Model określa skalę i wielkość gospodarek, szczególnie w skali makro.
Model Gospodarek Canisa - model opisywania gospodarek państw, opracowany przez użytkownika Canisa.
Jednostki umowne
Omawianie gospodarki w skali państw opiera się o wielkości. Zasadniczo chodzi o dwa ich typy: wartość pieniężna (np. waluta aotai, czy złoto), oraz wielkość produkcji (sztuki, tony, litry, itd.). Precyzyjne ich określenie dla dużych państw jest trudne - wielość czynników oraz skomplikowanie ich zależności między sobą, a także biorąc pod uwagę epoki i różny poziom technologiczno-cywilizacyjny, prowadzą do błędów. Aby nie tracić czasu na szlifowanie detali, kiedy ogólny zarys gospodarki państwowej jest niedoszacowany, wprowadzono jednostki umowne.
Poniższe jednostki są umowne, ale powinny być względem siebie bezwzględnie porównywalne. Chodzi o to, że dla przykładu możemy uznać, że lenno produkuje ⱱ 853,29 pszenicy o sumarycznej wartości ɦ 943 - nie wnikamy tu ani w możliwości produkcyjne tej wsi w oparciu o dane cywilizacyjne (za dużo, za mało, bez wiedzy odn. skuteczności nawozu, wydajności sprzętu, itd.), ani o precyzyjną wartość pieniężną (przy parytecie złota mogłoby się okazać, że pszenica jest warta dziwnie dużo kruszcu) czy kursy walut. Natomiast powinny być ze sobą porównywalne.
Kanisowa Klasyfikacja Gospodarcza (KKG) to framework prac przy opisywaniu gospodarki. Jest to zestawienie działalności na poziomie precyzji B, dzięki której można przeanalizować działania kraju. Klasyfikacja jest w pliku Microsoft Excel.
Filozofia prac nad gospodarkami
Artykuły o gospodarce powinny zawierać:
Dane makroekonomiczne
Całkowite zasoby
Bilans zasobów i potrzeb
Pierwszy sektor gospodarki: wydobycie/zbieranie/pierwotna produkcja na rok
Drugi sektor gospodarki: przetwórstwo, produkcja wtórna, obróbka, itd.
Trzeci sektor gospodarki: wszelkie usługi, handel, pośrednictwo, usługi finansowe, itd.
Silne strony gospodarki
Słabe strony gospodarki
Trendy zmian
(Wszelkie artykuły szczegółowe, ważne dla danego regionu/kraju)
(Wszelkie artykuły szczegółowe, ważne dla danego regionu/kraju)
(...)
Dane makroekonomiczne
Powinny zawierać podsumowanie dalszych opisów.
Całkowite zasoby
Stosujemy następujące wskaźniki:
Potencjał = wielkość pozyskana, gdyby, hipotetycznie, w czasie 1 roku zebrać 100% zasobu. Wartość na początku roku.
Regeneracja = współczynnik tempa regeneracji zasobu do potencjału z początku roku, po upływie roku. De facto jest wartością procentową potencjału.
ARV = Average Resource Value, średnia wartość towaru. Najlepiej, aby była to średnia ważona według skali pozyskiwania (wydobycia).
TRV = Total Resource Value, całkowita wartość towaru.
Szablonowa tabela powinna przedstawiać kolumny:
Sektor = np. rybołówstwo, rolnictwo, itd.
Przemysł = np. ryby oceaniczne, ryby śródlądowe, wielorybnictwo, ruda złota, ruda miedzi, itd.
Typ = odnawialne albo nieodnawialne
Potencjał = wielkość zasobu w met (ɤ), można podać skalowalność, np. Gɤ = miliardy ɤ. Jeżeli opracowanie jest w Excelu, lepiej nie skalować.
Regeneracja = wartość ułamkowa od 0,00 do 1,00. Wartość 0,00 = nieodnawialne.
ARV = Average Resource Value, średnia wartość towaru. Najlepiej, aby była to średnia ważona według skali pozyskiwania (wydobycia).
TRV =Total Resource Value, całkowita wartość towaru.
Nie warto wchodzić głębiej niż przykład. Można jednak wyodrębnić szczególnie ważny zasób (jak np. kauczuk w Tangii czy ohuż w Buanii. Powinno się opracowywać zasób z dokładnością do prowincji. Wartości dla zasobów ważnych powinny być duże - chodzi przecież o całość zasobów. Te nieodnawialne to 100% do całkowitego wyczerpania zasobu, więc jeżeli wydobycie ma trwać latami, to wartość powinna być znaczna.
