Przejdź do zawartości

Użytkownik:Emil/Brudnopis

Z Conlanger

Monarchowie Surandralscy

Dynastia Kolëós

  • Kolë (ur. 8147 EK , kor. 8215 EK , zm. 8268 EK , żył 121 lat, panował 53 lata)
  • Thumë I (ur. 8198 EK , kor. 8268 EK , zm. 8312 EK , żył 114 lata, panował 44 lata)
  • Tapianá (ur. 8242 EK , kor. 8312 EK , zm. 8396 EK , żył 154 lata, panował 84 lata)
  • Põxdë II (ur. 8285 EK , kor. 8396 EK , zm. 8415 EK , żył 130 lat, panował 19 lat)
  • Njogë Kelzã I (ur. 8318 EK , kor. 8415 EK , zm. 8476 EK , żył 158 lat, panował 61 lat)
  • Sëľubá III (ur. 8369 EK , kor. 8476 EK , zm. 8521 EK , żył 152 lat, panował 45 lat)
  • Thumë II (ur. 8401 EK , kor. 8521 EK , zm. 8588 EK , żył 187 lat, panował 67 lat)
  • Khelzã I (ur. 8445 EK , kor. 8588 EK , zm. 8611 EK , żył 166 lat, panował 23 lata)
  • Isá Jakë III (ur. 8502 EK , kor. 8611 EK , zm. 8653 EK , żył 151 lat, panował 42 lata)
  • Zamphol I (ur. 8551 EK , kor. 8653 EK , zm. 8711 EK , żył 151 lat, panował 42 lata)
  • Kheles II (ur. 8587 EK , kor. 8711 EK , zm. 8769 EK , żył 182 lat, panował 58 lat)
  • Khusex I (ur. 8623 EK , kor. 8769 EK , zm. 8802 EK , żył 179 lat, panował 33 lata)
  • Hučh II ((ur. 8674 EK , kor. 8802 EK , zm. 8859 EK , żył 185 lat, panował 57 lata)
  • Sëľubá IV (ur. 8731 EK , kor. 8859 EK , zm. 8902 EK , żył 171 lat, panował 43 lata)
  • Zamphol II (ur. 8803 EK , kor. 8902 EK , zm. 8978 EK , żył 175 lat, panował 76 lat)

Dynastia wygasa

Dynastia Bozáós

  • Bozá I (ur. 8927 EK , kor. 8978 EK , zm. 9050 EK , żył 123 lata, panował 72 lata)
  • Khelzã II (ur. 8979 EK , kor. 9050 EK (na Haka) oraz 9081 EK (na Cesarza), zm. 2137 EK , żył 2137 lata, panował 2137 lata)

Język hurr durr

Jeden z języków północnodarkajskich.

Fonologia

Samogłoski

Przednie Środkowe Tylne
Płaskie Zaokrąglone
Przymknięte ɪ iː (i í) ʏ yː (ü ű) ᵿ (ue) ʊ uː (u ú)
Średnie ɛ eː (e é) œ øː (ö ő) ɔ oː (o ó)
Otwarte ɛː (ä) a ɑː (a á)

Dyftongi

Zakończone na i̯ Zakończone na y̯ Zakończone na u̯
Przymknięte ʊi̯ (ě)[1] iu̯ (iu)
Średnie ɛi̯ (ei) œy̯ (eu) ɔu̯ (ou)
Otwarte ai̯ (ai) au̯ (au)

Spółgłoski

Wargowe Zębowe Przedniojęzykowe Podniebienne Welarne Krtaniowe
Nosowe m (m) n (n)
Zwarte bezdźwięczne p (p) t (t) k (k)
dźwięczne b (b) d (d) g (g)
Afrykaty bezdźwięczne (pf ()) ts (c)
dźwięczne dz (z)
Szczelinowe bezdźwięczne f (f) θ (þ) s (s) ʃ (š) x (ch) h (h)
dźwięczne v (v) ð (ð) z (ȥ) z (ž) ɣ (gh)
Drżące r (r)
Boczne, Półsamogłoski ɫ̪ (ł) l (l) j (j) w (w, ł)

Dźwięk występował tylko w wczesnym okresie rozwoju, później został zastąpiony przez f w nagłosie oraz w innych pozycjach przez pp w dialektach północnych i ff w południowych. Podobnie z nie-przedsamogłoskowym ł, które po początkowej odrębności połączyło się z w. Nadal pozostało niezmienione przed samogłoskami.

