Chyba chodzi o to, że Rosjanie przejęli imię Виссарио́н z nowogreckiego Βησσαρίων (Bessarion). W nowogreckim wymawiają β (beta) jak [v], natomiast η (eta) jak [i].
BTW, imiona, które zostały przejęte z greki do staropolszczyzny za pośrednictwem scs. również w miejsce β mają [v] (wymowa bizantyjska), np. stpol. imię Gawrzyjał (Gabryjel) oraz Wasyl (czyli Bazyli).

Czy istnieje w fińskim jakiekolwiek słowo nie mające znamion nazwy własnej które jest normatywnie lub powszechnie pisane przez å?

Cytat: pipipipi w Lipiec 28, 2025, 17:15:16Czy istnieje w fińskim jakiekolwiek słowo nie mające znamion nazwy własnej które jest normatywnie lub powszechnie pisane przez å?

Å czyli szwedzkie o (po fińsku ruotsalainen o) zapisuje się normatywnie lub powszechnie tylko w pewnych wyrazach pochodzenia szwedzkiego: nazwach własnych (np.: Åbo "Turku") i nowszych zapożyczeniach z pierwotną pisownią (np.: ångström "angstrem"), a nie w nazwach pospolitych pochodzenia fińskiego.

Co do ogólnych zasad - INB4 ;]

O ångströmie wiedziałem, ale nie wiedzieć czemu wyleciał mi z głowy na czas pisania posta. Jeszcze co do samego sedna - sztuczna yntieligiencja podpowiedziała następujące rzeczy:

Przykłady słów (bez nazw własnych i nazwisk)
    • ångström jednostka długości (1 Å = 10⁻¹⁰ m), używana w fizyce i chemii
    • åkermaniitti odmiana minerału klasy pirolu, nazwana od miejsca pierwszego odkrycia
    • spåra termin techniczny (np. w informatyce: śledzić, recordować ścieżkę procesów) [Sporadycznie używany przez szwedzkojęzycznych informatyków w Finlandii w znaczeniu ,,śledzić", ,,trace". W fińskojęzycznych tekstach technicznych zastępują je rodzime odpowiedniki (seurata, jäljittää, lokittaa).]

W fińskich menu restauracyjnych czasem spotkasz szwedzkie zapożyczenia kulinarne takie jak smörgåsbord czy råbiff. Nie weszły one jednak do większości słowników fińskich i zachowują oryginalną pisownię. Å spotyka się tam czysto stylizacyjnie, w kontekście kuchni nordyckiej.