Epos o Serenet

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
𒉈𒂠 Czytasz artykuł z serii Cywilizacja Marajska. | 1900-2600 « 2600-2900 « 2900-3300 · Epos o Serenet · Katakumby Marajskie
Państwa: Pongre · Lausza · Szok Su · Rangersze
Języki: pongryski · lauszyjski · seszerski

Epos o Serenet - starożytny, przedtangijski epos traktujący o dziejach legendarnego bohatera Serenet, który zasłyszawszy o rajskiej wyspie udał się w jej kierunku ze swoim plemieniem, które miał ochraniać, przez wielką wodę. Stoczył w tym czasie bój z bogami powietrza, wody, ziemi i lasu i na pokonanej ziemi założył miasto Szok Su. Epos miał być napisany językiem seszerskim. Niuans eposu, w ramach projektu Kyon, silnie demonstruje potencjalną różnicę pomiędzy historią przekazaną legendami, historią przepisaną, pozostałościami archeologicznymi po tej historii, i całą prawdą:

  • Archeolodzy i historycy tangijscy epoki późnoimperialnej posiadali 2 stele (SRNT-1 i SRNT-2) kompletne w 80%, przy czym, w SRNT-2, Serenet nie walczył z bogiem ziemi, ten aspekt legendy jest w tej wersji pominięty. SRNT-1 datowano na 2050 EK, a SRNT-2 na 2070 EK, w mieście Szok Su. Obie stele przetrwały Impakt Kunatlyjski, ponieważ artefakty archeologiczne Tangijczycy przetrzymywali w fortecy Tau Atla rearai. SRNT-1 i SRNT-2 stanowią 100% wiedzy Kyonu nowożytnego, i jakiegokolwiek późniejszego w ogóle, o dziejach Serenet.
  • Tak naprawdę, stele SRNT-1 i SRNT-2 powstały wraz ze stelami SRNT-3, SRNT-4, SRNT-5 i SRNT-6. Najpierw wykonano SRNT-1 w 1990 EK w wielkiej świątyni w Szok Su na zlecenie króla Telemeka II, który wychował się na ustnych przekazach eposu o Serenet i dyktował treści. SRNT-2 nie zlecono wcale jako kopii tylko jako poprawkę do SRNT-1, gdzie podczas pierwotnego rycia klinów usunięto wersję o walce z bogiem ziemi, ale na końcu jednak dodano wzmiankę o zawarciu z nim pokoju, zmieniając historię. Ta wzmianka nie zachowała się i Tangijczycy nigdy się o niej nie dowiedzieli, ani o motywach zmian. Stela SRNT-3 została zagrabiona podczas inwazji Rangersze na Szok Su i miała być wywieziona na łodzi za morze kunatlyjskie, ale statek utonął podczas huraganu. Stela nadal spoczywa na dnie oceanu, przykryta 1.3-metrową warstwą mułu, i nikt jej już nigdy w dziejach Kyonu nie odnajdzie. SRNT-4, SRNT-5 i SRNT-6 były kopiami SRNT-2, ale zostały rozbite podczas inwazji Rangersze. Tangijczycy nigdy się o nich nie dowiedzieli.
  • Tak naprawdę, w opowieściach przekazanych ustnie w latach 1600 - 2100, Serenet nie walczył wcale z bogami, tylko z demonami wiatru, morza, piasku i lasu, i w tych walkach zginął. Wersja spisana na stelach to wymyślona wersja króla Telemeka II, który zawsze wolał, aby Serenet był bohaterem, a nie przestrogą dla nieostrożnych marynarzy. Przy czym Telemek II słyszał przekazy ze swojej seszerskiej starszyzny, co było ustną wersją tłumaczoną z ustnego języka lauszyjskiego, która to jest wersją tłumaczoną z ustnego pongryjskiego w starej wersji, z dialektów zaoceanicznych. Wiele słów i znaczeń zostało przekształconych przez takie przekazywanie historii z ust do ust.
  • Tak naprawdę, Serenet był marynarzem o imieniu Senreet, cenionym w swoim plemieniu z odwagi, ale który jednak utonął w roku 1394 EK na morzu podczas huraganu. Wdowa po nim śpiewała historię jego życia, okraszoną epitetami, ze skoczną melodią.

Epos o Serenet pokazuje, jak niewiele o prawdziwej historii wiedzieli Tangijczycy w 9866 EK - odpowiedniku późnego ziemskiego XIX wieku.