Wielka migracja w Górach Żelaznych
| ⚒️ | Ten artykuł jest aktywnie rozwijany i autor prosi o cierpliwość. Jest to część projektu Kyon. |
Wielka migracja w Górach Żelaznych był okresem masowych ruchów ludów na terenie Gór Żelaznych, a zwłaszcza ich zachodniej części, które na stałe zmieniły strukturę etniczną tego regionu. Przyczyna tych migracji do dziś nie jest w pełni znana. Ruchy migracyjne zaczęły się ok. 4000 EK i zakończyły się w przybliżeniu w 4700 EK
Skutki
- archeologiczne kultury: khucka oraz waniaemska przestały zupełnie istnieć;
- ludy czyjemskie, uważane za najstarsze w regionie, mocno skurczyły swój zasięg. Przed migracją obejmowały znaczny obszar Tomkodu, z którego w efekcie migracji się wycofały. Później ludy czyjemskie cofały się jeszcze bardziej na południe przez wpływ Wecoszonów;
- z drugiej strony, równie stare ludy tanzyńskie, będące protoplastą ludów mówiących językami jalniockimi II, poszerzyły swój zasięg przez zajęcie terenów waniaemskich;
- ludy czamskie zostały całkowicie przesunięte na zachód, a jej miejsce zajęły ludy taldialskie, które powiększyły swój obszar. Ludy czamskie następnie wyparły tomkodzkich czyjemów oraz kulturę khucką, tworząc na nowym obszarze cywilizację tomkodzko-mewacką, protoplastę Wecoszonów, Âng Qo'or oraz Lecajów;
- ludy pochodzące od Yerisettu, znanych starożytnym Ajniadom, które w Górach Żelaznych znalazły się przez najazdy, w większości zostały zlikwidowane przez procesy migracyjne. Inaczej jednak odbyło się w rejonie obecnego Žoini, gdzie potomkowie Yerisettu zajęli znaczy obszar ngorski i z czasem stworzyli tam lud Ołłuch;
- w efekcie tego wschodnia część ludów ngorskich, chcąc uniknąć Yerisettu, przebiła się przez Bramę Habecką i rozpoczęła zajmowanie Habecji. W jej przypadku była to poważna migracja rasowa, a dotychczasowy medeński rasowo obszar zaczął być dominowany przez rasę zyneacką. Nie doszło jednak do zlikwidowania czarnej ludności autochtonicznej, bardziej została sprowadzona na nizinę społeczną i w dużej mierze stała się niewolnikami.