Aratane I

Z Conlanger
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ⲦⲀⲚⲄⲨⲀ Ważni Tangijczycy. | Koroko Poe · Aratane I · Hari Koe · Taurian · Meinopau Reiki · Kalia · Tane'ane IV · Nytú Ewan · Siduvatānne Iklim · Raokora i Reil
Człowiek conworldu KYON.
Αρατανε I
Aratane I
'A Man of the Sandwich Islands with His Helmet' (unknown artist, c. 1830).jpg
Imię i nazwisko, tytuł
Aratane I, teilan
ay. Αρατανε I, τηλαν
Narodowość
MaraoKingdomFlag.png Marajczyk
TangiaFlag.png Tangijczyk
Lata życia
6823 - 6943 EK
120 lat Kyonu, 44 lata ziemskie
Narodziny: Śmierć:
Pustynia Marajska
państwo Marao
Luta ni Fari
cesarstwo Tangia
Znany jako
pierwszy cesarz Tangii

Aratane I (ay. /'ʔaɾatanɛ/, ur. w 6823 EK na terytorium Pustyni Marajskiej, zm. w 6943 w pałacu cesarskim w Luta ni Fari) - pierwszy cesarz Tangii, rządził w latach 6911 - 6943 EK. Pochodził z nomadycznych tangijskich plemion marajskich, koordynował karawany, istniała wokół niego legenda cudownego dziecka, obdarzonego szczególną mądrością. Jako taki był często goszczony przez lokalnych władców okresu Kaoryjskiego, czy to faktycznie dla zaczerpnięcia mądrości, czy to dla rozrywki swojej i dworu. Aktywnie powtarzał, że Korona Kaori sprowadzi nieszczęście na narody tangijskie, które popełniły błąd obracając włócznię jedno przeciw drugiemu, i że korona jest przeklęta. Pobierał nauki u Lutafaryjczyków, ale też wiele podróżował, odwiedzając tak odległe miasta jak Naratai, Reitika czy Kun Atla. Wszędzie namawiał do współpracy. Jako jeden z pierwszych ludzi wykazał, że wyspa Kaori naprzemiennie posiada wiatr zachodni to wschodni, doprowadzając do wysychania naprzemian to wschodu to zachodu wyspy, i określił częstotliwość tego zjawiska na 1,5 do 10 lat. Namawiał do nawiązania współpracy handlowej pomiędzy wschodem i zachodem wyspy. Jego słowa traktowano z potakiwaniem, ale zignorowano je, zamiast tego, lokalni watażkowie rozpętali Wielką Wojnę o Koronę Kaori. Dopiero kiedy ludność lokalna miała dość rzezi, która nastąpiła wskutek feudalnych walk, uznano słowa Aratane i mianowano go cesarzem. Zbudowano mu siedzibę w Luta ni Fari i nakazano organizować spotkania przywódców wszystkich prowincji celem oszacowania sytuacji klimatycznej i poziomu spichlerzy na lata suche. Zmarł na malarię w swoim pałacu, w roku 6943 EK. Cesarzem została potem jego córka, Hakatera.