Dźwięk r nie-przed samogłoskami był wokalizowany do [ɐ̯], by tworzyć dyftongi i tryftongi. Te drugie potem zaczęły często opuszczać drugi element niezgłoskotwórczy, czyli właśnie r. Niektóre dialekty przed przedniojęzykowymi zamieniają [ɐ̯] na retrofleksje, np. rd /rd/ [ɖ] < [ɐ̯d].

Rozwój fonologiczny

PPD wczesny środkowy nowoczesny
*a a a, aː a, ɑː
*aː aː, æː aː, ɛː ɑː, ɛː, a
œ œ, øː œ, øː
*øː øː øː øː, œ
ɛ ɛ, eː ɛ, eː
*eː ɪː ɪ̈i̯ ʊi̯
ɔ ɔ, oː ɔ, oː
*oː oː, ɔ
ɘ ɘ, ɨː ɪ, iː, e
*ɨ̞ː ɨ̞ː ɨː iː, e
ɵ ɵ, ʉː ʏ, yː, ᵿ
*ʉ̞ː ʉ̞ː ʉː yː, ᵿ
ɪ ɪ, iː ɪ, iː
*iː iː, ɪ
ʊ ʊ, uː ʊ, uː
*uː uː, ʊ
ᵿ, ə ᵿ, Ø ᵿ, Ø
*ai ai, eː ai, eː ai, eː, ɛ
*au au, oː au, oː au, oː, ɔ
*iu iu, yː iu, yː iu, yː, ʏ
  • rő < ráá, ghó < yoo
  • paþ, kwaþ < quaþ
  • üv < ǫv
  • ðiu < ðiu, šiṗṗ < šipf
  • jó < joo
  • ves < es

Nadbużański

  • *tj *dj → c´ dz´
  • *TelT → TolT
  • *C_E → C´
  • *o- *ǫ- → vo- vǫ-
  • *ę *ǫ → ą (z zachowaniem miękkości)
  • *ě → a (z zachowaniem miękkości)
  • *ol ol´ → öl öl´
  • *´l̥´_T → ´l̥ (przed twardymi przedniojęzykowymi)
  • *T´erT TorT TölT → T´er´eT ToroT TölöT
  • *´ь̥ ъ̥ → ´e a
  • *´ь̯ ъ̯ → ´Ø Ø (z wydłużeniem zastępczym po niebezdźwięcznych oraz c č š)
  • *c´ dz´ → c dz
  • *V_g_V → ʁ → r
  • *r´ → ř
  • ściągnięcie samogłosek w grupach z jotą: VjV > Vː, aje → ē, oje → ō, oją → ą̄ itd.
    • ь̥jь̯ ъ̯jь̯ → ī ȳ
  • *l̥ *´l̥ *´l̥´ *r̥ *´ř̥ → ol ´ol ´el´ yr ´iř
  • *v → w (ale *v´ → v´)
  • Miękki przegłos (_P)
    • *o *ō → ö ȫ
    • *a *ā → e ē
    • *ą *ą̄ → ę ę̄
    • *e → ė
  • *č *š *ž → c s z
  • *y *ȳ K_ → i ī
  • *n´ *t´ *d´ *s´ *z´ *l´ → ń ť ď ś ź ĺ
  • chc → cc → č
  • Zanik iloczasu
    • *ī, *ȳ, *ū → ei, oi /œɪ̈/, au
    • *ē *ȫ *ō *ā → é ő ó á
    • *ˊę̄_P → į
    • *ą̄ ę̄ → ą́ → ǫ
  • *v´ → v
  • *m´ *b´ *p´ _[!P #] → m b p
  • *k *g *ch S_E→ č dž š
  • *k *g *ch _E → š ž š

Fonologia omnijska

Samogłoski

Przednie Tylne
Płaskie Zaokrąglone
Zamknięte i <ie> y <> u <uo>
Prawie zamknięte ɪ <i> ʏ <y> ʊ <u>
Średnie napięte e <é> ø <ő> o <ó>
Średnie nienapięte ɛ <e> œ <ö> ɔ <o>
Prawie otwarte æ <ę> ʌ̞ <á>
Otwarte a <ä> ɑ <a>

Historycznie, samogłoski á ę é ő ó ie yö uo poza nielicznymi zapożyczeniami były samogłoskami długimi, ale u większości obecnych rodzimomówców ta cecha całkowicie zanikła lub jest allofoniczna (też dla dawnych krótkich). Powoduje to, że ten system jest wyjątkowo niestabilny. Najczęstsze fuzje to i y u z é ő ó oraz ę z e.

