Język prakorbulski

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
     Projekt został anektowany przeze mnie za zgodą namiestnika gammy ;]
Język prakorbulski
biñeersem körbültö
Typologia: aglutynacyjny, VSO
Utworzenie: Grímkel (w 2020)
Cel utworzenia: język użyty w uniwersum Gammaji
Sposoby zapisu: w conworldzie: brak
de facto: alfabet łaciński
Klasyfikacja: przodek wszystkich języków korbulskich
Lista conlangów
Nuvola apps bookcase 1 blue.svg.png Zobacz też słownik tego języka.

Język prakorbulski (pkb. biñeersem körbültö) — przodek wszystkich języków korbulskich, rodziny językowej rozwijanej w uniwersum języków gamajskich. Jest to język aglutynacyjny, o szyku VSO. W Świecie Gammy językiem tym posługiwali się Prakorbulowie, niepiśmienna ludność stepowa prowadząca koczowniczy tryb życia związany z hodowlą zwierząt.

Fonologia

Samogłoski


W języku prakorbulskim występuje 8 samogłosek krótkich i 8 długich.

przednie tylne
przymknięte i iː y yː ɯ ɯː u uː
otwarte ɛ ɛː œ œː ɑ ɑː ɔ ɔː

Spółgłoski


wargowe dziąsłowe retrofleksyjne podniebienne krtaniowe
zwarte p b (p b) t d ( t d) t͡ʂ d͡ʐ (ç c) k g (k g)
szczelinowe f v (f v) s z (s z) ʂ ʐ (ş ʐ) x ɣ (x ğ) h (h)
nosowe m (m) n (n) ŋ (ñ)
aproksymanty l r (l r) j (j)

Akcent


Akcent pada na pierwszą sylabę wyrazu.

Fonotaktyka


Model sylaby to (C)(L)V(L)(C), gdzie „C” to dowolna spółgłoska, „V” to dowolna samogłoska, a „L” to /l/, /r/ lub /ʂ/, przy czym /ʂ/ dostosowuje się dźwięcznością do sąsiedniej spółgłoski.

Gramatyka

Język Prakorbulski jest językiem aglutynacyjnym. Ma trójdzielny system przypadków i ergatywną odmianę przez osoby.

Harmonia samogłoskowa


W Prakorbulskim występuje harmonia progresywna samogłosek. Samogłoska pierwszej sylaby sufiksów dołączanych do słowa musi zgadzać się z samogłoską ostatniej sylaby podstawowego słowa.

Ostatnia
samogłoska
słowa
Pierwsza
samogłoska sufiksu
przymknięta (I, II) otwarta (E, EE)
i, ii, e, ee i, ii e, ee
ü, üü, ö, öö ü, üü ö, öö
ı, ıı, a, aa ı, ıı a, aa
u, uu, o, oo u, uu o, oo

Czasowniki


Odmiana przez osoby


osoba końcówka keşkere — walczyć teneeme — kochać müfö – rodzić
ja

ta

-Es keşkes – walczę teneemes – kocham müfös – rodzi mnie
ty

ni

-En keşken – walczysz teneemen – kochasz müfön – rodzi cię
on, ona, ono

se

-EE keşkee – walczy teneemee – kocha müföö – rodzi go/ją/je
my eks. pauk.

ke

-EtE keşkete – walczymy teneemete – kochamy müfötö – rodzi nas
my ink. pauk.

pe

-Eşt keşkeşt – walczymy teneemeşt – kochamy müföşt – rodzi nas
wy pauk.

-EEm keşkeem – walczycie teneemeem – kochacie müfööm – rodzi was
oni, one pauk.

EEr keşkeer – walczą teneemeer – kochają müföör – rodzi ich/je
my eks. mnog.

an

-ErsE keşkerse – walczymy teneemerse – kochamy müförsö – rodzi nas
my ink. mnog.

-EEh keşkeeh – walczymy teneemeeh – kochamy müfööh – rodzi nas
wy mnog.

ğa

-EjE keşkeje – walczycie teneemeje – kochacie müföjö – rodzi was
oni, one mnog.

san

-ElE keşkele – walczą teneemele – kochają müfölö – rodzi ich