Najdziwniejsze nazwy miejscowości w Polsce

Zaczęty przez Dynozaur, Luty 25, 2015, 20:54:06

Poprzedni wątek - Następny wątek

pipipipi

#210
Ostatnio zwróciła moją uwagę wieś Lelis koło Ostrołęki. Brzmi jakoś tak nie po polsku. Szukając informacyj etymologicznych trafiłem na tej stronie na następujące objaśnienie:

Historia regionu miała znaczący wpływ na ukształtowanie się grupy etnograficznej Puszczaków i ich kultury, znanej jako Kurpie. Pochodzenie nazwy Lelis jest do końca niewyjaśnione. L. Krzyniecki podaje słowo Lelis w indeksie nazwisk, więc nazwa wsi może wywodzić się od nazwiska jednego z jej mieszkańców. Istnieją, również inne przesłanki, świadczące, że nazwa pochodzi od świerku ,,Eglisz", który na Kurpiach nazwano jegliją, a w okolicach dzisiejszego Lelisa przebiegała granica lasów świerkowych. Również nie udokumentowano, iż nazwa wsi pochodzi od ptaka Leleka, odmiany gacka.
Discuck Inc.
Demokracja to ustrój w którym dwóch profesorów marksistowskich uniwersytetów może przegłosować menela spod budki z piwem - Zbyszek_Z
Są na tym świecie rzeczy które się filologom nie śniły.

dziablonk

#211
Może od Jelisz? Tzn. jel- > lel- (por. stpol. jelito : lelito, jeleń : leleń) + mazurzenie.
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

Cytat: elslovako w Wrzesień 21, 2020, 16:35:09Krery pojawiają się trzy razy (radomszczański, mławski i czuchowski),
To e z podniesienia y przed r (por. syr > ser), na Śląsku jednak wciąż Kryry (de Kriri 1380, z Kriruw 1477, ves Kryry 1517, Krier 1593). Od kryrać / krerać na krzyk żurawiów, gęsi, łabędzi, kuropatw.
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

Ainigmos

#214
Wiejca - niewiadomo ostatecznie, czy od wiać odnośnie wietrznego miejsca, czy jednak od staropolskiego *wiecić "wiecować", skąd *wiecca "uczestnik wiecu" i później *wiejca odnośnie zebrania wiejskiego.
Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja
  •  

dziablonk

W XIX w. i na pocz. XX w. też Wiej-s-ca, więc może 'mała wieś'? :P
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

#216
Wiączemin :P
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

#217
Podejrzewana o "pruskie"  :o  pochodzenie, płn. maz. Wieczfnia (Kościelna) to pierwotna Wiećwna (przejście -na > -nia, częste w XV-XVI w.), od ps. větvь 'gałąź z liśćmi' (ros. ветвь, czes. větev, por. pol. witka, wiotki, witwa 'wierzba wiciowa').
Źródło: Andrzej Bańkowski, "Zmiany morfemiczne w toponimii polskiej" 1982.
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

#218
Nawiązując do Kołdrębia (Kołdrąbia:-\ ) i Kodrąbia z Kodrąbkiem: bez metatezy jest jeszcze Kołdów, Kołdowo 2x, i Kołdaczka (por. bułg. antroponim Колдака).
Być może jednak jest tu rozwój rdzenia kъLd- obocznego do kъLt- 'chwiać, kołysać', np. ros. колдыка 'kulawy człowiek' : pol. Kiełtyka, brus. колдыга 'kulawy czart', колдыгаць 'kuleć'.
Nazwiska takie jak: Kołdanek, Kiełdan, Kułda, Kołdowski
---
W złożeniach natury przezwiskowej typu Kiełczygłów (łódzkie) i Kołczygłowy (pomorskie), dla pierwszego członu przypuszczam rozkaźnik, tzn. kiełci! / kołcy! od tegoż czasownika kiełtać / kołtać (ps. kъLt-) 'poruszać, kołysać, chwiać' ::)
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

#219
Karwodrza (pow. tarnowski) vs. Krowodrza (dzielnica Krakowa)
Nie wydaje mi się, żeby aż tak daleko na południe sięgały wpływy Kaszubów; chyba rozsądniej przyjąć po prostu istnienie już w ps. oboczności typu korv- / kъrv-, czy ogólniej TorT / TъrT.
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

Dynozaur

Cytat: dziablonk w Sierpień 17, 2025, 12:55:46Karwodrza (pow. tarnowski) vs. Krowodrza (dzielnica Krakowa)
Nie wydaje mi się, żeby aż tak daleko na południe sięgały wpływy Kaszubów; chyba rozsądniej przyjąć po prostu istnienie już w ps. oboczności typu korv- / kъrv-, czy ogólniej TorT / TъrT.

Bo istniał karw z PS *kъrvъ (w znaczeniu "[stary] wół"), odpowiednik pruskiego kurwas. Nie rozumiem, dlaczego niektórzy slawiści tak uporczywie temu zaprzeczają i upierają się, że to TarT.
Jaranie się starem forem to pedalstwo, a Kwadrat i Seiphel to ciota i chuj.

P*lsko, cóżeś uczyniła ze swoim chrztem?

dziablonk

Cytat: Dynozaur w Lipiec 10, 2021, 21:31:33zwłaszcza to pomieszanie początkowego Ch- i K- mocno trąci jermanizmem
Do kolekcji:
Charbielów vs. Korbielów
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •  

dziablonk

Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
§ Ψ ō ů ŭ  æ ð ø σ † å ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß
  •