Dyftongi

Inicjalna -i -y -u -a
a ai au
ä äi äy
e ei ey eu ea
ö öi öy öä
o oi ou oa
i iy iu ia
y yi
u ui ua

Rozróżnienie między ia oraz , a także ea i jest często tracone.

Pochodzenie dyftongów

  • odziedziczone z pralatyskiego (dotyczy to regularnie tylko dwóch dyftongów - au ← *au oraz öy ← *ӓu, wtórnie też ei ← *î ← *ӓi w otwartych)
  • dyftongizacja długich samogłosek w sylabach otwartych (â æ ê î ô œ û ui → oa eä oi ei eu ey ou öy)
  • z usuwania nieakcentowanego -ð- (solnearff ← *chjolnӓidarf, narciӓ ← *nartjidẹ)
  • z yeísmo (hui ← *hulj, paim ← *pâljm)
  • z lenicji spółgłosek po wypadnięciu wygłosów (ӓir ← *ëgrọ̈, zius ← *djipso)

Samogłoski ludżoryckie

  • *ēw > *ōw
  • Utrata *j i *w w długich dyftongach
  • *Cj, *Cw > Cl
  • *nK > *ŋK
  • Podniesienie *ē *ō do *ė̄ *ȱ
  • Palatalizacja *k *g *x *l *n przed *e *ei *eu *ė̄ *i *ī
    • razem z przeniesieniem miękkości (ślad zostanie tylko dla *lC)
  • *i_i > *i_e oraz *u_u > *u_o (niekonsekwentnie)
  • Zanik zwartych na końcu wyrazu i przed zwartą, powoduje wydłużenie zastępcze (bezdźwięczne - półdługie, dźwięczne - zwykłe długie)
  • Zanik nosowych przed szczelinowymi, wydłużenie zastępcze do zwykłych długich
  • *Vji > *Vj (ale nie *Vjí)
  • Proteza głoski *r w nagłosie (*e przed *a, *i gdzie indziej)
  • *u > *y
  • *iw > *jy
  • *ei *ou *eu *oi *ai *yi > *ē *ō *ō *ē *ē *ȳ
  • Zanik krótkich i półdługich na końcu słowa
  • Synkopa krótkich (ale nie półdługich) między akcentem a końcem wyrazu
  • Utrata półdługiej długości, przechodzi w krótką
  • Utrata *h w innych miejscach niż nagłos
  • Druga palatalizacja (w języku ogólnym tylko przed *i *ī)
  • Kontrakcja
    • *eá *oá > *ā
    • *eó > *ō
    • *oé > *ē
    • Nieakcentowane *e *o po samogłosce > *j *w
    • Nieakcentowane *a po samogłosce > iloczas
    • Nieakcentowane *i *y w rozziewach > *j *w
  • Powstanie akcentu paroksytonicznego w miejsce ruchomego
  • *ʎj > *lj
  • *ʎ > *j
  • *ė̄ *ȱ > *ī *ū
  • Stwardnienie miękkich *t͡ʃ *d͡ʒ *ʃ *ɲ przed spółgłoską (nawet /j/) i w wygłosie
  • Zanik całkowity iloczasu
  • *y > *i
  • *mj > *mɲ

Adaptacja głosek hoczebozkich w maszyjskim

Hoczebozki Jesiwski
a a
ai aj
au
å ó
ę é
-ę (NOM. II dek.) a
e e
ei ej
eu
i i
i (gdy znika) e
ie í
o o
oi oj
ou
u u
u (gdy znika) o
uo ú
ü ü
ü (gdy znika) ö
oe ű
b b
c c
(č) cs
d d
f f
g g
gu gw
h h
jh ch /ɣ/
j j
k k
ch ch /x/
chu chw
l l
ly lj
m m
n n
ny nj
nx ng
nxu m
p p
qu kw
r r
s sz
š s
s
t t
v v
w w
z z
ž zs
ż zs
ʒ dz
(ǯ) dzs
Ts c
Tz dz
Tš, Tṡ cs
Tž, Tż dzs
lg ll
lgu łł
  1. wymowa głównego dialektu, występują też warianty typu [ɪ̈i̯] [əi̯] czy [ɤi̯]