟ
Szczelinowe		f v	θ ð	s z	ʃ ʒ		x ɣ	h (ɦ)
Szczelinowe zmiękczone		fʲ vʲ	θʲ ðʲ	sʲ zʲ	ʃʲ ʒʲ	xʲ~ç ɣʲ~ʝ
Drżące				r rʲ r̥ r̥ʲ
Boczne			ɫ ɫ̥~h̪͆	lʲ~ʎ l̥ʲ~ɬ
Półsamogłoski	w					j	(ɰ) (ɰ̃)

Samogłoski	Przedne	Środkowe	Tylne
Otwarte	ʲi		u
Półotwarte	ʲe		(o)
Centralne			o̞
Półprzymknięte	ʲæ
Przymknięte		a~ɑ

Zapis łaciński

a	ą	b	ch	d	ð	e	ě
/a~ɑ/	/aɰ̃/	/b/	/x/	/d/	/ð/	/ʲe/	/ʲæ/
f	g	h	þ	i	j	k	l
/f/	/g/ /ɣ~ɦ~ɰ/	/h/	/θ/	/ʲi/	/j/	/k/	/ɫ/
lh	m	n	o	p	r	rh	s
/ɫ̥~h̪͆/	/m/	/n/	/o̞/	/p/	/r/	/r̥/	/s/
š	t	u	ų	v	w	z	ž
/ʃ/	/t/	/u/	/oɰ̃/	/v/	/w/	/z/	/ʒ/
'
/ʲ/

Gramatyka

Składnia

• Szyk zdania: przeważnie SOV

• Zamiast spójnika „który”, używa się „ten” (enk), a w przypadkach innych, niż mianownik czasownika zamienia się w imiesłów i odpowiednio się odmienia.

Zaimki

Zaimki osobowe	Mianownik	Biernik	Baza przypadków	Dzierżawcze
I.SING (ja)	aun	aus	aus–	aur
II.SING (ty)	run	ru	rus–	rur
II.SING.PERS.M (ty m)	runaud	raud	rusaud–	raudar
II.SING.PERS.F (ty f)	runel’	ruel’	rusle–	ruler
II.SING.PERS.POL (ty pan/pani)	rošěn	roš’	rošěs–	rošěr
II.SING.PERS.POL.M (ty pan)	roušnaud	rošěud	roušaud–	rošdar
II.SING.PERS.POL.F (ty pani)	roušnel’	rošěl’	roušle–	rošler
III.SING.PERS (on/ona)	morěn	mor’	mours–	morjar
III.SING.PERS.M (on)	mournaud	morěud		mordar
III.SING.PERS.F (ona)	mournel’	morěl’		morler
III.SING.IMPERS (ono)	muran	mur		muer
III.SING.PERS.POL (on/ona pan/pani)	moršěn	morš’		moršjar
III.SING.PERS.POL.M (on pan)	mouršnaud	moršěud		moršdar
III.SING.PERS.POL.M (ona pani)	mouršnel’	moršěl’		moršljar
I.PLUR (my)	pělan	pěl	pěl-	pělar
II.PLUR (wy)	sun	su		sur
II.PLUR.POL (państwo)	sošěn	soš’		sošjar
III.PLUR.PERS (oni/one.F)	šejēn	šej		šejar
III.PLUR.IMPERS (one.N)	šin	ši		šir
III.PLUR.C (oni/one.F/one.N)	šnuran	šnur		šnuar

Rzeczowniki

Przypadki	L.poj.	L.mn.
Mianownik (M)	–	–e(C¹)’ / V–e
Biernik (B)	–a	V+ –cha
Dopełniacz (D)	–ų	V+ –chų
Celownik (C)	–ud	V+ –chud
Narzędnik (N)	–ar	V+ –char
Allatyw (ku/do) (Al)	–vě	–egvě
Ablatyw (z) (Ab)	–al	V+ –chal
Antessyw (przed) (Ant)	–az(a)²	V+ –chaz(a)
Wołacz (W)	–o	–e(C¹)jo / V–eu
Deskryptyw (o) (Ds)	–lě	–elhě
Inessyw (w) (In)	–ě	V+ –chě
Komitatyw (z) (K)	–um	–chum
Antykomitatyw (bez) (AK)	–umim	–chumim

¹ostatnia spółgłoska w słowie

²finalne „a” przestarzałe

Czasowniki

Czasowniki regularne

Tryb oznajmujący	Cz. ter.	Cz. prze	Cz. przy	Cz. zaprze.	Cz. zaprzy.
I.SING	–ab	–big	–ěm	–alb	V+ –lěm
II.SING	–ar	–þig	–ě	–alar	V+ –lě
III.SING	–at	–sig	–ěst	–alt	V+ –lěst
I.PLUR	–bak	–bik	–ěnk	–albak	V+ –lěnk
II.PLUR	–rak	–þik	–ěk	–alrak	V+ –lěk
III.PLUR	–ak	–sik	–ěsk	–alk	V+ –lěsk

