Pakt neszyjsko-tangijski

Pakt neszyjsko-tangijski (nesz. ?, ay. Αρα χορονηι τενί /'aɾa 'ɦoɾonej.i te'ni/ "Przymierze księżyca ze słońcem") - przymierze Państwa Neszów z Unią Tangijską i potem Imperium Tangijskim, które regulowało prawnie strefy wpływów tych dwóch mocarstw oceanicznych według ok. 10° równoleżnika, według którego strefa wpływów na północ od niego, wraz całym terytorium kontynentu dewijskiego oraz cała północ Kyonu (wliczając w to obszary pustyni, gór, sawanny, stepu, tajgi i tundry) należą do Państwa Neszów, a terytorium okołotropikalne oraz południowe, w tym wyspa Atirai, należą do Unii Tangijskiej i potem cesarstwa.

Przymierze zawarto około roku 8900 EK^{<WYMAGA POTWIERDZENIA>} i trwało nawet do kilku pokoleń po rozpadzie cesarstwa tangijskiego po uderzeniu meteorytu w Kun Atla (ok. 9900 EK), czyli około 370 - 400 lat ziemskich. U Państwa Neszów było respektowane przez moc jaką nadawał mu monarcha. U Państwa Tangijskiego było respektowane pierwotnie przez religię (ortodoksyjny karaizm nakazywał życie blisko wód, zwłaszcza ciepłych), a potem szanowanie paktu przez cesarzy tangijskich. W efekcie, pakt regulował wpływy dwóch potęg morskich zdolnych olbrzymim kosztem (i zyskiem sąsiadów) do wzajemnego zniszczenia. W pewnej mierze, wpływy Sechtu oraz zenit potęgi tangijskiej były efektem paktu. Z drugiej strony, Państwo Neszów wielokrotnie korzystało na licznych wojnach w Kanisja i wzbogacało się na Dewii i terenach arktozyjskich bez liczących się konkurentów.

W dużej skali przymierze było respektowane, choć mniejsze incydenty były liczne i w późniejszym okresie wręcz oczekiwane. Obie strony opłacały piratów, którzy niemal zawsze byli zatapiani przez przeciwnika, w zasadzie stanowiąc trening dla floty. Zdarzały się mniejsze incydenty, w których obie floty współpracowały, ale najczęściej omijały się z daleka, zwłaszcza w epoce szczytu potęgi Tangii, kiedy ta dysponowała okrętami walki liniowej.

Pakt przestał istnieć w zasadzie wraz z końcem istnienia państwa tangijskiego. Po tym jak meteoryt unicestwił Kun Atla w 9867 EK, kraj pogrążył się w olbrzymim kryzysie gospodarczym i ideologicznym, a następnie w wojnie domowej, z którego wyszedł z komunistycznym, wyjątkowo niewydajnym systemowo państwem, Tangijczycy niejednokrotnie naruszali pakt, co skończyło się potopem neszyjskim na wyspie Kaori i okupacją Tangii.