|
|
| Rangersze
|
| Rangersze
|
| LATA 2100 EK - 3300 EK
|
|
|
|
| {{{jedna flaga}}}
|
|
|
| Polityka
|
| Stolica
|
Rang Su
|
| Król
|
Korersze Szer
|
| Ustrój
|
monarchia
|
| Porządek prawny
|
{{{porządek prawny}}}
|
| Ustawa zasadnicza
|
{{{ustawa zasadnicza}}}
|
| Zbiory praw
|
{{{zbiory praw}}}
|
| Język urzędowy:
|
seszerski
|
| Hymn narodowy:
|
{{{hymn narodowy}}}
|
| Początek
|
podbój Szok Su
|
| Koniec państwa
|
rozpad Rangersze
|
| Demografia
|
| Ludność ({{{kiedy}}})
|
{{{ludność całkowita}}}
|
| Narodowości
|
głównie Maraowie
|
| Języki używane:
|
seszerski
|
| Średnia dł. życia
|
41 lat
|
| Wiara
|
| Religia państwowa
|
Suizm
|
| Religia dominująca
|
{{{religia dominująca}}}
|
| Typ religii
|
politeizm
|
| Siła wyższa lub panteon
|
{{{siła wyższa}}}
|
| Najważniejsze ośrodki kultu
|
{{{ośrodki kultu}}}
|
| Poziom wolności wyznania
|
{{{wolność wyznaniowa}}}
|
| Inne religie
|
{{{inne religie}}}
|
| Geografia i natura
|
| Położenie na świecie
|
{{{regiony}}}
|
| Powierzchnia
|
{{{powierzchnia}}}
|
| Strefy klimatyczne
|
{{{klimat}}}
|
| Gospodarka
|
| Kraje eksportu
|
cały obszar płd.-wsch. wybrzeża Kaori
|
| Towary eksportowe
|
pszenica tangijska, owoce, muszle, cenne drewno, miedź
|
| Kraje importu
|
cały obszar płd.-wsch. wybrzeża Kaori
|
| Towary importowe
|
miedź, srebro
|
| System monetarny
|
srebro zboże, muszle
|
| Waluta
|
{{{waluta}}}
|
| Kod waluty
|
{{{kod waluty}}}
|
| {{{motto}}}
|
| Ewolucja
|
|
|
Rangersze (sesz. Rangerṣe /'raŋgerʃe/ "Światło Domu") - ostatnie wielkie państwo cywilizacji marajskiej, istniało w latach 2100 - 3300 EK na południowowschodnich wybrzeżach wyspy Kaori. Początkowo kształtując się z okolic Kobaszi, szybko rozszerzało swoje wpływy dzięki zmianom klimatycznym sprzyjającym ich gospodarce oraz dzięki dyplomacji, a następnie mieczem. Podlegało pod Szok Su do czasu, gdy przywództwo Rangersze (Kobaszi oraz okoliczne miasta) nie wygrało wojny z nimi o złagodzenie danin. Rangersze obiecało ludności zachowanie ich zwyczajów oraz zmniejszenie danin, w zamian za przymusową pracę do rozbudowy rolnictwa, składów, infrastruktury, argumentując, że rozwijając produkcję i utrzymując pokój, danina zapłaci się sama. Plan był prawidłowy i przynosił owoce, ale gwałtowny od 3200 EK napływ ludności buańskotangijskiej na wyspę spowodował załamanie się delikatnego ładu społecznego. Od 3200 EK zapisy cywilizacyjne Rangersze się urywają, tak samo jak pozostałych miast. Po tym okresie, miasta uległy rozpadowi, prawdopodobnie głównie wskutek chorób przywiezionych przez przybyszów. Wiadomo, że Maraowie nie przetrwali tego okresu i nie pojawiają się już więcej w historii.