Bezokolicznik: –ik

Tryb przypuszczający	Cz. ter.	Cz. prze	Cz. przy	Cz. zaprze.	Cz. zaprzy.
I.SING	V+ –tab	–utbig	V+ –těm	–altab	–altěm
II.SING	V+ –tar	–utþig	V+ –tě	–altar	–altě
III.SING	V+ –tat	–utsig	V+ –těst	–altat	–altěst
I.PLUR	–utbak	–utbik	V+ –těnk	–altbak	–altěnk
II.PLUR	V+ –trak	–utþik	V+ –těk	–altrak	–altěk
III.PLUR	V+ –tak	–utsik	V+ –těsk	–altak	–altěsk

Bezokolicznik: V+ –tik

Tryb rozkazujący	Cz. ter.	Cz. przy	Cz. zaprzy.
II.SING	–er	–ěr	V+ –lěr
III.SING	–ermor	–erěst	V+ –lerěst
I.PLUR	–erpěl	–erěnk	V+ –lerěnk
II.PLUR	–ersu	–erěk	V+ –lerěk
III.PLUR	–erchei	–erěsk	V+ –lerěsk

Aspekt dokonany: že–

Aspekt inchoatywny: <rdzeń>–vau–<odmiana>

Imiesłów czynny: –aur

Imiesłów bierny: –ausar

Tryb łączący zdań podrzędnych: –ne

Supinum: –eik

Negacja czasownika: –im

Czasowniki kategorii nieproduktywnej

Tryb oznajmujący	Czas teraźniejszy	Czas przeszły
I.SING	V+ –∅	–eig
II.SING	–er	–('/e)rag
III.SING	–e(C¹)’	–eigset
I.PLUR	–ek	–ěk
II.PLUR	–erk	–argak
III.PLUR	–ak	–ěksek

Bezokolicznik to forma podstawowa, będąca tożsama z rdzeniem i trzybem rozkazującym.

Supinum: –e

Tryb przypuszczający: –ut

¹ostatnia spółgłoska w słowie

Kopuła

Tryb oznajmujący	Cz. ter.	Cz. prze	Cz. przy	Cz. zaprze	Cz. zaprzy
I.SING	be	big	ěm	albig	alěm
II.SING	þaur	þig	ě	alþig	alě
III.SING	set	sig	ěst	alsig	alěst
I.PLUR	bek	biak	ěnk	albiak	alěnk
II.PLUR	þaurk	þiak	ěk	alþiak	alěk
III.PLUR	sek	siak	ěsk	alsiak	alěsk

Bezokolicznik: beik

Tryb przypuszczający	Cz. ter.	Cz. prze	Cz. przy	Cz. zaprze	Cz. zaprzy
I.SING	beut	biut	ěnt	albiut	alěnt
II.SING	þaurt	þiut	ěut	alþiut	alěut
III.SING	stut	siut	ěstut	alsiut	alěstut
I.PLUR	bekut	bikut	ěnkut	albikut	alěnkut
II.PLUR	þaurkut	þikut	ěkut	alþikut	alěkut
III.PLUR	skut	sikut	ěskut	alsikut	alěskut

Bezokolicznik: beutik

Tryb rozkazujący	Cz. ter.	Cz. przy	Cz. zaprzy
II.SING	þaurra	ěr	alěr
III.SING	star	ěstar	alěstar
I.PLUR	bekar	ěnkar	alěnkar
II.PLUR	þaurkar	ěkar	alěkar
III.PLUR	skar	ěskar	alěskar

Imiesłów czynny: běurh

Imiesłów bierny: běusarh

Kopułę dokleja się do do rzeczowników/przymiontików/zaimków aby wyrazić znaczenie „być kimś”

Czasowniki modalne

Móc/umieć —  brad (gerundium/rzeczownik)-ALL

Dosł. mieć do czegoś (gerundium lub rzeczownik metaforycznie, np. nie mam do wędki — nie umiem łowić ryb, rzeczownik metaforyczny jest preferowany)

Przykład:

bradabim erevě

brad-ab-im ere-vě

nie umiem łowić ryb

Przymiotniki

Podobnie do języka salladorskiego, nieodmienne (nawet przez przypadki), występują po rzeczownikach, nie muszą wyróżniać się końcówką, jednak wiele ma końcówki typu –ar/–ahr (zwykle gdy jest to przymiotnik pochodny od jakiegoś rzeczownika) (–ahr jeśli temat przymiotnika kończy się na spółgłoskę bezdźwięczną), –al (gdy chodzi o materiał lub pochodzenie od jakiegoś miejsca).

Tworząc nazwę własną stawiamy przymiotnik przed rzeczownikiem (bez końcówki –ar)

Przysłówek tworzy się przez dodanie końcówki –ě. Istnieją jednak wyjątki (bez tej końcówki). Występują po czasownikach.

Liczebniki

Główne
1	og
2	þě
3	oþ
4	šerěn
5	men
6	kwauta
7	reint
8	lok
9	wiþweg
10	þweg
11	věschur
12 —	schur

Porządkowe
1	our
2	þěor
3	oþor
4	šerěnor
5	menor
6	kwautaur
7	reintor
8	lokor
9	wiþweor
10	þweor
11	věschuror
12	schuror