del

del

Cytat: Mônsterior w Wrzesień 01, 2012, 18:25:48

q (k spalatelizowane)

[kʲ] ?

del

ʧ spalatAlizowane

jest to wymawiane jak polskie ć, czy jak ʧ ^j?

del

Witamy, witamy z powrotem!

W sumie to nie jest taki do końca a priori język, no nie (chyba podobnie a priori jak mój Nevenlanch).

A, i przywróć kurwurozjum (choć będzie trudno, bo nie ma w alfabecie ani "k", ani "w", ani "z", ani "j")!

Mówiłeś, że Lantopel przypomina Arbastyjski. Szczerze mówiąc nigdy nie widziałem tego języka, więc nie mogłem skopiować. A ja czekam na jakiś dłuższy tekścik.

Ps. W jakiejś historii mogłyby się wywodzić z jednej rodziny, bo są trochę podobne (jak na razie).

Cytat: Mônsterior w Wrzesień 01, 2012, 18:48:40
Wariant II. Jak 'c' we włoskim 'cielo'.

To wtedy to jest po prostu ʧ ;p

Cytat: Dynozaur w Wrzesień 02, 2012, 10:25:11
Witamy, witamy z powrotem!

W sumie to nie jest taki do końca a priori język, no nie (chyba podobnie a priori jak mój Nevenlanch).

A, i przywróć kurwurozjum (choć będzie trudno, bo nie ma w alfabecie ani "k", ani "w", ani "z", ani "j")!

Ja bym był nawet za tym, żeby uważać go za aposterioryczny, ale działający na zasadzie greki - po prostu trudno definiowalny.
Ale sam raczej myślę o nim jak o apriorycznym, stąd więc mój wybór działu.
Co do 'kurwurozjum', ten etap słowotwórstwa mam już chyba za sobą Choć teraz jest w arbastyjskim trend powrotu do korzeni, więc kto wie, tym bardziej, że to słowo nie powstało na zasadzie: "ale będzie śmiesznie, będzie się kojarzyć z polskim wulgaryzmem", tylko jakoś najpierw się uformowało, a dopiero później zauważyłem to podobieństwo
Dziś zapis wyglądałby tak: churvvurossium.

Cytat: Rémo w Wrzesień 02, 2012, 10:28:13
Mówiłeś, że Lantopel przypomina Arbastyjski. Szczerze mówiąc nigdy nie widziałem tego języka, więc nie mogłem skopiować. A ja czekam na jakiś dłuższy tekścik.

Ps. W jakiejś historii mogłyby się wywodzić z jednej rodziny, bo są trochę podobne (jak na razie).

Ja w życiu nie oskarżyłem nikogo o plagiat języka (prócz Jasnegosfinksa, ale tam zżynka była ewidentna) i na pewno tego nie zrobię.
Lantopel, z tego, co widziałem, jest zupełnie inny niż arbastyjski - mają tylko podobne zapisy - więc niemożliwe jest to, by były spokrewnione.

Cytat: Widsið w Wrzesień 02, 2012, 10:29:57
To wtedy to jest po prostu ʧ ;p

Forum niby nowe, a wszyscy czepialscy tak samo jak na starym

Może, nie znam się. : D

Cytat: Mônsterior w Wrzesień 02, 2012, 11:11:12Dziś zapis wyglądałby tak: churvvurossium.

A wymowa?

Swoją drogą, w idjolekcie moim domu słowo "kurwurozjum" się przyjęło, w znaczeniu "skandal, kurjozum".

Zapożyczenie z konlangu... Hah, mnie téż się zdarzają.
Przykładém jest blojdepest, czy d[y]wilszejs.

Cytat: Dynozaur w Wrzesień 02, 2012, 15:58:15

Cytat: Mônsterior w Wrzesień 02, 2012, 11:11:12Dziś zapis wyglądałby tak: churvvurossium.

A wymowa?

Swoją drogą, w idjolekcie moim domu słowo "kurwurozjum" się przyjęło, w znaczeniu "skandal, kurjozum".

A wymowa wyglądałaby tak: [kurvurozʲum].
Miło mi słyszeć, że mam wpływ na słownictwo Polaków

Akcent
W arbastyjskim akcent jest dynamiczny, ale bywa też iloczasowy. Jest ruchomy pod względem morfologicznym, oksytoniczno-paroksytoniczny (nie da się tego stwierdzić jednoznacznie, gdyż równie często pada na przedostatnią jak i ostatnią sylabę wyrazu).
Zdarzają się też jednak wyrazy, w których akcent pada na daną sylabę nie według reguł; słowem w arbastyjskim akcentowana może być każda sylaba, ale akcentu graficznie nigdy nie zaznacza się, jeśli pada on w danym wyrazie na sylabę inną niż ostatnia, a i w tym przypadku akcent zaznacza się tylko w sytuacji, w której wyraz zakończony jest samogłoską. Do zaznaczenia nieregularnego akcentu używa się znaków: á, é, í, ó, ú.
W arbastyjskim samogłoski to a, e, i, o, u, y. Dlaczego więc nie używa się ý'?
Bo akcent nigdy, przenigdy nie pada na samogłoskę 'y'.
Litery specjalne:
- ô jest bardzo specyficzne. Nie dość że jest dyftongiem, to jeszcze obdarzonym własnym akcentem. Jeśli w jakiejś sylabie występuje 'ô', akcent pada właśnie na nią. Czasem jest jednak inaczej, jak np. w wyrazie 'tôesse' (dwadzieścia), w którym akcent pada na sylabę przedostatnią, ale po ostatnich zmianach w języku nie zaznacza się tego w pisowni.
- í nie służy jedynie do zaznaczenia akcentu sylaby, w której występuje. Jeśli stoi przed samogłoską, odróżnia ją od takiej, przed którą występowałoby zwyczajne 'i'. Np. -ia przeczytamy jako "-ja", a -ía jako "-ija". í nigdy nie występuje przed ani po 'y'.

Przykłady wyrazów z akcentem graficznym:
- mômá (mama)                                                                                                                                                               
- infirmerí (szpital)
Ale, uwaga, tylko w formie podstawowej, bo w liczbie mnogiej - infirmeris - choć akcent też jest oksytoniczny, już się go w pisowni nie zaznacza.
- revarié (przyjaciel) l. mn. revaries
- beuró (biuro) l. mn. beuros
- fimú (zanim)

Przykłady wyrazów dawniej zapisywanych z akcentem graficznym:
- ápsavvus (król) dziś: apsavvus
- espésialor (specjalność) espesialor
- Poloní (Polska) Poloní
- polisión (policja) polision
- tusċúnusa (urok) tusċunusa
Oczywiście sposób wymawiania się nie zmienił.

Akcent zaznacza się też wpisowni w wyrazach jednosylabowych, w których tonacja jest wyraźnie wznosząca, jak np. sír - przez.
Nie zmienia się pisownia akcentów w czasownikach zakończonych na -é, o których później.