|
|
| Pongre
|
| 𒄞𒉺𒇻 Poṇre
|
| LATA 1887 EK - 2598 EK
|
|
|
|
| {{{jedna flaga}}}
|
Położenie miasta Pongre na mapie wyspy Kaori, ok. 2000 EK
|
| Polityka
|
| Stolica
|
Naratai
|
| Najwyższy Kapłan
|
Sereszek
|
| Ustrój
|
teokracja
|
| Porządek prawny
|
{{{porządek prawny}}}
|
| Ustawa zasadnicza
|
{{{ustawa zasadnicza}}}
|
| Zbiory praw
|
{{{zbiory praw}}}
|
| Język urzędowy:
|
pongryski
|
| Hymn narodowy:
|
{{{hymn narodowy}}}
|
| Początek
|
Pierwsza fala migracji z półwyspu sechtońskiego
|
| Koniec państwa
|
podbój Pongre przez Szok Su
|
| Demografia
|
| Ludność ({{{kiedy}}})
|
{{{ludność całkowita}}}
|
| Narodowości
|
głównie Maraowie
|
| Języki używane:
|
pongryski
|
| Średnia dł. życia
|
40 lat
|
| Wiara
|
| Religia państwowa
|
pongryzm
|
| Religia dominująca
|
{{{religia dominująca}}}
|
| Typ religii
|
politeizm
|
| Siła wyższa lub panteon
|
{{{siła wyższa}}}
|
| Najważniejsze ośrodki kultu
|
{{{ośrodki kultu}}}
|
| Poziom wolności wyznania
|
{{{wolność wyznaniowa}}}
|
| Inne religie
|
{{{inne religie}}}
|
| Geografia i natura
|
| Położenie na świecie
|
{{{regiony}}}
|
| Powierzchnia
|
{{{powierzchnia}}}
|
| Strefy klimatyczne
|
{{{klimat}}}
|
| Gospodarka
|
| Kraje eksportu
|
Lausza, Parkra
|
| Towary eksportowe
|
pszenica tangijska, owoce, muszle
|
| Kraje importu
|
Lausza, Parkra
|
| Towary importowe
|
miedź, srebro
|
| System monetarny
|
zboże, muszle
|
| Waluta
|
{{{waluta}}}
|
| Kod waluty
|
{{{kod waluty}}}
|
| {{{motto}}}
|
| Ewolucja
|
|
|
Miasto Pongre (pongr. 𒄞𒉺𒇻 Poṇre /poŋɾe/ "Pasterstwo byków") - najstarsze z dużych miast cywilizacji marajskiej, które powstało jako osada jeszcze w pierwszej fali migracji z półwyspu sechtońskiego w roku 1887 EK i było sukcesywnie zasilane przez kolejne fale migracji z kontynentu. Osiągnęło szczyt swojej potęgi w ok. roku 2200 EK, kiedy to prawdopodobnie osiągnęło populację około 20 tysięcy ludzi, po czym zostało przyćmione przez północne miasto Lausza. W roku 2598 EK zostało podbite i splądrowane przez imperium Szok Su i wchłonięte do imperium. Miasto było dość typowym miastem tangijskiej wczesnej epoki brązu, skoncentrowanym na centralnej świątyni, która zarządzała plonami i pobierała podatki, i które łączyło idee wojownika z religią. Miasto było zamieszkane przez Pongryjczyków, którzy przybyli z półwyspu sechtońskiego, ale językowo nie byli spokrewnieni z Sechtończykami we współczesnym znaczeniu, ani z językiem seszerskim używanym przez Szok Su. Ich język był izolowany i wymarł wraz z upadkiem miasta Pongre, które nastąpiło w około 2830 EK, kiedy Rangersze podbiło Szok Su i zhołdowało całe cywilizowane terytorium wyspy Kaori.
