Habecja
| ⚒️ | Ten artykuł jest aktywnie rozwijany i autor prosi o cierpliwość. Jest to część projektu Kyon. |

Habecja (hba. Habêkor /hàbékòr/, sur. Habéki / हबैकी /ˈɦabeki/) — region znajdujący się w ciekim pasie między Wszechoceanem a Górami Żelaznymi. Tradycyjnie zaliczany jest do Medengii w Środkowym Kyonie.
Na tym regionie nie ma jednego organizmu państwowego. Istnieje jednak jedność kulturowa, religijna i językowa, która właśnie tworzy region Habecji. Istnieje na tym terytorium jedenaście państw-miast, o charakterze zbliżonym do greckich polis. Sąsiadują one z Surandralem (na południu) oraz Murią, z którą region jest silnie związany.
Habecja charakteryzuje się mocno tropikalnym klimatem. Wynika to nie tylko z położenia blisko równika, ale także faktu, że położone na południe Góry Żelazne blokują przepływ powietrza na południe, przez co masy kumulują się w Habecji, przez co zwiększa się wilgotność i temperatura i tak już ciepłego miejsca. Lasy Habecji charakteryzują się bogactwem natury, a jedno z ich zwierząt – kot megendyjski (మొఇదూఇన్ షూర్త mödün shurta) – jest uważany za zwierzę kraju i symbol narodowy.
W 9077 EK została włączona do Surandralu.
Nazwa
Istnieją następujące teorie związane z nazwą kraju.
- nazwa Habêkor ma pochodzenie rodzime i jest powiązana z słowami hõbôg "wybrzeże" oraz pochodnymi typu hõbôgjar "piasek". Połączenie z przyrostkiem —Cor dało by nazwę Habêkor, która dosłownie znaczy właśnie "teren wybrzeża". Biorąc pod uwagę, że przodkowie Habecjan prawdopodobnie przybyli z Gór Żelaznych (patrz na podobieństwa do Ngorów), gdzie to wybrzeże było w zasadzie jedynym znanym, ta teoria ma sporą popularność;
- nazwa Habêkor jest związana z rdzeniem hamb—, znaczącym "osiedlać się", czyli oznacza "kraj osiedlania się". To także może być związane z migracją ludów proto-habecko-ngorskich;
- nazwa Habêkor bierze się od prajolniockiego I rdzenia *sgappä, który można rekonstruować ze znaczeniem „ktoś wywyższający się” (porównaj np. sur. गप् gape „samozwaniec”, lec. स्गप्प zgappa „władca”), skąd trafił do habecko-ngorskich i został zepsuty do postaci *hapë, co dało początek nazwie Habêkor. Jako argument za tą możliwością przywołuje się powszechny patriarchat i mizoginię u Habecjan, jednak kontrą na nią jest pytanie, jak miało nie dość, że trafić w tak dawnych czasach do ludów habecko-ngorskich i na dodatek stać się endonimem;
- pochodzenie Habêkor jest nuweńskie, podobnie jak zauważono inne toponimy wyjątkowo zbliżone do nuweńskich, w tym miasta Mîtän czy Sêlsgö.
W ołłuchu Habecja jest znana jako Ôðwatałłac, czyli Zagórze. Dawniej nazwa ta funkcjonowała również (jako zapożyczenie) w starosurandralskim (Hodho Talas~Hodhotalas), niemniej obecnie zanikła. Nadal jest jednak spotykana (razem z nowoczesną formą Abek) w lecajskim w formie Oþotoc.
| język | nazwa | nazwa mieszkańca | |
|---|---|---|---|
| języki ziemskie | |||
| polski | Habecja | Habecjan | |
| angielski | Habecia | Habecian | |
| niemiecki | Habezien | Habezier | |
| norweski | Habesia | Habesiar | |
| języki kyońskie | |||
| habecki | Habêkor [hàbékòr] |
Habêkorngma [hàbékòrŋ͡mà] | |
| surandralski | Habéki हबैकी [ˈɦabeki] |
Habékië हबैकीउ [ˈɦabekiə] | |
| lecajski | Abek हबैकी [ˈapɛkʰ] albo Oþotoc ओधोतोट् [ˈɔθɔtʰɔt͡sʰ] |
Dzomabek डोमबेक् [ˈt͡sɔmapɛkʰ] albo Dzomoþotoc ढोमोधोतोट् [ˈt͡sɔmɔθɔtʰɔt͡sʰ] | |
| ołłuch | Ôðwatałłac [ˈɔðwataɮat͡s] |
Ôðwatałłaca [ˈɔðwataɮat͡sa] | |
Miasta-państwa Habecji
Habecja dzieli się na organizmy państwowe zwane maîskõda, co można tłumaczyć jako miasto-państwo. W roku wspólnym, mimo częstego konkurowania z sobą, tworzą jeden związek – Związek Miast Habeckich, który ma na celu ochronę tego regionu przed wpływami obcymi.
Obecnie istnieje jedenaście organizmów, które mają centrum w głównym mieście, będącym stolicą i mające pod wpływem inne miejscowości. Przykładowo, miasto-państwo Kpônta prócz niej samej kontroluje także miasta Hõlsa, Kerten, Pôlsgo, Säîsmäîs oraz Uegä.
| Miasto (hba.) | Miasto (sur.) | Polska nazwa | Ludność miasta (właściwego) |
Ludność całkowita (organizmu) |
Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Elhe | Heľe | Elie (dop. Elii) | |||
| Hâua | Hawa | Hawa | |||
| Kaca | Kake | Kacia | |||
| Cördäsgö Natibonõ (rzad.) |
Natibonë | Natybona | |||
| Kpônta | Tjacha | Ponta | |||
| Leiküs | Lékis | Lejkis | |||
| Mîtän | Mitan | Mitan | |||
| Nagila | Nagila | Nagila | |||
| Ngali | Ñaľi | Ngalia | |||
| Nîgum | Ňigon | Nigum | |||
| Sêlsgö | Selgë | Selzga | |||
| Taisgo | Tajsgë | Tajzga |
Kynografia
Klimat
Habecja charakteryzuje się dość dużą zmiennością klimatyczną w fazach Wielbłąda i Rekina. W obu okresach jednak posiada bardzo tropikalny klimat, gdzie temperatury potrafią osiągnąć ponad 40 stopni Celsjusza. W fazie Wielbłąda nierzadkie są podtopienia, a roślinność jest skromniejsza. Faza Rekina przynosi podwyższenie temperatury oraz wzrost bujności roślinności. Masy powietrza są hamowane cały rok na stokach Gór Żelaznych, co powoduje kumulację wilgotności i ciepła, podwyższając i tak już właściwości takiego klimatu. Tylko część powietrza na auście Habecji przedostaje się dalej na południe Bramą Habecką do Surandralu, mocno wpływając na tamtejszy klimat.
Flora
Fauna
Historia
Polityka
Siły zbrojne
Gospodarka
Demografia
Największe miasta
Kultura
Symbole regionalne
Za flagę Habecji uznaje się flagę Związku Miast Habeckich. Przedstawia ona kontur kota medengijskiego na złotej, dwunastoramiennej gwieździe, symbolizujące dwanaście pierwotnych miast założycielskich (jedno maîskõda od tego czasu upadło). Wszystko umieszczono na cynobrowym płótnie. Gwiazda z kotem pełni także funkcję godła.